ECLI:NL:RBAMS:2026:9955

De raadsvrouw heeft namens betrokkene voor afwijzing van het verzoek tot voortzetting van de crisismaatregel gepleit. Betrokkene is het niet eens met de diagnose. Het is een tunnelvisie en de artsen herhalen steeds wat er eerder is gezegd. Betrokkene wil graag van de diagnose af. Betrokkene wil een gewoon leven leiden zonder diagnose en FACT. Betrokkene heeft al jarenlang medicatie genomen en dat heeft nergens aan bijgedragen. De medicatie heeft hem bijwerkingen gegeven en daar heeft hij hulp voor gezocht. Hij hoopte dat de artsen hem konden helpen maar dat bleek niet zo te zijn. Betrokkene heeft net een nieuwe baan als [functie] bij [werkplek] en wil daar graag een start maken. Hij wil graag trainen en hardlopen en het nadeel is alleen gebaseerd op wat vader verzonnen zou hebben. Omdat geen sprake is van een psychische stoornis en ernstig nadeel is het verzoek de crisismaatregel af te wijzen.

De arts heeft aangegeven dat bij betrokkene sprake is van een stemmensysteem. De stemmen vertellen onder andere dat oude vrienden iets met zijn ex-partner zouden hebben. Daarnaast is heeft hij zijn ex-vriendin gestalkt. Volgens het FACT-team blijkt er al jaren geen contact meer met die vrienden. Er is sprake van een nieuwe psychotische episode met onderliggend schizofrenie. Dat werd behandeld met medicatie maar daar kwamen veel bijwerkingen. Dat was de reden om te stoppen. Het doel is om betrokkene weer opnieuw in te stellen op medicatie. Er zijn opties waarbij sprake is van minder bijwerkingen. Klinisch opbouwen heeft de voorkeur zodat goed kan worden gekeken of het effect heeft of niet. Betrokkene kan een second opinion laten uitvoeren voor de diagnose als hij dat zou willen. Het kan wel zijn dat daar hetzelfde uit volgt.

De rechtbank hoort dat betrokkene het niet eens is met de gestelde diagnose en het daaruit voortvloeiende ernstig nadeel, maar voor nu gaat de rechtbank wel uit van de gestelde diagnose zoals bevestigd is in de medische verklaring. De rechtbank heeft geen reden om te twijfelen aan de gestelde diagnose en het daaruit voortvloeiende ernstig nadeel. Betrokkene geeft aan weerstand te kunnen bieden tegen de stemmen, maar ook nadelen te ervaren. De stemmen kunnen bestreden worden met medicatie en een behandeling, maar daar staat betrokkene niet voor open gelet op de eerdere bijwerkingen. Betrokkene heeft het recht op een second opinion dus dat kan betrokkene in overweging nemen.

Uit de overgelegde stukken en het behandelde ter zitting is gebleken dat er ten aanzien van betrokkene sprake is van onmiddellijk dreigend ernstig nadeel, gelegen in: levensgevaar, ernstig lichamelijk letsel, ernstige psychische schade en de situatie dat de algemene veiligheid van personen of goederen in gevaar is.

De rechtbank is van oordeel dat van de zorg die is genoemd in de crisismaatregel, de volgende vormen van zorg noodzakelijk zijn om het nadeel af te wenden:

• toedienen van medicatie;

• het verrichten van medische controles;

• het verrichten van andere medische handelingen en therapeutische maatregelen, ter behandeling van een psychische stoornis, dan wel vanwege die stoornis, ter behandeling van een somatische aandoening;

• beperken van de bewegingsvrijheid;

• insluiten;

• uitoefenen van toezicht op betrokkene;

• onderzoek aan kleding of lichaam;

• onderzoek van de woon- of verblijfsruimte op gedrag-beïnvloedende middelen en gevaarlijke voorwerpen;

• controleren op de aanwezigheid van gedrag-beïnvloedende middelen;

• aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten, die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten, waaronder het gebruik van communicatiemiddelen;

• opnemen in een accommodatie.

Hetgeen namens en door betrokkene als verweer is aangevoerd doet aan het voorgaande niet af.

Gelet op het voorgaande zal een machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel worden verleend, welke machtiging een geldigheidsduur heeft van drie weken na heden.