BRS.26.005147
ECLI:NL:RVS:2026:5875
Datum uitspraak: 6 oktober 2026
AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK
Uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek van [verzoeker] om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht; Awb), met toepassing van artikel 8:83, derde lid, van de Awb, hangende het hoger beroep van:
de minister van Asiel en Migratie,
appellant,
tegen de tussenuitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Rotterdam, van 12 mei 2026 en haar einduitspraak van 20 augustus 2026 in zaak nr. NL25.61727 in het geding tussen
[verzoeker]
en
de minister.
Procesverloop
Bij besluit van 10 december 2025 heeft de minister een aanvraag van verzoeker om haar een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen, bepaald dat zij de Europese Unie onmiddellijk moet verlaten en een inreisverbod tegen haar uitgevaardigd.
Bij tussenuitspraak van 12 mei 2026 heeft de rechtbank de minister in de gelegenheid gesteld om een aan dat besluit klevend gebrek te herstellen.
Bij besluit van 15 juni 2026 heeft de minister het besluit van 10 december 2025 aangevuld.
Bij uitspraak van 20 augustus 2026 heeft de rechtbank het beroep van verzoeker gegrond verklaard, het besluit van 10 december 2025, aangevuld bij besluit van 15 juni 2026, vernietigd en bepaald dat de minister een nieuw besluit op de aanvraag neemt met inachtneming van de uitspraak.
Tegen deze uitspraken heeft de minister hoger beroep ingesteld.
Verzoeker heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.
Verzoeker heeft de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening te treffen.
Overwegingen
1. Verzoeker heeft de voorzieningenrechter verzocht om de voorlopige voorziening te treffen dat zij niet wordt uitgeleverd aan de Verenigde Staten voordat de Afdeling op het hoger beroep van de minister heeft beslist.
2. Uit artikel 8:81, eerste lid, van de Awb volgt dat een voorlopige voorziening niet een situatie kan bewerkstelligen waarin het bestreden besluit niet voorziet en, gelet op de onderliggende bestuursbevoegdheid, ook niet kon voorzien.
2.1. De voorzieningenrechter kan wat verzoeker met haar verzoek wil bereiken, niet bewerkstelligen. In de bodemprocedure gaat het namelijk om de vraag of de rechtbank de besluiten van 10 december 2025 en 15 juni 2026 op de asielaanvraag van verzoeker terecht heeft vernietigd, terwijl verzoeker verzoekt om de strafrechtelijke uitlevering aan de Verenigde Staten te verbieden. Die besluiten kunnen daarin niet voorzien en de minister heeft die bevoegdheid niet.
2.2. Voor zover verzoeker met haar verzoek beoogt te voorkomen dat de minister uitvoering geeft aan het door hem genomen terugkeerbesluit, merkt de Afdeling op dat de rechtbank het besluit van 10 december 2025 en het aanvullende besluit van 15 juni 2026 in zijn geheel heeft vernietigd.
3. De voorzieningenrechter wijst het verzoek daarom af. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.
Beslissing
De voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
wijst het verzoek af.
Aldus vastgesteld door mr. M.J.M. Ristra-Peeters, voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van mr. R.D. Salverda, griffier.
w.g. Ristra-Peeters
voorzieningenrechter
w.g. Salverda
griffier
Uitgesproken in het openbaar op 6 oktober 2026
992