ECLI:NL:RBOVE:2026:6389

De officier van justitie vindt het primair ten laste gelegde wettig en overtuigend bewezen.

De raadsvrouw vindt dat [verdachte] moet worden vrijgesproken.

Voor de leesbaarheid van het vonnis worden de medeverdachten [medeverdachte 1] ( [medeverdachte 1] ) en [medeverdachte 2] ( [medeverdachte 2] ) en aangever [slachtoffer] hierna met hun voornaam aangeduid.

Vaststelling van de feiten en omstandigheden

De rechtbank stelt op grond van de inhoud van het dossier en het behandelde ter terechtzitting de volgende feiten en omstandigheden vast.

[verdachte] heeft [slachtoffer] benaderd via een Snapchat-account onder de valse naam ‘ [bijnaam 1] ’. Zij heeft een afspraak met hem gemaakt om elkaar op zaterdag 14 september 2024 in [plaats 1] bij het station te ontmoeten. Een dag voor de ontmoeting, op 13 september 2024, heeft [medeverdachte 1] berichten gestuurd naar [medeverdachte 2] met de woorden "ik ga straks nog em na die [slachtoffer] " en "haha em hem pakken". De volgende ochtend zei [medeverdachte 1] dat hij [slachtoffer] in een ‘setup’ wilde gooien. Later die dag heeft [verdachte] [slachtoffer] opgepikt en meegenomen naar een schoolgebouw aan de [adres 2] , waar [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] ook bleken te zijn. Ondertussen werden vanaf het telefoontoestel van [medeverdachte 1] berichten gestuurd naar de telefoon van [verdachte] met de teksten: "Schatje loop zo deze kant beetje op oke ik en broer wachten hier.", “Kom hier." "Nu.", "Wij wachter achter die school.", "Kom hier heen want dan kan die sws ni weg.”, "Top." "Waar ben je nu.". Bij het schoolgebouw kwamen [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] direct naar [slachtoffer] toe en vroegen zij om geld. [medeverdachte 1] had een (soort) priem bij zich en liet die aan [slachtoffer] zien. [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] hebben onder meer tegen [slachtoffer] gezegd dat zij niet alleen waren, dat zij mensen in [plaats 1] kennen, dat zij een mes en een pistool op zak hadden. Ook hebben zij in de buiktas van [slachtoffer] gekeken. [slachtoffer] heeft daarop, uit angst en onder dreiging van geweld, zijn shag, wiet en vloei aan [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] gegeven. [verdachte] heeft ook in de buiktas van [slachtoffer] gekeken en zij zei dat zij de Clipper aansteker uit die tas wilde hebben. Hierop heeft [slachtoffer] , nog altijd onder invloed van de dreigende setting, zijn aansteker aan haar gegeven. [verdachte] , [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] zijn na het incident samen weggegaan en [medeverdachte 2] heeft de priem verstopt. Kort na het incident werden [verdachte] , [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] door de politie aangehouden. Bij [medeverdachte 1] werden de wiet en shag van [slachtoffer] aangetroffen. [verdachte] was in het bezit van de aansteker van [slachtoffer] .

Verklaring van [verdachte]

heeft bij de politie en ter terechtzitting verklaringen afgelegd. In de kern komt haar verklaring erop neer dat zij volledig onder druk van [medeverdachte 1] heeft gehandeld en dat zij bij het schoolgebouw op een afstand is gebleven van [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en [slachtoffer] . [verdachte] ontkent dat zij een actieve rol heeft gespeeld tijdens de beroving en dus ook dat zij in de tas van [slachtoffer] heeft gekeken en de aansteker van [slachtoffer] heeft gekregen.

De rechtbank heeft geen enkele reden te twijfelen aan de juistheid van de verklaring van [slachtoffer] . De verklaring is vrijwel direct na de gebeurtenissen afgelegd, waarbij ook de emoties die het voorval bij [slachtoffer] teweeg hebben gebracht duidelijk zijn waargenomen. Bovendien vindt de aangifte van [slachtoffer] ten aanzien van de handelingen die zijn gepleegd, de daarbij gebruikte bewoordingen, de betrokkenheid van [verdachte] en het feit dat [slachtoffer] goederen heeft afgegeven, steun in de verklaringen van [verdachte] en [medeverdachte 1] .

De rechtbank overweegt daarbij dat er weliswaar verschillen zijn in de verklaringen die [verdachte] heeft afgelegd, maar in de kern ondersteunen die verklaringen op cruciale onderdelen de verklaring van [slachtoffer] over de feitelijke gang van zaken en in zoverre ook de geloofwaardigheid daarvan. De rechtbank zal die verklaring dan ook voor het bewijs gebruiken.

Ten aanzien van vermeend door [medeverdachte 1] uitgeoefende druk overweegt de rechtbank dat de verklaring van [verdachte] hierover volledig op zichzelf staat. De overige stukken in het dossier geven nu juist het beeld dat [verdachte] als volwaardig deelnemer meedeed met de geplande beroving. Zelfs als [verdachte] ondertussen enige druk ervaarde, geldt naar objectieve maatstaven dat zij zich daaraan had kunnen en moeten onttrekken. [verdachte] had immers al vóór de beroving, op het moment dat ze wist dat ze [slachtoffer] zou ophalen met het doel om hem in de val te lokken, de politie of haar vader kunnen waarschuwen. Ook daarna, toen ze [slachtoffer] ophaalde en met hem samen was, had ze [slachtoffer] kunnen waarschuwen. Door dit niet te doen, kan zij niet achteraf zich met succes beroepen op mogelijk door haar ervaren druk. Naar het oordeel van de rechtbank heeft [verdachte] verwijtbaar gehandeld.

Overweging van de rechtbank

Op grond van de vastgestelde feiten en omstandigheden acht de rechtbank bewezen dat de in de tenlastelegging genoemde goederen door [slachtoffer] zijn afgegeven, dat daarbij de in de tenlastelegging genoemde woorden zijn gebruikt en dat ook de genoemde priem is gebruikt om dit mogelijk te maken. Uit de verklaring van [verdachte] dat sprake was van een ‘setup’, leidt de rechtbank af dat [verdachte] , [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] vooraf wisten dat mogelijk geweld zou worden gebruikt bij de ontmoeting. [verdachte] was daardoor op de hoogte van de aard en bedoeling van de ontmoeting. Zij heeft vervolgens een cruciale rol gespeeld in de totstandkoming van de ‘setup’ en zij heeft daadwerkelijk deelgenomen aan de beroving. Hieruit leidt de rechtbank af dat zij opzet had op de beroving.

De rechtbank is van oordeel dat sprake is geweest van een gezamenlijk plan en een gezamenlijke uitvoering van de afpersing. [verdachte] , [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] waren in elkaars nabijheid voorafgaand, gedurende en na het incident, in de volle wetenschap van wat hun bedoeling was, namelijk spullen afhandig maken van [slachtoffer] . [verdachte] heeft bovendien samen met [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] een actief aandeel gehad in de afpersing. Geen van hen heeft zich op enig moment gedistantieerd of geprobeerd de ander tegen te houden. Ook waren zij na het incident in het bezit van de buit. Door betrokken te zijn en te blijven, is naar het oordeel van de rechtbank de bijdrage van [verdachte] van voldoende gewicht geweest om te kunnen spreken van een nauwe en bewuste samenwerking en dus van medeplegen. Dat mogelijk niet alle afpersingshandelingen door [verdachte] zelf zijn begaan, is niet vereist om tot een bewezenverklaring te komen.

De rechtbank vindt op basis van de inhoud van de bewijsmiddelen wettig en overtuigend bewezen dat [verdachte] het primair ten laste gelegde feit heeft gepleegd, namelijk:

primair

zij op of omstreeks 14 september 2024 te Enschede, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door bedreiging met geweld [slachtoffer] heeft gedwongen tot de afgifte van shag, wiet en vloei, in elk geval enig goed, die geheel of ten dele aan die [slachtoffer] en/of een derde toebehoorde(n) door- tegen die [slachtoffer] te zeggen dat ze niet alleen zijn en/of dat ze mensen in [plaats 1] kennen en/of dat ze een mes en een pistool op zak hebben, althans woorden van soortgelijke aard en/of strekking en/of- een mes en/of priem, althans een scherp en/of puntig voorwerp, aan die [slachtoffer] te tonen.

De rechtbank vindt niet bewezen wat aan [verdachte] meer of anders is ten laste gelegd, zodat zij [verdachte] daarvan zal vrijspreken.

De officier van justitie heeft gevorderd dat [verdachte] wordt veroordeeld tot een taakstraf, te weten de leerstraf So Cool Verlengd, voor de duur van 50 uur, te vervangen door 25 dagen jeugddetentie als de taakstraf niet (naar behoren) wordt uitgevoerd. Verder heeft officier van justitie gevorderd dat aan verdachte wordt opgelegd een voorwaardelijke taakstraf (werkstraf) voor de duur van 20 uur, met aftrek, eventueel te vervangen door 10 dagen jeugddetentie, met een proeftijd van twee jaren en met aftrek van het voorarrest. Daarnaast vindt de officier van justitie dat aan het voorwaardelijk strafdeel de door de Raad voor de Kinderbescherming (hierna: de Raad) geadviseerde voorwaarden moeten worden gekoppeld.

De raadsvrouw heeft aangevoerd dat bij een bewezenverklaring rekening dient te worden gehouden met de druk die is uitgeoefend en de kwetsbaarheid van [verdachte] . De door de Raad geadviseerde straffen acht zij een passend, echter met een proeftijd van één jaar.

Bij het bepalen van de straf weegt de rechtbank een aantal punten mee: het soort feit dat is gepleegd, hoe zwaar dat feit is, hoe het is gebeurd, wat voor persoon [verdachte] is. De rechtbank kijkt daarbij naar het dossier en wat er tijdens de behandeling op de zitting naar voren is gekomen. De rechtbank vindt daarbij in het bijzonder het volgende van belang.

De aard en de ernst van het gepleegde feit

[verdachte] heeft zich als mededader schuldig gemaakt aan afpersing waarbij zij het slachtoffer heeft misleid om naar een stille locatie te komen waar hij volledig was overgeleverd aan zijn berovers. Het slachtoffer was zich niet van bewust van deze ‘setup’. Onder dreiging van geweld heeft het slachtoffer spullen moeten afgeven, waarbij zelfs een priem werd getoond. Dit moet zeer beangstigend zijn geweest. [verdachte] en ook haar mededaders hebben geen respect getoond voor de geestelijke integriteit en het persoonlijke eigendom van het slachtoffer. Slachtoffers van feiten als deze gaan vaak nog lang gebukt onder de (psychische) gevolgen daarvan, wat in deze zaak ook blijkt uit de door het slachtoffer, een kwetsbare jongen, ter terechtzitting afgelegde verklaring en het verzoek tot schadevergoeding. De rechtbank rekent dit alles ook [verdachte] zwaar aan.

De persoon van [verdachte]

De rechtbank heeft gekeken naar het strafblad van [verdachte] van 21 juli 2026. Hierin staat dat zij niet eerder voor een strafbaar feit is veroordeeld. Ook heeft de rechtbank het rapport van de Raad van 27 juli 2026 gelezen. De rechtbank heeft geluisterd naar wat de vertegenwoordigers van de Raad en de Jeugdreclassering tijdens de zitting hebben gezegd en de uitleg die zij hebben gegeven over het rapport. Ook heeft de rechtbank geluisterd naar wat [verdachte] over zichzelf heeft verteld en wat haar vader over haar heeft verteld.

In het rapport van de Raad staat onder meer beschreven, zakelijk weergegeven, dat [verdachte] kwetsbaar is en dat sprake is van een belast verleden. Zij heeft veel traumatische gebeurtenissen meegemaakt, die nog steeds invloed hebben op haar functioneren. Uit onderzoek van Ambiq kwam naar voren dat [verdachte] een IQ tussen de 75 en 87 heeft en er is trauma vastgesteld. Deze factoren maken dat zij kwetsbaar is in sociale situaties en gevoeliger is voor beïnvloeding door anderen. In contact met anderen en instanties wordt gezien dat [verdachte] verbaal heftig kan reageren wanneer zij zich onbegrepen voelt. Haar emoties worden getriggerd wanneer ze het ergens niet mee eens is. Deze reactie lijkt voort te komen uit onderliggend trauma en niet uit onwil of gebrek aan respect voor anderen. Ook heeft [verdachte] een sterk rechtvaardigheidsgevoel. Dit komt tot uiting in situaties waarin zij opkomt voor anderen, zoals docenten. Hoewel haar intenties daarbij positief zijn, kiest [verdachte] niet de juiste manieren, waardoor er juist conflicten kunnen ontstaan. De Raad maakt zich zorgen om [verdachte] , met name ten aanzien van een beter passende woonplek (zelfstandig, maar tegelijkertijd ook zicht, nabijheid en betrokkenheid), werk/dagbesteding en inzet van passende hulpverlening (traumatherapie en behandeling). Daarbij komt dat [verdachte] in februari 2027 de leeftijd van achttien jaar bereikt, waardoor het van belang is dat tijdige afstemming en voorbereiding op deze overgang noodzakelijk zijn. Ten aanzien de op te leggen straf wordt een onvoorwaardelijke straf passend geacht, waarbij [verdachte] haar oplossingsgerichte vaardigheden kan versterken. De leerstraf So Cool Verlengd (50 uur) kan bijdragen aan het vergroten van inzicht in eigen gedrag, het herkennen van spanningen en triggers, het versterken van emotieregulatie en het ontwikkelen van passende manieren om te kunnen reageren. Naast een onvoorwaardelijke straf is een voorwaardelijke werkstraf van meerwaarde voor [verdachte] , met voorwaarden waarop de jeugdreclassering toezicht houdt. [verdachte] heeft het nodig dat een jeugdreclasseerder een langere periode betrokken blijft voor het aanbrengen en vasthouden van positieve veranderingen in haar leven. Dit zal ook nodig zijn op het gebied van passende behandeling, waarbij aandacht uitgaat naar traumatherapie, emotieregulatie en het versterken van de aanwezige beschermende factoren. Daarnaast kan de jeugdreclassering ondersteuning bieden bij het vinden en behouden van passende dagbesteding, zodat [verdachte] meer invulling van de dag, structuur en succeservaringen kan opdoen. Ook kan de jeugdreclassering [verdachte] helpen om de vertaalslag vanuit de leerstraf naar de praktijk te maken. [verdachte] heeft hier herhaling, uitleg en praktische ondersteuning bij nodig. Een voorwaardelijke straf in de vorm van jeugddetentie kan gezien de ernst van het delict passend zijn, maar is voor [verdachte] niet voor de hand liggend gezien haar kwetsbaarheid en belaste verleden. Bovendien komt [verdachte] voor het eerst in aanraking met politie. Een voorwaardelijke jeugddetentie zal niet bijdragen aan het verminderen van de kans op herhaling van delictgedrag. [verdachte] heeft juist baat bij passende hulpverlening, het aanleren van vaardigheden en intensieve begeleiding. Indien de rechtbank van oordeel is dat meer straf nodig is, dan kan dit in de vorm van een onvoorwaardelijke werkstraf. De Raad adviseert een onvoorwaardelijke taakstraf in de vorm van de leerstraf So Cool Verlengd en daarnaast een voorwaardelijke taakstraf in de vorm van een werkstraf met daaraan gekoppeld de bijzondere voorwaarden zoals geformuleerd en een proeftijd van twee jaren.

Ter terechtzitting heeft deskundige [naam 1] namens de Raad een toelichting op het rapport gegeven en het advies gehandhaafd. Aanvullend heeft de deskundige onder meer verklaard dat de geadviseerde duur van de proeftijd passend is bij de nog in te zetten interventies. Indien de omstandigheden daartoe aanleiding geven, kan de begeleiding door de jeugdreclassering eerder worden beëindigd.

Ter terechtzitting heeft [naam 2], namens de Jeugdreclassering, onder meer verklaard dat [verdachte] niet zelf aangeeft dat zij hulpvragen heeft. Er wordt nog onderzoek gedaan naar welke behandeling passend is voor [verdachte] en bij welke aanbieder. Op korte termijn vindt hierover een groot overleg plaats. Het is op dit moment onbekend wanneer met een behandeling gestart kan worden. In overleg met [instelling] zal gekeken worden of [verdachte] daar ook nog kan verblijven als zij achttien jaar wordt. Zolang de Jeugdreclassering betrokken is, kan het verblijf daar ook verlengd worden vanuit de Jeugdwet. Het verblijf in een zorginstelling kan vallen onder de geadviseerde voorwaarde dat [verdachte] meewerkt aan door William Schrikker Stichting Jeugdbescherming en Jeugdreclassering noodzakelijk geachte ondersteuning of verwijzing naar andere hulpverleningsinstanties. De onderbouwing van de geadviseerde duur van de proeftijd is begrijpelijk, maar fors gelet op het intensieve traject dat [verdachte] positief heeft doorlopen gedurende de schorsingsperiode. In het civiele kader loopt er ook veel rondom [verdachte] . De jeugdreclassering pleit daarom voor een proeftijd van één jaar.

De strafoplegging

Omdat [verdachte] minderjarig is, past de rechtbank het jeugdstrafrecht toe.

De rechtbank heeft bij het bepalen van de strafmodaliteit en de hoogte daarvan rekening gehouden met het advies van de Raad en de ter terechtzitting gegeven adviezen. Tevens heeft de rechtbank acht geslagen op de oriëntatiepunten zoals vastgesteld door het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht Jeugd (LOVS) en de straf die in soortgelijke zaken door andere rechters wordt opgelegd. De rechtbank is van oordeel dat in beginsel oplegging van een forse straf passend is, gelet op de ernst van het strafbare feit dat [verdachte] heeft gepleegd. Maar gelet op haar persoon is vooral hulpverlening nodig die bijdraagt aan haar ontwikkeling. [verdachte] heeft langdurig toezicht en begeleiding nodig om de ingezette positieve lijn voort te zetten zodat zij niet weer in de fout gaat. Een deel van de straf zal daarom voorwaardelijk worden opgelegd, met daarbij de door de Raad geformuleerde bijzondere voorwaarden. Gelet op de nog in te zetten interventies verbindt de rechtbank daar de door Raad geadviseerde proeftijd van twee jaren aan.

[verdachte] heeft haar betrokkenheid bij het feit kleiner gemaakt dan die rol is. Daarmee heeft [verdachte] onvoldoende verantwoordelijkheid genomen voor haar handelen. De rechtbank vindt dit zorgelijk. Wel heeft zij spijt betuigd en ter zitting haar excuses gemaakt aan [slachtoffer] . Bij de bepaling van de straf houdt de rechtbank ook rekening met het aanzienlijke tijdsverloop sinds het begaan van het feit, waardoor [verdachte] lange tijd in onzekerheid heeft moeten verkeren over de afdoening van de strafzaak. Ook houdt de rechtbank rekening met het strakke toezichtkader waarin [verdachte] tijdens de schorsing van de voorlopige hechtenis is begeleid en waarin zij goed heeft meegewerkt, en ten slotte met haar jeugdige leeftijd.

De rechtbank zal aan [verdachte] opleggen een straf zoals door de officier van justitie is geëist, te weten de leerstraf So Cool Verlengd voor de duur van 50 uur en daarnaast een voorwaardelijke werkstraf van 20 uur met een proeftijd van twee jaar, met aftrek van het voorarrest. Dit betekent dat [verdachte] de werkstraf nu niet hoeft te verrichten als ze zich aan de voorwaarden houdt. Als [verdachte] tijdens de proeftijd een strafbaar feit pleegt of zich niet houdt aan een van de andere voorwaarden, moet zij alsnog de werkstraf uitvoeren. De leerstraf So Cool Verlengd is onvoorwaardelijk, wat betekent dat [verdachte] die nu wel moet uitvoeren.

Voorlopige hechtenis

De rechtbank zal het (geschorste) bevel tot voorlopige hechtenis opheffen.

[slachtoffer] heeft zich als benadeelde partij in dit strafproces gevoegd. Hij vordert [verdachte] te veroordelen om € 850,00 aan schadevergoeding te betalen. De schade bestaat uit immateriële schade (zoals pijn of verdriet), met daarbij de wettelijke rente vanaf het moment waarop de schade is ontstaan. Ook wil [slachtoffer] dat de schadevergoedingsmaatregel wordt opgelegd.

De officier van justitie vindt dat de gevorderde immateriële schadevergoeding kan worden toegewezen, vermeerderd met de wettelijke rente.

De raadsvrouw heeft primair op het standpunt gesteld dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk dient te worden verklaard gelet op de bepleite vrijspraak. Subsidiair dient de benadeelde partij niet-ontvankelijk te worden verklaard in de vordering omdat de opgevoerde psychische schade onvoldoende is komen vast te staan. Ook is niet komen vast te staan

dat de aard en ernst van de normschending de afwezigheid van een nadere onderbouwing kan

rechtvaardigen. Het in de gelegenheid stellen van de benadeelde partij om deze schadepost

alsnog nader te onderbouwen, levert een onevenredige belasting van het strafgeding op.

Het oordeel van de rechtbank

Vergoeding van immateriële schade is op grond van art. 6:106 sub b van het Burgerlijk Wetboek (BW) mogelijk als de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen, is aangetast in zijn eer en goede naam of ‘op andere wijze’ in zijn persoon is aangetast. De rechtbank begrijpt dat de vordering van de benadeelde partij in dit geval op deze laatste grondslag is gebaseerd.

Uit de rechtspraak van de Hoge Raad blijkt dat van aantasting in de persoon ‘op andere wijze’ in ieder geval sprake is als het slachtoffer geestelijk letsel (psychische schade) heeft opgelopen. Het bestaan van geestelijk letsel moet naar objectieve maatstaven worden vastgesteld. Als geestelijk letsel niet kan worden vastgesteld, kan de aantasting in de persoon ‘op andere wijze’ volgen uit de aard en de ernst van de normschending (het strafbare feit) en de gevolgen daarvan. De gevolgen moeten met concrete gegevens worden onderbouwd. In uitzonderlijke situaties kunnen de nadelige gevolgen voor het slachtoffer zó voor de hand liggen dat ook zonder nadere onderbouwing kan worden aangenomen dat sprake is van een aantasting in de persoon.

De rechtbank stelt voorop dat de benadeelde partij heeft gesteld dat de psychiater een lichte PTSS heeft vastgesteld, maar dat de benadeelde partij het medisch dossier niet wenst te delen. Het betreft in dit geval echter een ernstig feit, namelijk afpersing van een kwetsbaar slachtoffer, waarvan de kwetsbaarheid bekend was bij verdachten, en waarbij een priem als wapen is gebruikt en met de aanwezigheid van een pistool is gedreigd. Met name door de kwetsbaarheid van het slachtoffer is hij nog steeds doodsbang voor verdachten, gaat hij niet zorgeloos over straat en heeft hij ook ruim een jaar na de feiten nog steeds nachtmerries.

Gelet op de aard en ernst van de normschending en de gevolgen daarvan voor de benadeelde, is de rechtbank van oordeel dat hij door het strafbare feit op andere wijze in zijn persoon is aangetast. Gelet op bedragen die in soortgelijke zaken als schadevergoeding worden toegekend, is de rechtbank van oordeel dat de gevraagde vergoeding billijk is. De rechtbank wijst de vordering van de benadeelde partij daarom geheel toe.

Omdat de verdachte het strafbare feit waarvoor schadevergoeding wordt toegekend samen met mededaders heeft gepleegd, zijn zij daarvoor samen aansprakelijk (juridische term: hoofdelijk aansprakelijk). Voor zover een van de mededaders een bedrag aan de benadeelde partij heeft betaald, hoeft de verdachte dat deel van de schadevergoeding niet meer aan de benadeelde partij te betalen.

De benadeelde partij en de officier van justitie hebben gevraagd om de schadevergoedingsmaatregel van artikel 36f Sr op te leggen.

De rechtbank zal deze maatregel opleggen, omdat [verdachte] tegenover de benadeelde partij naar burgerlijk recht (mede) aansprakelijk is voor de schade die door het feit is toegebracht.

De rechtbank bepaalt het aantal dagen gijzeling op nul als [verdachte] niet voldoet aan haar verplichtingen vanuit de op te leggen schadevergoedingsmaatregel. Dit heeft te maken met de leeftijd van [verdachte] .