ECLI:NL:RBMNE:2026:7153

Het verloop van de procedure blijkt uit de dagvaarding van [eiseres] van 7 september 2026.

Op 29 september 2026 heeft er vervolgens een mondelinge behandeling plaatsgevonden. Hierbij waren namens [eiseres] de heer [A] en de gemachtigde, mr. C.A. Bos aanwezig. Namens [gedaagde] was er niemand aanwezig. De heer [A] en mr. Bos hebben de vragen van de kantonrechter beantwoord. De griffier heeft aantekeningen gemaakt van wat er is besproken.

Ten slotte heeft de kantonrechter bepaald dat het vonnis vandaag wordt uitgesproken.

[gedaagde] huurt het bedrijfspand aan de [adres] in [plaats] (hierna: de bedrijfsruimte) van [eiseres] en betaalt hiervoor maandelijks € 6.047,33. Volgens [eiseres] heeft [gedaagde] € 62.342,69 aan huur onbetaald gelaten. [eiseres] vordert daarom in deze procedure betaling van de huurachterstand, een contractueel bepaalde boete en buitengerechtelijke incassokosten van [gedaagde] . Vanwege de hoogte van de huurachterstand vordert [eiseres] daarnaast ontruiming van [gedaagde] uit het bedrijfspand. [gedaagde] is niet verschenen en heeft geen verweer gevoerd. De vorderingen komen de kantonrechter niet ongegrond of onrechtmatig voor en worden daarom toegewezen.

[eiseres] is gevestigd in Duitsland en is een rechtspersoon naar buitenlands recht. Daarom moet allereerst de vraag worden beantwoord of de Nederlandse rechter bevoegd is van de vordering kennis te nemen. Dat is zo. De overeenkomst tussen [eiseres] en [gedaagde] is namelijk een huurovereenkomst. Daarom is de rechter van de plaats waar het onroerende goed is gesitueerd, bevoegd.¹ De bedrijfsruimte staat in [plaats] , dus is de Nederlandse rechter bevoegd.

Verder overweegt de kantonrechter dat op de vordering het Nederlands recht van toepassing is. Uit de huurovereenkomst blijkt niet dat partijen een rechtskeuze hebben gemaakt. In dat geval geldt net als bij de bevoegde rechter, dat wanneer er sprake is van een huurovereenkomst, de plaats waar het onroerend goed is gelegen bepalend is.² De kantonrechter zal de zaak daarom inhoudelijk beoordelen naar Nederlands recht.

[gedaagde] is niet bij de mondelinge behandeling verschenen. Hij is wel op de juiste manier opgeroepen. De kantonrechter heeft daarom verstek tegen [gedaagde] verleend. Omdat [gedaagde] niet heeft aangegeven dat de standpunten van [eiseres] niet kloppen, hoeft de kantonrechter volgens de wet alleen nog te beoordelen of de eis van [eiseres] in strijd is met het recht of dat de eis ten onrechte is ingesteld.³ Als dat niet het geval is, wordt de eis in principe toegewezen.

Voor een procedure in kort geding, zoals in deze zaak, gelden daarnaast nog een aantal aanvullende voorwaarden. Een kort geding is een procedure waarin de kantonrechter een voorlopige voorziening kan geven. Dat is een voorlopige maatregel die vooruit loopt op de beslissing die wordt verwacht in een gewone rechtszaak (de bodemzaak), die na het kort geding kan worden ingesteld. Een eis in kort geding kan worden toegewezen als de partij die de voorziening vraagt, in dit geval [eiseres] , hierbij zoveel spoed heeft dat zij de uitkomst van een gewone rechtszaak niet hoeft af te wachten. Of de vordering daadwerkelijk wordt toegewezen is afhankelijk van de afweging van de belangen van beide partijen. Ook is van belang hoe groot de kans is dat de vordering in een gewone procedure zal worden toegewezen.

[eiseres] heeft een spoedeisend belang bij haar vordering. Er is namelijk sprake van een aanzienlijke huurachterstand en het is begrijpelijk dat [eiseres] wil voorkomen dat deze verder oploopt.

Omdat [gedaagde] geen verweer heeft gevoerd, moet de kantonrechter uitgaan van de stellingen van [eiseres] . Dat betekent dat wordt vastgesteld dat de huurachterstand van [gedaagde] tot de dag van de dagvaarding € 62.342,69 is. Dit gevorderde bedrag komt de kantonrechter niet onrechtmatig of ongegrond voor en wordt daarom toegewezen.

Uit de algemene voorwaarden bij de huurovereenkomst volgt dat [gedaagde] , wanneer hij te laat betaalt én geen bezwaar heeft gemaakt tegen de huurachterstand, ook een contractuele boete verschuldigd wordt.⁴ [gedaagde] heeft te laat betaald en nergens blijkt uit dat hij bezwaar heeft gemaakt tegen de huurachterstand. [eiseres] heeft de boete tot het moment van de dagvaarding berekend op € 4.806,43 maar de boete loopt per maand dat er niet wordt betaald op met 1% van het verschuldigde bedrag. [gedaagde] moet deze gevorderde contractuele boete betalen.

[gedaagde] heeft een huurachterstand van (ongeveer) tien maanden. Deze omvang maakt het voldoende aannemelijk dat in een bodemprocedure zal worden geoordeeld dat de huurachterstand de ontbinding van de huurovereenkomst rechtvaardigt. De vordering tot ontruiming komt de kantonrechter ook niet onrechtmatig of ongegrond voor. De ontruiming zal daarom worden toegewezen. [gedaagde] moet de bedrijfsruimte binnen veertien dagen na het betekenen van dit vonnis ontruimen.

De gevorderde machtiging om de ontruiming zo nodig zelf te doen uitvoeren met behulp van de sterke arm van justitie zal worden afgewezen, omdat zij vanwege wat in de wet is bepaald, overbodig is.⁵

[eiseres] vordert verder dan nog dat [gedaagde] wordt veroordeeld om een gebruiksvergoeding van € 6.047,33 te betalen aan [eiseres] vanaf oktober 2026 tot het moment waarop [gedaagde] de bedrijfsruimte heeft ontruimd. Ook voor deze vordering geldt dat het aannemelijk is dat deze in een bodemprocedure zal worden toegewezen en dat de vordering de kantonrechter niet ongegrond of onrechtmatig voorkomt. De wet bepaalt namelijk dat een verhuurder na het einde van de huur een bedrag gelijk aan de huurprijs kan vorderen indien de huurder het gehuurde na het einde van de huur onrechtmatig onder zich houdt.⁶ De gebruiksvergoeding is even hoog als de huur die [gedaagde] maandelijks aan [eiseres] moest betalen uit hoofde van de huurovereenkomst.

[eiseres] vordert vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten van € 9.351,40. De vordering moet worden beoordeeld op grond van artikel 6:96 Burgerlijk Wetboek en het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit). Partijen zijn een vergoeding overeengekomen die van de wettelijke regeling afwijkt.⁷ Omdat [gedaagde] heeft gehandeld in de uitoefening van een beroep of bedrijf, mag van de wettelijke regeling worden afgeweken. De vordering is daarom op zichzelf toewijsbaar. Wel ziet de kantonrechter aanleiding overeenkomstig artikel 242 Rv het bedrag aan kosten ambtshalve te matigen tot een bedrag dat redelijk is. De kantonrechter komt tot toewijzing van een bedrag van € 1.446,49.

[gedaagde] is grotendeels in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [eiseres] worden begroot op:

In de dagvaarding is opgenomen dat de kosten voor de dagvaarding £ 151,94 zijn geweest. De kantonrechter neemt aan dat dit een verschrijving is geweest van [eiseres] , in die zin dat de dagvaardingskosten in werkelijkheid € 151,94 zijn geweest. [eiseres] heeft namelijk niet toegelicht waarom zij de vergoeding van de dagvaardingskosten in Britse Ponden van [gedaagde] zou vorderen. Overigens kunnen de proceskosten niet in Britse Ponden worden toegewezen.

De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.

De kantonrechter zal de beslissing uitvoerbaar bij voorraad verklaren, zoals is gevorderd door [eiseres] . Dat betekent dat de beslissing moet worden gevolgd, ook als één van partijen hoger beroep instelt tegen deze beslissing. De beslissing van de kantonrechter geldt in dat geval totdat het gerechtshof een andere beslissing neemt.

veroordeelt [gedaagde] om binnen veertien dagen na betekening van dit vonnis het pand aan de [adres] in [plaats] te ontruimen met alle daarin aanwezige personen en zaken, tenzij deze zaken van [eiseres] zijn, en de sleutels af te geven aan [eiseres] ,

veroordeelt [gedaagde] om te betalen aan [eiseres] :

a. a) € 62.342,69 aan achterstallige huur tot en met 7 september 2026,

b) € 4.806,43 aan contractuele boete tot en met 7 september 2026, te vermeerderen met 1% van de totale verschuldigde huurachterstand voor elke maand dat [gedaagde] een deel van de huur onbetaald laat,

c) € 6.047,33 aan gebruiksvergoeding per maand vanaf oktober 2026 tot en met de maand waarin de daadwerkelijke ontruiming heeft plaatsgevonden en de bedrijfsruimte aan [eiseres] ter beschikking is gesteld,

d) € 1.446,49 aan buitengerechtelijke kosten,

veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten van € 2.376,94, te vermeerderen met de kosten van betekening voor het geval het vonnis wordt betekend,

veroordeelt [gedaagde] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,

wijst het meer of anders gevorderde af.