ECLI:NL:RBDHA:2026:29560

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot vrijspraak van het bij dagvaarding I onder 1 tenlastegelegde en tot bewezenverklaring van het bij dagvaarding I onder 2 primair, 3 en 4 en het bij dagvaarding II tenlastegelegde.

De raadsvrouw heeft vrijspraak van het bij dagvaarding I onder 1 tenlastegelegde bepleit en heeft zich met betrekking tot het bij dagvaarding I onder 2 primair, 3 en 4 en het bij dagvaarding II tenlastegelegde op het standpunt gesteld dat deze feiten kunnen worden bewezen verklaard.

De rechtbank is met betrekking tot het bij dagvaarding I onder 1 primair en subsidiair ten laste gelegde van oordeel dat dit niet wettig en overtuigend is bewezen.

Zij overweegt daartoe als volgt.

Verbalisant [verbalisant 1] heeft in zijn aangifte en proces-verbaal van bevindingen twee momenten beschreven waarop de verdachte op hem zou zijn ingereden: op de parkeerplaats bij WoonInvest en op het fietspad langs de Monseigneur van Steelaan nabij de kruising met de Distelweide.

Op de bodycambeelden van verbalisant [verbalisant 2] is te zien dat op het moment dat de verdachte achteruit het parkeervak bij WoonInvest uitdraaide en vervolgens vooruit optrok, verbalisant [verbalisant 1] ongeveer één meter van haar voertuig verwijderd stond. [verbalisant 1] stond noch bij het achteruit rijden, noch bij het vooruit optrekken in de rijrichting van haar auto. Gelet daarop is er geen aanmerkelijke kans geweest dat de verdachte hem met haar auto zou raken. Daarom kan ook niet worden gesproken van een poging tot zware mishandeling of bedreiging.

Over het incident op het fietspad langs de Monseigneur van Steelaan overweegt de rechtbank dat zij, gelet op de summiere verklaring die [verbalisant 1] hierover zelf heeft afgelegd, evenmin kan vaststellen dat sprake is geweest van een aanmerkelijke kans dat de verdachte hem met haar auto zou raken op een manier die zwaar lichamelijk letsel zou veroorzaken of van een situatie die kwalificeert als een strafbare bedreiging.

De rechtbank zal de verdachte vrijspreken van het bij dagvaarding I onder 1 primair en subsidiair tenlastegelegde.

De rechtbank zal voor de bij dagvaarding I onder 2 primair, 3 en 4 en bij dagvaarding II tenlastegelegde feiten volstaan met een opgave van bewijsmiddelen, als genoemd in artikel 359, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering (hierna: Sv). De verdachte heeft deze bewezen verklaarde feiten namelijk bekend en daarna niet anders verklaard. Daarnaast heeft de raadsvrouw geen vrijspraak bepleit.

Ten aanzien van dagvaarding I

Wanneer hierna wordt verwezen naar een proces-verbaal, wordt – tenzij anders vermeld –bedoeld een ambtsedig proces-verbaal, opgemaakt in de wettelijke vorm door (een) daartoe bevoegde opsporingsambtena(a)r(en). Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, betreft dit – tenzij anders vermeld – de pagina’s van het proces-verbaal met het nummer PL1500-2025390240, van de politie eenheid Den Haag, met bijlagen (doorgenummerd pagina 1 t/m 63).

De rechtbank heeft op grond van de inhoud van de gebruikte bewijsmiddelen – elk daarvan, ook in zijn onderdelen, gebruikt voor het bewijs van datgene waarop het blijkens zijn inhoud betrekking heeft – de overtuiging gekregen dat de verdachte de ten laste gelegde feiten heeft begaan.

De rechtbank gebruikt de volgende bewijsmiddelen:

Op de beelden is vanaf minuut 14:28:02 het volgende te zien. Er wordt gefilmd vanuit een auto. Dit is de politieauto waar de verbalisanten [verbalisant 2] en [verbalisant 1] eerder zijn ingestapt en de achtervolging van de verdachte mee hebben ingezet nadat zij haar op de parkeerplaats van WoonInvest hadden aangesproken. Door de voorruit en de ruit in het bijrijdersportier zijn groene bosjes en twee zilverkleurige palen te zien. Vanaf minuut 14:28:06 is in de rechterzijspiegel van de politieauto te zien dat (kennelijk) verbalisant [verbalisant 3] op het fietspad staat. Op minuut 14:28:10 rijdt een zwarte auto tegen de rechterzijde van de politieauto, hetgeen te horen is en ook zichtbaar doordat de politieauto heen en weer schudt. Op minuut 14:28:14 rijdt de zwarte auto achteruit. In de rechter zijspiegel van de politieauto is te zien dat verbalisant [verbalisant 3] op dat moment een plotselinge beweging naar achteren moet maken. Op 14:28:20 is in de rechter zijspiegel van de politieauto te zien dat verbalisant [verbalisant 3] een stukje verder loopt. Vrijwel direct daarna is een snelle beweging zichtbaar van een zwarte auto die van rechts het beeld in komt en links weer uit beeld verdwijnt.

De rechtbank is met betrekking tot de bij dagvaarding I onder 2 primair, 3 en 4 en bij dagvaarding II ten laste gelegde feiten van oordeel dat deze feiten wettig en overtuigend zijn bewezen. De rechtbank verklaart ten laste van de verdachte bewezen dat:

2

zij op 17 november 2025 te Voorburg ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan een ander, te weten [verbalisant 3] , opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen, meermalen met aanmerkelijke snelheid in de richting van die (zich op de weg en/of het fietspad bevindende) [verbalisant 3] te rijden, waardoor die [verbalisant 3] weg moest springen terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

3

zij op 17 november 2025 te Voorburg als bestuurder van een voertuig (personenauto merk Nissan met kenteken [kenteken 1] ), daarmee rijdende op de weg, te weten de Charlotte van Pallandtlaan en de Kersengaarde en de Monseigneur van Steelaan en de N14 en de snelweg A4, zich opzettelijk zodanig heeft gedragen dat de verkeersregels in ernstige mate werden geschonden door

4

zij op 17 november 2025 te Voorburg, opzettelijk en wederrechtelijk een politieauto met kenteken [kenteken 2] , die aan een ander, te weten aan de politie Haaglanden te Leidschendam-Voorburg, toebehoorde heeft beschadigd;

Dagvaarding II

zij op 6 november 2025 te Leidschendam, opzettelijk aanwezig heeft gehad 2 kilogram distikstofmonoxide (lachgas), een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst II.

Voor zover in de tenlastelegging type- en taalfouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd en gecursiveerd weergegeven, zonder dat de verdachte daardoor in de verdediging is geschaad.

De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 5 maanden, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht, waarvan 3 voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren en de bijzondere voorwaarden zoals die door de reclassering zijn geadviseerd, en in aanvulling daarop de gedragsinterventie leefstijl training. De officier van justitie heeft verzocht de bijzondere voorwaarden dadelijk uitvoerbaar te verklaren. Daarnaast heeft de officier van justitie een ontzegging van de bevoegdheid tot het besturen van motorrijtuigen gevorderd voor de duur van 12 maanden.

De raadsvrouw heeft zich op het standpunt gesteld dat bij de strafoplegging rekening moet worden gehouden met de omstandigheid dat de verschillende feiten op de tenlastelegging grotendeels zien op één grote gebeurtenis en dat de verdachte ten tijde van de feiten niet goed bij zinnen was door haar lachgasverslaving, maar zich nu goed realiseert wat er misgaat. De verdachte heeft inmiddels hulp gekregen voor haar verslaving en wil zelf ook verdere hulp. De raadsvrouw ziet daarin ook het nut van een voorwaardelijk strafdeel. Tegen de dadelijke uitvoerbaarheid van eventuele bijzondere voorwaarden heeft de verdediging dan ook geen bezwaren.

De raadsvrouw heeft daarnaast verzocht geen onvoorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen vanwege de extra moeilijkheden die dat geeft bij het verkrijgen van een VOG, die tegenwoordig voor vele banen noodzakelijk is.

Ten aanzien van de ontzegging van de bevoegdheid tot het besturen van motorrijtuigen heeft de raadsvrouw zich op het standpunt gesteld dat de verdachte al onder controle staat van een psychiater van het CBR, welke instantie erom bekend staat zeer streng te zijn in de beoordeling van de rijvaardigheid van personen. Van het CBR zou de verdachte inmiddels een tijdelijk rijbewijs hebben verkregen. De raadsvrouw heeft daarnaast aangevoerd dat in een eerder stadium het rijbewijs niet is ingehouden door het Openbaar Ministerie, waardoor haar niet duidelijk is waarom dat nu dan wel nodig zou zijn. Bovendien moet de verdachte voor haar werk in de zorg op onregelmatige tijden naar moeilijk bereikbare plekken, waarvoor het openbaar vervoer niet toereikend is, aldus de raadsvrouw.

Na te melden straffen zijn in overeenstemming met de ernst van de gepleegde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gegrond op de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan tijdens het onderzoek op de terechtzitting is gebleken. De rechtbank neemt hierbij in het bijzonder het volgende in aanmerking.

Ernst van de feiten

De verdachte heeft zich op 17 november 2025 in een poging om aan de politie te ontkomen tijdens een achtervolging schuldig gemaakt aan zeer gevaarlijk rijgedrag. Zij heeft in ernstige mate de verkeersregels geschonden door onder meer stoptekens van de politie te negeren, door rood licht te rijden, over de stoep en het fietspad te rijden, andere weggebruikers af te snijden en aanzienlijk harder te rijden dan was toegestaan. Ook is zij met haar auto tegen een stilstaande politieauto (met daarin een agent) gereden, waardoor schade aan die politieauto is ontstaan. De verdachte heeft zich tijdens de achtervolging bovendien schuldig gemaakt aan een poging tot zware mishandeling, door met haar auto in te rijden op een (als zodanig herkenbare) politieagent, die opzij moest springen. Door haar gedragingen heeft de verdachte de betreffende politieagent in gevaar gebracht en een inbreuk gemaakt op zijn persoonlijke en lichamelijke integriteit. Het feit dat deze agent geen letsel heeft opgelopen, is een omstandigheid die geenszins aan de verdachte te danken is, maar uitsluitend aan de snelle reactie van de betreffende politieagent zelf.

Door haar handelswijze heeft de verdachte de betrokken politieambtenaren en andere weggebruikers ernstig in gevaar gebracht. Dat de dollemansrit zonder ernstige ongelukken of schade bij andere weggebruikers is geëindigd, is te danken aan de samenwerking van de betrokken politie-eenheden. Dat de verdachte waarschijnlijk in een staat van psychische decompensatie verkeerde door het overmatige gebruik van lachgas, doet aan de ernst van de feiten niet af.

Op 6 november 2025 heeft de verdachte zich daarnaast schuldig gemaakt aan het aanwezig hebben van twee kilo lachgas in haar auto. De verdachte werd met een ballon aan haar mond aangetroffen in haar auto met twee lachgastanks op de achterbank, waarvan er één geheel leeg was. De verdachte was niet aanspreekbaar en de ramen waren beslagen. Door lachgas te gebruiken in haar auto heeft de verdachte het onaanvaardbare risico genomen dat zij onder invloed van dat middel met haar auto de weg op zou gaan. Dat levert niet alleen een enorm gevaar voor zichzelf op, maar ook voor andere weggebruikers. Dat rekent de rechtbank de verdachte zeer aan. Door het aanwezig hebben van een aanzienlijke hoeveelheid lachgas heeft de verdachte bovendien bijgedragen aan de instandhouding van het illegale drugscircuit dat doorgaans gepaard gaat met andere vormen van criminaliteit, met alle nadelige maatschappelijke gevolgen van dien, niet op de laatste plaats de gezondheidsschade voor de (veelal verslaafde) gebruikers van die drugs. Dat die gezondheidsschade een reëel risico is, blijkt ook uit de omstandigheid dat het overmatige lachgasgebruik bij de verdachte tot blijvende zenuwschade heeft geleid.

Strafblad

De rechtbank heeft kennisgenomen van het strafblad van de verdachte van 6 augustus 2026, waaruit volgt dat zij niet eerder is veroordeeld voor een strafbaar feit.

Persoon van de verdachte

De rechtbank heeft kennisgenomen van een reclasseringsadvies over de verdachte van 1 september 2026, waaruit volgt dat sprake is van problematiek op het gebied van middelengebruik en het psychosociaal functioneren. Het recidiverisico wordt ingeschat als gemiddeld. De verdachte kampt met een lachgasverslaving. Ze gebruikte het middel om met tegenslagen in haar persoonlijke leven om te gaan en werd afhankelijk, echter leidde overmatig gebruik bij haar tot psychische decompensatie en verwardheid. Als de verdachte lachgas gebruikt staat zij afwijzend tegenover hulpverlening en komt ze niet op afspraken, wat het recidiverisico verhoogt. Wanneer zij niet gebruikt staat zij welwillend tegenover hulpverlening. Sinds mei 2026 is er sprake van korte periodes van terugval in het middelengebruik. De reclassering heeft gezien de aanhoudende verslavingsproblematiek, met meerdere terugvallen en een kortdurende opname, een langdurige klinische opname overwogen, mede doordat de ambulante behandeling niet goed van de grond kwam. De verdachte heeft echter duidelijk aangegeven niet mee te willen werken aan een langdurige klinische opname. Omdat er ook geen sprake is van een lange ambulante behandelgeschiedenis of een dermate hoog recidiverisico dat een langdurige klinische opname de enige mogelijkheid is, adviseert de reclassering de ambulante behandeling voort te zetten met de mogelijkheid tot een kortdurende klinische opname indien sprake is van een terugval of psychische decompensatie. Daarnaast adviseert de reclassering als bijzondere voorwaarden een gedragsinterventie die is gericht op het inzicht geven in middelengebruik en het daarbij horende gedrag, het meewerken aan middelencontroles en een meldplicht. De reclassering adviseert bij veroordeling van de verdachte haar een (deels) voorwaardelijke straf op te leggen met de hiervoor beschreven bijzondere voorwaarden.

Ter terechtzitting heeft de rechtbank met de verdachte gesproken over haar persoonlijke omstandigheden. Daaruit volgt dat zij behoefte heeft aan verdere behandeling. Zij gebruikt antipsychotica, wat helpt met het slapen en rustig worden. De verdachte heeft op dit moment geen werk en heeft ook geen andere dagbesteding. Zij is in mei van dit jaar opgenomen geweest bij [zorginstantie] en daarna is zij nog twee keer teruggevallen. In augustus 2026 heeft zij dit op eigen initiatief gemeld bij de reclassering. Zij start medio september met haar eerste bijeenkomst van de leefstijltraining waarvoor zij is aangemeld door de reclassering. Daar staat zij positief in. Op dit moment woont zij tijdelijk bij haar familie, waar ze niet mag gebruiken en waar ook strenge regels gelden. De verdachte heeft een tijdelijk rijbewijs gekregen na controle door een psychiater van het CBR, maar rijdt op dit moment nog geen auto in afwachting van de afloop van deze strafzaak.

De op te leggen straf

De rechtbank heeft bij de bepaling van de strafmodaliteit en strafmaat aansluiting gezocht bij de landelijke oriëntatiepunten voor straftoemeting (hierna: LOVS). Daarin is als uitgangspunt voor een zware mishandeling met behulp van een wapen, niet zijnde een vuurwapen, een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 7 maanden vermeld. Omdat sprake is van een poging, wordt daar in beginsel een derde vanaf getrokken, wat zou resulteren in een uitgangspunt van ruim 4,5 maand. In strafverzwarende zin wordt meegewogen dat de poging tot zware mishandeling was gericht tegen een slachtoffer in het kader van de uitoefening van zijn werk in het publieke domein, te weten het handhaven van de orde en de veiligheid als politieagent. Voor het aanwezig hebben van 500 tot 2.500 gram softdrugs wordt in de oriëntatiepunten als uitgangspunt een onvoorwaardelijke taakstraf van 100 uur genoemd.

In het voordeel van de verdachte weegt de rechtbank mee dat zij gemotiveerd is haar lachgasverslaving onder controle te krijgen en te werken aan de onderliggende problematiek, en dat zij daarin – ondanks haar terugvallen – ook stappen vooruit lijkt te maken. In dat licht acht de rechtbank het niet wenselijk de verdachte een gevangenisstraf op te leggen van langere duur dan het ondergane voorarrest. Gelet op de ernst van de bewezen verklaarde feiten kan naar het oordeel van de rechtbank echter niet worden volstaan met een taakstraf.

De rechtbank acht het passend en geboden een flink voorwaardelijk strafdeel op te leggen en daaraan de nader te noemen bijzondere voorwaarden te verbinden, om de verdachte ervan te weerhouden zich in de toekomst opnieuw aan strafbare feiten schuldig te maken en te bewerkstelligen dat een oplossing wordt gevonden voor de problematiek van de verdachte en zo de kans op recidive terug te dringen.

Ten aanzien van de ontzegging van de bevoegdheid tot het besturen van een motorrijtuig, overweegt de rechtbank het volgende. Hoewel de rechtbank oog heeft voor het argument van de verdediging dat de verdachte onder (strenge) controle staat van het CBR, is de verslavingsproblematiek van de verdachte op dit moment nog niet opgelost en lijkt ook het probleeminzicht op dit moment nog beperkt. Gelet op het voorgaande, in onderlinge samenhang bezien, acht de rechtbank de aanwezige risico’s op dit moment nog te groot om de verdachte als bestuurder van een motorrijtuig aan het verkeer te laten deelnemen. Zij zal aan de verdachte een ontzegging van de bevoegdheid tot het besturen van een motorrijtuig van na te melden duur opleggen.

De rechtbank acht, alles afwegende, een gevangenisstraf voor de duur van vijf maanden passend en geboden, met aftrek van de 61 dagen voorarrest, waarvan drie maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren, en als bijzondere voorwaarden een meldplicht bij de reclassering, een gedragsinterventie middelengebruik, een gedragsinterventie leefstijl interventie, een inspanningsverplichting voor het vinden van dagbesteding, een verplichte ambulante behandeling met de mogelijkheid tot een kortdurende klinische opname en controles op het middelengebruik, en een ontzegging van de bevoegdheid tot het besturen van motorrijtuigen voor de duur van twaalf maanden.

Dadelijke uitvoerbaarheid

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan misdrijven die gevaar veroorzaken voor de onaantastbaarheid van het lichaam van personen, te weten [verbalisant 3] en alle andere verkeersdeelnemers die zich in de nabijheid bevonden ten tijde van het bij dagvaarding I bewezenverklaarde.

Gelet op de omstandigheid dat de problematiek van de verdachte omtrent haar middelengebruik nog niet is opgelost, is de rechtbank van oordeel dat er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat de verdachte wederom dergelijke misdrijven zal begaan. Daarom zal de rechtbank bevelen dat de op grond van art. 14c Sr te stellen voorwaarden en het op grond van art. 14c Sr uit te oefenen toezicht dadelijk uitvoerbaar zijn.

Voorlopige hechtenis

De rechtbank zal het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis opheffen, nu de verdachte haar vrijheid na de einduitspraak niet zal worden ontnomen.

De officier van justitie heeft gevorderd dat het op de lijst van inbeslaggenomen voorwerpen (beslaglijst, die als bijlage II aan dit vonnis is gehecht) onder 1 genoemde voorwerp zal worden verbeurdverklaard, omdat met behulp daarvan alle ten laste gelegde feiten zijn gepleegd.

De raadsvrouw heeft geen standpunt ingenomen ten aanzien van het inbeslaggenomen voorwerp.

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank zal het op de beslaglijst onder 1 genoemde voorwerp, te weten 1 STK Personenauto (Kenteken: [kenteken 1], Kleur: Zwart, Merk: Nissan, Omschrijving: Bouwjaar 2005), verbeurdverklaren. Dit voorwerp is voor verbeurdverklaring vatbaar, aangezien het aan de verdachte toebehoort en met behulp van dit voorwerp de bij dagvaarding I onder 2 primair, 3 en 4 bewezen verklaarde feiten zijn begaan.

Bij de vaststelling van deze bijkomende straf heeft de rechtbank rekening gehouden met de draagkracht van de verdachte. Ten tijde van de inbeslagname had de auto een restwaarde van slechts € 1.300,-. Bovendien heeft de verdachte sindsdien een nieuwe auto gekocht.