ECLI:NL:RBROT:2026:13899

Het dossier bestaat uit de volgende processtukken:

• de dagvaarding van 14 mei 2025, met bijlagen;

• het antwoord;

• de repliek, met bijlagen.

[gedaagde] is in de gelegenheid gesteld om te reageren op de repliek, maar van die mogelijkheid heeft hij geen gebruik gemaakt.

[gedaagde] heeft Bill Incasso ingeschakeld om een openstaande factuur bij zijn debiteur ( [bedrijf] B.V.) te incasseren. Tijdens het traject heeft de debiteur een bedrag van € 1.511,90 rechtstreeks aan [gedaagde] betaald. Omdat de rest van de factuur open bleef staan, heeft [gedaagde] aan Bill Incasso opdracht gegeven om een rechtszaak tegen de debiteur te starten. Daarvoor heeft hij aan Bill Incasso een voorschot van € 1.593,- betaald. [gedaagde] heeft in die rechtszaak gelijk gekregen, maar uiteindelijk bleek het bedrijf van de debiteur te zijn uitgeschreven zodat er geen verhaalsmogelijkheden meer waren. Bill Incasso heeft het dossier toen gesloten. Volgens haar moet [gedaagde] nog € 1.442,90 aan kosten voor het incassodossier betalen. Omdat hij dat niet heeft gedaan, vordert Bill Incasso nu betaling van dat bedrag, met rente en kosten. [gedaagde] is het hier niet mee eens. Volgens hem was sprake van “no cure no pay” en dat hij de deelbetaling heeft ontvangen door zijn eigen inspanning. De vordering wordt echter toegewezen. Hierna wordt uitgelegd waarom.

Vaststaat dat partijen een overeenkomst van opdracht met elkaar hebben gesloten en dat daarop de algemene voorwaarden en de tarievenlijst van Bill Incasso van toepassing zijn.

[gedaagde] voert in de eerste plaats aan dat hij op grond van “no cure no pay” niets verschuldigd is, omdat hij zelf een deelbetaling van € 1.511,90 heeft ontvangen. Dat verweer slaagt niet. Volgens de algemene voorwaarden gelden betalingen die tijdens de bemiddeling rechtstreeks aan de opdrachtgever worden gedaan ook als geïncasseerde bedragen. [gedaagde] heeft deze betaling op 23 maart 2024 ontvangen, dus nadat Bill Incasso al met haar werkzaamheden was begonnen. Bill Incasso mocht daarom haar tarieven en kosten daarover in rekening brengen.

Bill Incasso heeft gespecificeerd hoe het saldo van € 1.442,90 is opgebouwd. Daaruit volgt dat [gedaagde] na verrekening met de deelbetaling van € 1.511,90 en het door hem betaalde voorschot van € 1.593,- nog € 1.442,90 moet bijbetalen. Omdat [gedaagde] de (opbouw van de) eindafrekening niet heeft betwist, gaat de kantonrechter ervan uit dat deze klopt. [gedaagde] wordt veroordeeld om de hoofdsom van € 1.442,90 te betalen.

De incassokosten van € 261,89 worden toegewezen, omdat aan alle voorwaarden is voldaan om deze kosten vergoed te krijgen (artikel 6:96 van het Burgerlijk Wetboek (BW)).

De rente wordt ook toegewezen, omdat Bill Incasso genoeg heeft gesteld waaruit volgt dat deze moet worden betaald en [gedaagde] dat niet heeft betwist. Daarom zit in het totale bedrag dat [gedaagde] aan Bill Incasso moet betalen de wettelijke handelsrente van € 80,40 die Bill Incasso heeft berekend tot 12 mei 2025.

Dit vonnis wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard, omdat Bill Incasso dat eist en [gedaagde] daar geen bezwaar tegen heeft gemaakt (artikel 233 Rv). Dat betekent dat het vonnis meteen mag worden uitgevoerd, ook als één van de partijen aan een hogere rechter vraagt om de zaak opnieuw te beoordelen.

veroordeelt [gedaagde] om aan Bill Incasso te betalen € 1.785,19 met de wettelijke handelsrente zoals bedoeld in artikel 6:119a BW over € 1.442,90 vanaf 12 mei 2025 tot de dag dat volledig is betaald;

veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten, die aan de kant van Bill Incasso worden begroot op € 1.051,23;

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.