ECLI:NL:RBNHO:2026:14025

De gronden die eiser heeft aangevoerd zijn grotendeels een herhaling van de gronden die hij bij een eerdere aanvraag en procedure bij de voorzieningenrechter van deze rechtbank² en de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State³ ook heeft aangevoerd in het kader van het subjectieve criterium. In die procedure is de afwijzing van de eerdere aanvraag in stand gebleven. Volgens eiser moet – kort samengevat – de belangenafweging bij de nieuwe aanvraag in zijn voordeel uitvallen nu er wéér een periode overheen is gegaan en eiser geen nieuwe strafbare feiten heeft begaan.

Eiser heeft in het kader van het subjectieve criterium aangevoerd dat een aantal van de verkeersovertredingen niet door hem zijn begaan, maar door chauffeurs die destijds voor hem reden. Indien eiser zich bewust was geweest van de enorme consequenties die dat meebrengt, had hij jaren eerder anders gehandeld. Sinds de laatste aanvraag heeft eiser (nog meer) persoonlijke ontwikkelingen gemaakt die positief zijn, en kunnen en moeten bijdragen aan het verlenen van een VOG nu het risico op recidive beperkt is. Zo heeft eiser ter zitting toegelicht dat waar hij vroeger altijd haast had, hij zich inmiddels ervan bewust is dat als hij te laat is dat dan maar zo is en hij niet (meer) harder rijdt dan is toegestaan. Eiser is bewuster en nog voorzichter gaan rijden. Bovendien is er inmiddels al ruim anderhalf jaar verstreken sinds hij met politie en justitie in aanraking is gekomen en is het een jaar nadat hij hiervoor is veroordeeld, zonder opnieuw de fout in te gaan. Ook heeft eiser – uit eigen beweging en met succes – een educatieve cursus verantwoord rijgedrag in het verkeer gevolgd. Waar de staatssecretaris de proeftijd waarin eiser zich bevindt als iets negatiefs ziet, is dit volgens eiser juist een extra prikkel voor hem niet (opnieuw) de fout in te gaan. Eiser ondervindt grote gevolgen van het feit dat hij geen VOG kan krijgen. Door de staatssecretaris is onvoldoende gemotiveerd hoe de persoonlijke belangen van eiser zijn meegewogen. Die belangen zijn groot. Eiser krijgt geen inkomsten vanuit zijn bedrijf, heeft veel moeten investeren in zijn eigen bedrijf en faillissement dreigt bij het uitblijven van een VOG. Eiser heeft aantoonbaar geprobeerd zijn situatie te verbeteren en inkomsten te genereren, helaas zonder succes. Hoewel eiser volop solliciteert komt hij nergens aan de

slag. Gelet op de werkervaring en achtergrond van eiser kan hij niet anders dan in de transportsector werken. Zijn gehele loopbaan is gericht op het uitvoeren van werkzaamheden binnen het ‘rijdend vervoer’. Daar krijgt hij nu juist geen VOG voor. Zonder VOG dreigt hij alles wat hij heeft opgebouwd te verliezen. Eiser is verantwoordelijk voor een gezin met twee minderjarige kinderen. Tot slot heeft eiser ook medische problemen, waardoor bepaalde banen voor hem simpelweg niet geschikt zijn. Eiser meent dat zijn persoonlijke belangen zwaarwegend genoeg zijn, het risico voor de samenleving gelet op genoemde omstandigheden onder het subjectieve criterium in voldoende mate is afgenomen en zijn belang derhalve dient te prevaleren.

De persoonlijke ontwikkeling die eiser heeft aangevoerd is weliswaar positief, maar van eiser mag worden gevraagd dat hij over een langere periode laat zien dat hij geen strafbare feiten pleegt. Er is namelijk nog steeds sprake van een beperkt tijdsverloop. Op het moment van de beslissing op bezwaar, 4 augustus 2026, was de laatste veroordeling, 26 september 2025, vrij recent en in ieder geval ruim binnen de terugkijktermijn van vijf jaar.

Anders dan eiser betoogt, heeft de staatssecretaris zich op het standpunt mogen stellen dat de kans op recidive aanwezig is, omdat op naam van eiser meerdere justitiële gegevens binnen de terugkijktermijn zijn aangetroffen. Bovendien heeft eiser ook buiten de terugkijktermijn justitiële gegevens op zijn naam staan, waaronder een verkeersovertreding. De staatssecretaris heeft tevens mee mogen nemen dat er nog een proeftijd loopt. In het verleden heeft eiser meermalen tijdens een proeftijd een strafbaar feit gepleegd. Anders dan eiser ter zitting heeft gesteld, is de proeftijd in dat kader dus niet zonder meer ‘een stok achter de deur’. Ten aanzien van de grond dat eiser niet zelf alle overtredingen zou hebben begaan merkt de voorzieningenrechter op dat uit de uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling blijkt dat is vast komen te staan dat eiser in ieder geval de zwaarste overtredingen in het JDS zelf heeft begaan. Het gaat daarbij om hoge boetes en ontzeggingen van de rijbevoegdheid voor verkeersdelicten. Daarbij heeft de voorzieningenrechter van de Afdeling overwogen dat als de staatssecretaris de enige bij strafbeschikking opgelegde boete – dat is de boete van 1 mei 2024 ten bedrage van € 280 – niet had mogen meerekenen, wat daarvan verder ook zij, dit niet tot een andere uitkomst had hoeven leiden.

Eiser heeft herhaaldelijk en recentelijk delicten gepleegd die bij uitstek niet verenigbaar zijn met de functie van taxichauffeur. Als taxichauffeur is eiser verantwoordelijk voor de veiligheid van zijn klanten en moet hij ook rekening houden met de veiligheid van medeweggebruikers. Hoewel de voorzieningenrechter inziet dat eiser (financiële) belangen heeft bij de afgifte van de VOG, is de voorzieningenrechter van oordeel dat de staatssecretaris in redelijkheid heeft kunnen beslissen zoals de staatssecretaris heeft gedaan en de bescherming van de samenleving ten tijde van het bestreden besluit belangrijker heeft kunnen vinden dan de persoonlijke situatie van eiser.