ECLI:NL:RBLIM:2026:10243

Ten slotte is vonnis bepaald.

Partijen hebben in juni 2025 een overeenkomst van opdracht gesloten, waarbij [advocatenkantoor] juridische bijstand heeft verleend aan [opdrachtgever] in de zaak tegen diens ex-partner. De overeenkomst is vastgelegd in de opdrachtbevestiging van 18 juni 2025. De algemene voorwaarden van [advocatenkantoor] zijn op de overeenkomst van toepassing. Met de toezending van de opdrachtbevestiging is een voorschotnota van € 2.858,63 aan [opdrachtgever] gestuurd. De nota kwam overeen met tien uren honorarium. [opdrachtgever] heeft het voorschot betaald.

De dienstverlening had betrekking op een kortgeding- en een bodemprocedure. Mr. [advocaat 2] trad eerst op voor [opdrachtgever] . Nadat een vertrouwensbreuk was ontstaan, heeft mr. [advocaat 1] van [advocatenkantoor] de zaak opgepakt.

Op 13 februari 2026 heeft [opdrachtgever] het vertrouwen opgezegd en de opdracht beëindigd.

De hiervoor cursief weergegeven facturen zijn niet betaald. Het gaat om een totaalbedrag van € 4.376,34. Hierop is al een deelbetaling van € 107,27 in mindering gebracht.

[opdrachtgever] heeft een andere advocaat ingeschakeld en de gemaakte kosten gefactureerd gekregen.

[advocatenkantoor] vordert - samengevat - veroordeling van [opdrachtgever] tot betaling van € 5.057,13 (€ 4.376,34 aan hoofdsom en € 680,79 aan buitengerechtelijke incassokosten), vermeerderd met rente en kosten.

[opdrachtgever] voert verweer. [opdrachtgever] concludeert tot niet-ontvankelijkheid van [advocatenkantoor] , dan wel tot afwijzing van de vorderingen van [advocatenkantoor] , met veroordeling van [advocatenkantoor] in de kosten van deze procedure.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

[opdrachtgever] vordert - samengevat en na vermindering van eis- veroordeling van [advocatenkantoor] tot betaling van € 10.719,79, vermeerderd met rente en kosten. Het gevorderde bedrag bestaat uit de kosten van de opvolgende rechtsbijstand en € 605,00 aan kosten van de ondersteuning in de zaak.

[advocatenkantoor] voert verweer. [advocatenkantoor] concludeert tot niet-ontvankelijkheid van [opdrachtgever] , dan wel tot afwijzing van de vorderingen van [opdrachtgever] , met veroordeling van [opdrachtgever] in de kosten van deze procedure.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

[advocatenkantoor] vordert betaling van de openstaande facturen. [opdrachtgever] is van mening niet te hoeven betalen omdat mr. [advocaat 2] en [advocatenkantoor] de werkzaamheden niet goed hebben uitgevoerd. Hij beroept zich – juridisch geduid – dus op een tekortkoming in de nakoming (wanprestatie). Volgens [opdrachtgever] heeft [advocatenkantoor] althans de kantoorgenoot (1) ten onrechte niet gereageerd op de akte van 29 oktober 2025 in de kortgedingprocedure en (2) gebrekkige informatie gegeven over de beschikking van 13 februari 2026, en tot slot (3) zijn de declaraties onvoldoende redelijk en controleerbaar. De eerste twee verwijten gaan over beroepsfouten en deze worden hierna het eerst besproken.

Bij de beoordeling of sprake is van beroepsfouten moet als uitgangspunt worden genomen dat een advocaat als beroepsbeoefenaar de zorgvuldigheid dient te betrachten die van een redelijk bekwaam en redelijk handelend vakgenoot mag worden verwacht. Deze zorgvuldigheidsplicht brengt in de eerste plaats mee dat een advocaat zijn cliënt bij de wijze waarop hij een procedure voert, niet onnodig blootstelt aan voorzienbare en vermijdbare risico’s. Wanneer een advocaat een cliënt adviseert in het kader van een door een cliënt te nemen beslissing over een bepaalde kwestie, brengt de zorgvuldigheidsplicht in de tweede plaats mee dat de advocaat de cliënt in staat stelt goed geïnformeerd te zijn. Het antwoord op de vraag of en in welke mate een advocaat de cliënt daarbij behoort te informeren over en te waarschuwen voor een bepaald risico, is afhankelijk van de omstandigheden van het geval.¹ In dat kader kan onder meer betekenis toekomen aan de ernst en omvang van het desbetreffende risico, de mate van waarschijnlijkheid dat dit zich zal realiseren en de mate waarin de cliënt ervan heeft blijk gegeven zich reeds van dat risico bewust te zijn.² De zorgplicht van een advocaat brengt verder mee dat deze een eigen verantwoordelijkheid heeft, op grond waarvan de advocaat zich niet kan beperken tot wat de cliënt van hem vraagt, maar zelfstandig dient te beoordelen wat voor de zaak van belang is om daar vervolgens naar te handelen.

Schending van de beroepsnorm door de advocaat die niet de contractspartij is (zoals in dit geval mr. [advocaat 2] ) levert een toerekenbare tekortkoming op van de opdrachtnemer, die zich contractueel met de cliënt verbonden heeft.

[opdrachtgever] heeft als derde verwijt aangevoerd dat de declaraties onvoldoende redelijk en controleerbaar zijn. Ook heeft [advocatenkantoor] kosten in rekening gebracht die verband houden met de interne overdracht, terwijl deze overdracht nodig was omdat er eerder onvoldoende zorgvuldig was gehandeld.

[advocatenkantoor] betwist het verweer van [opdrachtgever] . De bestede tijd is per zes minuten geregistreerd en dat is in de advocatuur gebruikelijk. Verder stelt [advocatenkantoor] dat [opdrachtgever] niet aangeeft om welke posten het gaat.

Op [opdrachtgever] rust de stelplicht en eventueel de bewijslast van zijn stellingen dat er onjuist en teveel is gedeclareerd. [opdrachtgever] heeft onvoldoende feitelijk gesteld en aangetoond dat dit het geval is. Zoals hiervoor al is overwogen is niet komen vast te staan dat [advocatenkantoor] is tekort geschoten in de nakoming van zijn verplichtingen die voortvloeien uit de verstrekte opdracht. Dit houdt in dat de kosten die de opvolgend advocaat bij Lamers in rekening heeft gebracht na het beëindigen van de opdracht met [advocaat 1] Advoaat niet voor rekening van laatstgenoemde kunnen komen. Verder geldt dat [opdrachtgever] niet, maar in elk geval onvoldoende, concreet aangeeft om welke facturen of onderdelen op de factuur het gaat. Weliswaar noemt [opdrachtgever] factuurnummers maar verder blijft het vaag of deze facturen niet of deels niet betaald moeten worden. Dit verweer wordt daarom bij gebrek aan onderbouwing verworpen.

[opdrachtgever] is grotendeels in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [advocatenkantoor] worden begroot op:

De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.

[opdrachtgever] vordert betaling van de door hem geleden schade en onnodig gemaakte kosten als gevolg van de gebrekkige werkzaamheden door [advocatenkantoor] . De kantonrechter is van oordeel dat de vordering moet worden afgewezen en verwijst kortheidshalve naar de overwegingen in conventie.

[opdrachtgever] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten betalen. De proceskosten van [advocatenkantoor] worden begroot op:

De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.

veroordeelt [opdrachtgever] om aan [advocatenkantoor] te betalen een bedrag van € 4.376,34, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW vanaf de respectieve momenten van opeisbaarheid telkens tot de dag van volledige betaling,

veroordeelt [opdrachtgever] in de proceskosten van € 1.256,08, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe,

wijst de vorderingen van [opdrachtgever] af,

veroordeelt [opdrachtgever] tot betaling van de kosten van betekening als [opdrachtgever] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

veroordeelt [opdrachtgever] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,

wijst het meer of anders gevorderde af.