ECLI:NL:RBDHA:2026:29559

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het bij dagvaarding I en bij dagvaarding II tenlastegelegde wettig en overtuigend kan worden bewezen.

De raadsman heeft vrijspraak van het bij dagvaarding II tenlastegelegde bepleit en heeft zich met betrekking tot het bij dagvaarding I tenlastegelegde gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

De rechtbank heeft hierna opgenomen de wettige bewijsmiddelen met de voor de bewezenverklaring van het bij dagvaarding II tenlastegelegde redengevende feiten en omstandigheden.

Wanneer hierna wordt verwezen naar een proces-verbaal, wordt - tenzij anders vermeld - bedoeld een ambtsedig proces-verbaal, opgemaakt in de wettelijke vorm door (een) daartoe bevoegde opsporingsambtena(a)r(en). Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, betreft dit de pagina’s van het proces-verbaal met het nummer PL1700-2026101338, van de politie eenheid Rotterdam, basisteam Recherche Feijenoord, met bijlagen (doorgenummerd pagina 1 t/m 72).

De rechtbank heeft op grond van de inhoud van de gebruikte bewijsmiddelen – elk daarvan, ook in zijn onderdelen, gebruikt voor het bewijs van datgene waarop het blijkens zijn inhoud betrekking heeft – de overtuiging gekregen dat de verdachte de tenlastegelegde feiten heeft begaan.

De rechtbank gebruikt de volgende bewijsmiddelen:

M: U wordt verdacht van het bezit van munitie op 21 maart 2026.

V: Weet u wat voor munitie het is?

A: 22 millimeter, dat is alles wat ik weet. Dat staat op de verpakking.

Op 21 maart 2026 zagen wij, verbalisanten, een manspersoon fietsen, komende vanaf de Dordtselaan te Rotterdam in de richting van de Motorstraat. Op de Verlengde Motorstraat op de kruising van de Veldstraat wisten wij, verbalisanten, de fietser stil te houden. Tijdens de fouillering trof ik in zijn rechterjaszak een zakje met vermoedelijk amfetamine aan, alsmede een doosje met munitie van het kaliber .22. Er waren nog 24 patronen aanwezig van de 50 welke in een onaangebroken verpakking zouden moeten zitten.

De verdachte bleek later te zijn: [verdachte] , geboren op [geboortedatum] 1993 te [land] .

Op 21 maart 2026 ontving ik van een medewerker basis team recherche, devolgende stukken van overtuiging (SVO):

BVH-goednummer SVO Omschrijving SVOPL1700-2026101139-7121775 zak met witte kristalachtige brokken

SIN/UVN: AARI6970NL​​​​​​​BVH Goednummer: 7121775Object omschrijving: Een geopende vacuümzak met daarin wit poeder en brokjesKleur: WitAantal: 1Nettogewicht: 23,5 gram

De verdachte heeft verklaard dat hij kort voor zijn aanhouding een brillenkoker met daarin een Armani bril bij het grofvuil heeft gevonden en toen heeft meegenomen, maar dat hij niet wist of heeft gezien dat daarin ook een zakje met drugs zat.

De verdachte heeft voorts verklaard dat hij het doosje met munitie tegelijk met de brillenkoker bij het grofvuil heeft gevonden, maar dat hij van plan was die – na een korte afspraak met een vriend – bij de politie in te leveren.

Dat de drugs en de designerbrillen zomaar bij het grofvuil zouden zijn achtergelaten, is echter onaannemelijk. Daarbij komt dat de verklaring van de verdachte dat hij de munitie bij de politie wilde inleveren niet strookt met de omstandigheid dat hij zich probeerde te onttrekken aan zijn aanhouding door niet te reageren op het stopteken van de politie, die hem staande wilde houden toen hij door rood licht fietste.

De rechtbank merkt nog op dat voor een bewezenverklaring van het voorhanden hebben van munitie in de zin van artikel 26, eerste lid, van de Wet Wapens en Munitie, niet is vereist dat diegene die de munitie voorhanden had zich bewust was van de strafbaarheid daarvan, doch enkel dat hij zich in meer of mindere mate bewust was van de aanwezigheid ervan. Het verweer van de raadsman dat de verdachte, die heeft verklaard te weten dat het munitie betrof, geen opzet heeft gehad op het illegaal bij zich hebben van munitie en dat daarom vrijspraak zou moeten volgen, kan daarom geen doel treffen.

De rechtbank zal voor de bewezenverklaring van het bij dagvaarding I tenlastegelegde volstaan met een opgave van bewijsmiddelen, als genoemd in artikel 359, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering. De verdachte heeft deze feiten namelijk bekend en daarna niet anders verklaard. Daarnaast heeft de raadsman geen vrijspraak bepleit.

Wanneer hierna wordt verwezen naar een proces-verbaal, wordt - tenzij anders vermeld - bedoeld een ambtsedig proces-verbaal, opgemaakt in de wettelijke vorm door (een) daartoe bevoegde opsporingsambtena(a)r(en). Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, betreft dit de pagina’s van het proces-verbaal met het nummer PL1500-2026204471 van de politie eenheid Den Haag, district Zoetermeer – Leidschendam / Voorburg, met bijlagen (doorgenummerd pagina 1 t/m 111).

De rechtbank heeft op grond van de inhoud van de gebruikte bewijsmiddelen – elk daarvan, ook in zijn onderdelen, gebruikt voor het bewijs van datgene waarop het blijkens zijn inhoud betrekking heeft – de overtuiging gekregen dat de verdachte de tenlastegelegde feiten heeft begaan

De rechtbank gebruikt de volgende bewijsmiddelen:

7. De bekennende verklaring van de verdachte, afgelegd op de terechtzitting van 21 september 2026;

De rechtbank is met betrekking tot de bij dagvaarding I en II ten laste gelegde feiten van oordeel dat deze feiten wettig en overtuigend zijn bewezen. De rechtbank verklaart ten laste van de verdachte bewezen dat:

Dagvaarding I

Dagvaarding II

De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 20 maanden, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht.

De raadsman heeft verzocht om, in het geval de rechtbank het pleidooi tot vrijspraak van het bij dagvaarding II tenlastegelegde volgt, een gevangenisstraf voor de duur van 13 maanden op te leggen, waarvan 4 maanden voorwaardelijk. In het andere geval heeft de raadsman verzocht een gevangenisstraf voor de duur van 14 maanden op te leggen, waarvan 4 maanden voorwaardelijk.

De raadsman heeft zich daarbij op het standpunt gesteld dat een voorwaardelijk strafdeel in ieder geval goed zal zijn voor de verdachte, als stok achter de deur om herhaling te voorkomen.

Na te melden straf is in overeenstemming met de ernst van de gepleegde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gegrond op de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan tijdens het onderzoek op de terechtzitting is gebleken. De rechtbank neemt hierbij in het bijzonder het volgende in aanmerking.

Ernst van de feiten

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het binnen handbereik voorhanden hebben van een handgranaat, een doorgeladen revolver en – op verschillende momenten – aanzienlijke hoeveelheden scherpe munitie in de openbare ruimte, en het aanwezig hebben van 23,5 gram harddrugs. Dat zijn ernstige strafbare feiten.

Handgranaten brengen een onaanvaardbaar risico voor de veiligheid van personen en goederen met zich mee en het onbevoegd bezit van een dergelijk explosief is, gelet op de enorme risico’s, maatschappelijk onaanvaardbaar. Explosieven worden bovendien steeds vaker binnen het criminele (drugs)milieu ingezet voor het plegen van zeer ernstige misdrijven, die vaak ingrijpende gevolgen hebben. Niet alleen veroorzaken dit soort misdrijven veel materiële schade, maar zij zorgen er ook voor dat het gevoel van veiligheid in de samenleving steeds verder wordt aangetast. De maatschappelijke onaanvaardbaarheid van het bezitten van een handgranaat is bezien in die context des te groter. De rechtbank rekent het de verdachte dan ook zwaar aan dat hij de handgranaat zo voor het grijpen had liggen. Het feit dat de verdachte op hetzelfde moment ook een doorgeladen vuurwapen met bijbehorende munitie bij zich had, maakt de situatie gelet op de daaruit voortvloeiende risico’s voor de veiligheid van personen nog zorgelijker. Dat de verdachte de betreffende wapens naar eigen zeggen in zijn bezit had om zichzelf te kunnen verdedigen tegen een zeer ernstige dreiging voor hem en zijn familie, maakt dat volgens de rechtbank niet anders. Integendeel, daaruit maakt de rechtbank op dat de verdachte niet zou schuwen deze wapens ook daadwerkelijk te gebruiken.

Door het aanwezig hebben van een aanzienlijke hoeveelheid harddrugs heeft de verdachte bijgedragen aan de instandhouding van het illegale drugscircuit dat doorgaans gepaard gaat met andere vormen van criminaliteit, met alle nadelige maatschappelijke gevolgen van dien, niet op de laatste plaats de gezondheidsschade voor de (veelal verslaafde) gebruikers van die drugs.

Strafblad

De rechtbank heeft kennisgenomen van het strafblad van de verdachte van 4 september 2026. Daaruit volgt dat de verdachte in december 2025 nog onherroepelijk is veroordeeld voor een Opiumdelict en dat hij daarvoor in een proeftijd liep ten tijde van de bewezen verklaarde feiten. Dit weegt de rechtbank in het nadeel van de verdachte mee.

Ter terechtzitting heeft de verdachte verklaard in [land] een uitgebreid strafblad te hebben met daarop allerhande strafbare feiten, waarvoor hij laatstelijk acht jaar in detentie heeft gezeten, waarna hij naar Nederland is vertrokken. Gelet daarop zijn de door hem in [land] gepleegde strafbare feiten van langere tijd geleden en worden die niet in het nadeel van de verdachte meegewogen.

Persoon van de verdachte

Ter terechtzitting heeft de rechtbank met de verdachte gesproken over zijn persoonlijke omstandigheden. Na zijn detentie in [land] is hij in mei 2025 naar Nederland gekomen om hier te werken en een beter leven op te bouwen. In Nederland heeft hij zijn Poolse vriendin leren kennen. De verdachte heeft ook een zoontje, dat in [land] woont. De verdachte heeft verklaard dat hij vanwege grote schulden die hij heeft opgelopen door een drugsverslaving ernstig bedreigd wordt en dat hij daardoor in grote angst leeft voor zichzelf en zijn familie. De drugsverslaving zou in de periode tussen maart en juni 2026 zijn ontstaan, waarna het snel bergafwaarts ging en de problemen ontstonden waarover de vermeende bedreigingen gaan. De verdachte heeft aangegeven op dit moment geen probleem meer te hebben met drugs, nu hij sinds detentie abstinent is. Hij drinkt al jaren geen alcohol meer.

De op te leggen straf

De rechtbank heeft bij de bepaling van de strafmodaliteit en strafmaat aansluiting gezocht bij de landelijke oriëntatiepunten voor straftoemeting. Daarin is als uitgangspunt voor het voorhanden hebben van een handgranaat in de openbare ruimte een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 15 maanden vermeld. Voor het voorhanden hebben van een revolver in de openbare ruimte is een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 8 maanden vermeld. In dit geval acht de rechtbank het strafverhogend dat de handgranaat binnen handbereik van de verdachte lag, dat het vuurwapen was doorgeladen en dat de verdachte tegelijk met het vuurwapen een aanzienlijke hoeveelheid bijbehorende munitie voorhanden heeft gehad. In het nadeel van de verdachte weegt de rechtbank verder mee dat hij zich ook al op een eerder moment schuldig heeft gemaakt aan het voorhanden hebben van een aanzienlijke hoeveelheid scherpe munitie en aan het aanwezig hebben van 23,5 gram amfetamine. Dat was bovendien in een periode waarin de door de verdachte beschreven bedreigende situatie zich nog moest voordoen.

Gelet op wat hiervoor is overwogen, is de rechtbank van oordeel dat niet kan worden volstaan met een lichtere of andere sanctie dan een straf die onvoorwaardelijke vrijheidsbeneming van na te melden duur met zich brengt.

De rechtbank acht, alles afwegende, een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 24 maanden passend en geboden, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht. Voor oplegging van een voorwaardelijk strafdeel ziet de rechtbank geen aanleiding.

Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend als bedoeld in artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering.

De officier van justitie heeft gevorderd dat de op de beslaglijst, die als bijlage I aan dit vonnis is gehecht, onder 1, 2 en 3 genoemde voorwerpen zullen worden onttrokken aan het verkeer.

De raadsman heeft geen verweer gevoerd ten aanzien van de inbeslaggenomen voorwerpen.

De rechtbank zal de op de beslaglijst onder 1, 2 en 3 genoemde voorwerpen – te weten respectievelijk een revolver, een honkbalknuppel en een vlindermes – onttrekken aan het verkeer.

Het onder 1 genoemde voorwerp is voor onttrekking aan het verkeer vatbaar, aangezien met betrekking tot dat voorwerp het bij dagvaarding I onder 1 bewezen verklaarde feit is begaan.

De onder 2 en 3 genoemde voorwerpen zijn voor onttrekking aan het verkeer vatbaar, omdat zij gelet op de context waarin ze zijn aangetroffen, namelijk in de auto waarin verdachte zat met daarin ook andere gevaarlijke voorwerpen, en mede gelet op de verklaring van de verdachte ter terechtzitting dat hij wapens voorhanden had voor zijn eigen verdediging, kunnen worden beschouwd als een gezamenlijkheid van voorwerpen welke aan de verdachte toebehoren en die bij gelegenheid van het onderzoek naar de door hem begane feiten zijn aangetroffen, terwijl de voorwerpen kunnen dienen tot het begaan of de voorbereiding van soortgelijke feiten en op grond waarvan gezegd kan worden dat die gezamenlijkheid van zodanige aard is, dat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met de wet dan wel het algemeen belang.

De officier van justitie heeft bij vordering van 6 augustus 2026 gevorderd dat het voorwaardelijk deel, groot één maand, van de bij parketnummer 10/268161-25 door de politierechter in de rechtbank Rotterdam, locatie Dordrecht, op 12 december 2025 opgelegde gevangenisstraf van drie maanden, ten uitvoer wordt gelegd wegens niet naleven van de algemene voorwaarden.

Ter terechtzitting heeft de officier van justitie gepersisteerd bij de vordering.

De raadsman heeft zich met betrekking tot de vordering tot tenuitvoerlegging gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

De rechtbank acht termen aanwezig voor toewijzing van de vordering, nu uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat verdachte de algemene voorwaarde niet heeft nageleefd, doordat hij zich voor het einde van de proeftijd die bij voormeld vonnis was vastgesteld, wederom heeft schuldig gemaakt aan strafbare feiten.