ECLI:NL:GHSHE:2025:2808

Bij beroepschrift met producties, ingekomen ter griffie op 10 juni 2025, heeft de moeder verzocht, uitvoerbaar bij voorraad, voormelde beschikking te vernietigen en opnieuw rechtdoende:

I. primair: te bepalen dat de zorgregeling voorlopig tussen de vader en [minderjarige] voortaan plaatsvindt in het kader van een BOR 2-traject, onder professionele begeleiding, zonder aanwezigheid van derden, waarbij de duur en frequentie wordt overgelaten aan de professionele instantie;

subsidiair: een voorlopige zorgregeling te bepalen in het kader van een BOR 3-traject, waarbij de vader contact heeft met [minderjarige] op de navolgende momenten, onder professionele begeleiding:

o de ene week op woensdag en vrijdag van 11.45 uur tot en met 16.15 uur en de andere week op woensdag en zaterdag van 11.45uur tot en met 16.15 uur, waarbij de vader [minderjarige] haalt en brengt;

o vakanties, feestdagen en bijzondere dagen in overleg te bepalen.

II. een door het hof in goede justitie te bepalen voorlopige zorgregeling tussen de vader en [minderjarige] .

Bij verweerschrift met producties, ingekomen ter griffie op 19 augustus 2025, heeft de vader, uitvoerbaar bij voorraad, verzocht:

I. primair de moeder niet-ontvankelijk te verklaren, althans subsidiair de verzoeken van de moeder af te wijzen als ongegrond, althans onbewezen en/of onvoldoende onderbouwd;

II. de moeder te veroordelen in de proceskosten van dit geding begroot op € 6.078,44 aan advocaatkosten en € 362,- aan griffierecht althans een door het hof te bepalen bedrag aan proceskosten, vermeerderd met de wettelijke rechte zoals bedoeld in artikel 6:119 BW vanaf de vijftiende dag na de datum van betekening van de in deze te geven uitspraak tot de dag van volledige betaling;

Tevens heeft de vader incidenteel hoger beroep ingesteld en verzocht:

III. de moeder te veroordelen in de proceskosten van dit geding begroot op € 6.078,44 aan advocaatkosten en € 362,- aan griffierecht althans een door het hof te bepalen bedrag aan proceskosten, vermeerderd met de wettelijke rechte zoals bedoeld in artikel 6:119 BW vanaf de vijftiende dag na de datum van betekening van de in deze te geven uitspraak tot de dag van volledige betaling.

Bij bericht van 25 augustus 2025 heeft de vader gereageerd op het verweer van de moeder.

Het hof laat dit bericht buiten beschouwing, aangezien het in strijd is met de twee-conclusie-leer om een nadere schriftelijke termijn te nemen en het hof de vader ook niet uitdrukkelijk in de gelegenheid heeft gesteld nog nader schriftelijk op het verweer van de moeder te reageren.

Partijen hebben van een affectieve relatie met elkaar gehad.

Uit de relatie van partijen is geboren [minderjarige] , te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 2024.

De omvang van het geschil in hoger beroep

De standpunten

De vader voert ter onderbouwing van dit verzoek, samengevat, het volgende aan.

Door alle procedures die de vader heeft moeten starten c.q. waarin hij zich heeft moeten verweren als gevolg van de weigerachtige houding van de moeder, heeft de vader inmiddels al meer dan € 43.000,- aan proceskosten betaald in één jaar tijd.

De moeder dient vrijwel gelijktijdig een verzoek tot wijziging als een beroepschrift in tegen dezelfde beschikking. Zowel de rechtbank als het hof moeten zich over exact dezelfde vraag beraden. De vader moet kosten maken omdat de moeder weigert zich neer te leggen bij de beslissing van de rechtbank en de beslissingen en adviezen van de gezinsvoogd. [minderjarige] is onder toezicht gesteld, juist omdat de moeder in het vrijwillige kader niet meewerkt aan de hulpverlening en de omgang. Als zij ook in het gedwongen kader nog steeds niet meewerkt, schriftelijke aanwijzingen negeert en er daardoor weer twee nieuwe procedures volgen, dienen de kosten van de vader voor rekening van de moeder te komen.

Het inkomen van de vader laat het niet toe dat hij deze proceskosten maakt. Indien de moeder niet wordt veroordeeld in de werkelijke proceskosten van de vader beperkt dat op den duur zijn recht tot toegang tot de rechter zoals gewaarborgd in artikel 6 EVRM, omdat hij het (financieel) niet meer kan dragen.

Nadat de vader de beschikking van 22 juli 2025 en 6 augustus 2025 van de voorzieningen-rechter had ontvangen, heeft de advocaat van de vader (de advocaat van) de moeder erop gewezen dat zij niet-ontvankelijk is in de onderhavige procedure, althans dat zij geen belang heeft bij deze procedure, aangezien de bestreden beschikking is gewijzigd. De moeder is meermaals verzocht om het verzoek in hoger beroep in te trekken, zodat de vader niet opnieuw onnodige kosten hoefde maken, namelijk bij brief van 4 augustus 2025, nog eens schriftelijk op 5 augustus 2025 en daarna is geprobeerd telefonisch contact op te nemen met de advocaat van de moeder. De (advocaat van de) vrouw heeft hierop op geen enkele wijze gereageerd. Na het verlopen van de verweertermijn (en het indienen van het omvangrijke verweerschrift door de vader in principaal hoger beroep, trekt de moeder alsnog kort voor de mondelinge behandeling haar verzoek in. De advocaat van de vader heeft op dat moment ook de mondelinge behandeling al volledig voorbereid.

De moeder heeft niet tijdig verweer gevoerd in incidenteel hoger beroep, dus het verzoek ligt voor toewijzing gereed.

De vader is van mening dat de moeder ook in deze procedure in de werkelijke proceskosten veroordeeld moet worden. Een proceskostenveroordeling op basis van het forfaitaire tarief voldoet niet, omdat de vader dan een gedeelte van de kosten alsnog zelf moet dragen. Gelet op de situatie is dat niet reëel. De vader is van mening dat de moeder niet-ontvankelijk verklaard dient te worden, althans dat het verzoek evident ongegrond is en dat er sprake is van misbruik van procesrecht aangezien alle hulpverlening heeft vastgesteld dat er geen onveiligheid is bij de vader en dat de omgang tussen de vader en [minderjarige] veilig is en uitgebreid moet worden.

De moeder voert ter zake, samengevat, het volgende verweer.

De vader heeft in incidenteel hoger beroep enkel en alleen gegriefd tegen de proceskosten-veroordeling in eerste aanleg. De vader vraagt nu ook een proceskostenveroordeling. Nu het principaal hoger beroep is ingetrokken, dient het verzoek in incidenteel hoger beroep hetzelfde lot te ondergaan. De moeder heeft het principaal hoger beroep ingetrokken omdat de vader voornemens was beslag te leggen ter zake de proceskostenveroordeling in de beschikking van 22 juli 2025 en 6 augustus 2025.

De moeder betwist dat de advocaat van de vader schriftelijk of telefonisch heeft verzocht het hoger beroep in te trekken.

Indien en voor zover de mondelinge behandeling ten aanzien van het incidenteel hoger beroep van de vader doorgang vindt, dienen alle stukken die de moeder heeft ingediend ter zake het verweer in het incidenteel hoger beroep als herhaald en ingelast te worden beschouwd.

De moeder stuurt uitdrukkelijk het advies van het LECK na over de beetwond van [minderjarige] en de tuchtrechtprocedure die loopt tegen de GW-er die in deze zaak namens de GI de beslissingen neemt.

Primair is de moeder van mening dat de mondelinge behandeling geen doorgang dient te vinden. De vader heeft een rechtsbijstandsverzekering. Subsidiair, als de zitting doorgang vindt, kan dit niet zonder behandeling van de zaak in principaal hoger beroep.

De overwegingen van het hof

Verder overweegt het hof als volgt.

De moeder heeft het recht om in hoger beroep te komen van een beslissing waarmee zij zich niet kan verenigen. Het hoger beroep in deze procedure heeft zij ingesteld op 10 juni 2026; vóór de indiening van het wijzigingsverzoek ex 223 Rv. In die procedure is de moeder reeds veroordeeld in de werkelijke proceskosten van de vader.

Het hof is van oordeel dat niet vaststaat dat het principaal hoger beroep in deze procedure nodeloos is ingesteld. Voor het hof staat niet vast dat de moeder zonder meer niet-ontvankelijk zou zijn verklaard in haar verzoeken in principaal hoger beroep, zou het hof aan een inhoudelijke beoordeling van die verzoeken zijn toegekomen. Het hof houdt het er dus voor dat de moeder een belang had bij haar verzoek in hoger beroep. Ook is het hof van oordeel dat niet vaststaat dat de moeder misbruik heeft gemaakt van haar recht om van de bestreden beschikking in hoger beroep te gaan. Daartoe heeft de vader onvoldoende gesteld. Het hof ziet dan ook geen aanleiding om de moeder te veroordelen in de werkelijke proceskosten van de vader in hoger beroep.

Het hof ziet echter wel voldoende aanleiding om de moeder te veroordelen in de proceskosten van de vader op basis van het liquidatietarief.

Hoewel het de moeder vrij staat om haar verzoeken later in de procedure in te trekken, voorzag de vader echter begin augustus 2025 al dat de moeder dat op het laatste moment zou doen. De vader heeft daarom uitdrukkelijk gevraagd het verzoek in te trekken vóór hij kosten zou moeten maken. De moeder heeft daarop niet gereageerd en het hoger beroep uiteindelijk alsnog ingetrokken ná het verstrijken van de verweertermijn in principaal hoger beroep, en aldus nadat de vader aanzienlijke kosten heeft moeten maken, terwijl het belang van de moeder bij haar verzoek in hoger beroep ten aanzien van de voorlopige zorgregeling toch al gering was, aangezien de mondelinge behandeling in de procedure in eerste aanleg op korte termijn zou worden voortgezet, namelijk op 6 oktober 2025. Bovendien heeft de moeder ervoor gekozen om, ondanks dit geringe belang, aan twee gerechtelijke instanties gelijktijdig te verzoeken tot een ander oordeel te komen omtrent de voorlopige zorgregeling, zodat de vader zich genoodzaakt zag in twee procedures verweer te voeren.

De reden die de moeder aanvoert om het hoger beroep, namelijk omdat de vader dreigde over te gaan tot het executeren van de proceskostenveroordeling in de voorzieningenprocedure, kan het hof niet volgen en acht het hof niet reëel. Het hof ziet dan ook niet in waarom de moeder tot het allerlaatste moment heeft gewacht met het intrekken van haar verzoek.

Het hof hanteert één punt voor het indienen van het verweerschrift in principaal hoger beroep.

Daarnaast heeft het hof de vader gevraagd te reageren op het intrekkingsbericht van de moeder. Aangezien het hoger beroep zeer laat is ingetrokken, gaat het hof er bovendien vanuit dat de advocaat van de vader, zoals aangevoerd, zich reeds had voorbereid op de mondelinge behandeling bij het hof. Voor ieder van deze handelingen hanteert het hof een halve punt.

Voor het indienen van het incidenteel hoger beroep hanteert het hof geen punt, aangezien zoals gezegd, de vader het verzoek tot proceskostenveroordeling ook in principaal hoger beroep had kunnen doen. Het voorgaande komt derhalve op een totaal van 2 punten.