ECLI:NL:GHARL:2026:5981

De vader en de moeder hebben kort een relatie met elkaar gehad. Tussen de vader en de moeder is niet in geschil dat de vader de verwekker is van [minderjarige] .

[minderjarige] is geboren [in] 2014.

De vader heeft [minderjarige] bij zijn geboorte niet erkend. De moeder oefent alleen het ouderlijk gezag uit.

De vader heeft de rechtbank, uitvoerbaar bij voorraad, verzocht:

- om hem vervangende toestemming te verlenen tot erkenning van [minderjarige] ;

- tussen [minderjarige] en hem een omgangsregeling vast te stellen, inhoudende dat [minderjarige] een weekend per veertien dagen van vrijdagmiddag na school tot zondag 18.00 uur en ook de helft van de vakanties en feestdagen bij hem zal verblijven, of dat de rechtbank anders een omgangsregeling vaststelt die de rechtbank juist acht.

De rechtbank heeft de vader vervangende toestemming verleend tot erkenning van [minderjarige] . De overige verzoeken heeft de rechtbank afgewezen.

Die beslissing is vastgelegd in een beschikking van 30 januari 2026.

De vader is het niet eens met de beslissing van de rechtbank. Hij komt daarvan in hoger beroep. Hij wil dat het hof de beslissing van de rechtbank, voor zover zijn verzoek tot vaststelling van een omgangsregeling met [minderjarige] is afgewezen, ongedaan maakt. De vader verzoekt het hof een omgangsregeling tussen hem en [minderjarige] vast te stellen zoals door hem bij de rechtbank is verzocht en anders te bepalen dat met inzet van hulpverlening wordt gewerkt aan een gefaseerde opbouw van het contact tussen hem en [minderjarige] , of een zodanige beslissing te nemen die het hof juist acht. Daarnaast verzoekt de vader het hof een informatie- en consultatieregeling vast te stellen, waarbij de moeder eenmaal per maand hem per e-mailbericht informeert en consulteert over de ontwikkelingen van [minderjarige] en andere belangrijke zaken over [minderjarige] , met daarbij een duidelijke kleurenfoto of filmpje van [minderjarige] .

De moeder is het wel eens met de beslissing van de rechtbank over de omgangsregeling. De moeder wil dan ook dat het hof de beslissing over de omgangsregeling in stand laat en dat de vader niet-ontvankelijk wordt verklaard in zijn verzoek over de informatieplicht. De moeder heeft ook hoger beroep ingesteld (incidenteel hoger beroep). Zij wil dat het hof de beslissing over de vervangende toestemming tot erkenning van [minderjarige] ongedaan maakt en het verzoek van de vader om hem vervangende toestemming te verlenen tot erkenning van [minderjarige] alsnog afwijst.

De vader vraagt het hof het verzoek van de moeder af te wijzen.

De bijzondere curator is het eens met het verzoek van de moeder in incidenteel hoger beroep. Zij wil dat het hof de beslissing van de rechtbank over de erkenning ongedaan maakt.

Het hof heeft de volgende stukken ontvangen:

• het beroepschrift ontvangen op 29 april 2026;

• het verweerschrift tevens incidenteel hoger beroep;

• het verweerschrift in het incidenteel hoger beroep;

• het advies van de bijzondere curator;

• de spreekaantekeningen van de vader.

[minderjarige] heeft op 3 augustus 2026 gesproken met een raadsheer en een griffier van het hof over zijn situatie.

De zitting bij het hof was op 6 augustus 2026. Aanwezig waren:

• de vader met mr. Q van Mossevelde (als waarnemer van mr. A.A. Broekman-de Feijter);

• de moeder met haar advocaat;

• de bijzondere curator;

• een vertegenwoordiger van de raad voor de kinderbescherming.

Artikel 1:212 van het Burgerlijk Wetboek bepaalt dat een minderjarig kind in een procedure over zijn afstamming vertegenwoordigd moet worden door een bijzondere curator. Bij de rechtbank heeft mr. M.J.S Linssen kantoorhoudende in Waardenburg, opgetreden als bijzondere curator van [minderjarige] . De rechtbank heeft mr. M.J.S Linssen bij beschikking van 30 januari 2026 ontslagen van haar taak als bijzondere curator. Het hof ziet aanleiding om haar opnieuw tot bijzondere curator te benoemen om ook in deze procedure in hoger beroep de belangen van [minderjarige] te behartigen.

Als de toestemming van de moeder dan wel van het kind van twaalf jaren of ouder tot erkenning ontbreekt, kan die toestemming op verzoek van de man die het kind wil erkennen, door toestemming van de rechtbank worden vervangen. Dit tenzij dit de belangen van de moeder bij een ongestoorde verhouding met het kind schaadt of een evenwichtige sociaalpsychologische en emotionele ontwikkeling van het kind in het gedrang komt, mits deze persoon:

a. de verwekker van het kind is; of

b. de biologische vader van het kind, die niet de verwekker is en in een nauwe persoonlijke betrekking staat tot het kind.¹

Hierbij dient een afweging te worden gemaakt van de belangen van betrokkenen, waarbij tot uitgangspunt dient te worden genomen dat zowel het kind als de verwekker er aanspraak op heeft dat hun relatie rechtens wordt erkend als een familierechtelijke betrekking. Daarbij zal het belang van de vader bij en zijn aanspraak op erkenning moeten worden afgewogen tegen het belang van de moeder bij een ongestoorde verhouding met het kind en van het kind bij niet-erkenning. Van schade aan het belang van het kind in de zin van het hiervoor genoemde wetsartikel is slechts sprake indien ten gevolge van de erkenning voor het kind reële risico’s ontstaan dat het kind wordt belemmerd in een evenwichtige sociaalpsychologische en emotionele ontwikkeling. Een zekere emotionele weerstand van de moeder is onvoldoende om vervangende toestemming tot erkenning te weigeren. Van dit uitgangspunt kan worden afgeweken, indien duidelijk wordt dat de weerstand van de moeder negatieve gevolgen voor de positie van het kind met zich brengt.

Alles overwegende acht het hof het in het belang van [minderjarige] dat officieel wordt vastgelegd wie zijn vader is. Hij zal door deze erkenning niet ernstig worden belemmerd in zijn sociaalpsychologische en emotionele ontwikkeling. Ook acht het hof dat de door de moeder gestelde spanningen niet zodanig zijn dat deze haar band met [minderjarige] in negatieve zin beïnvloeden en dat de spanningen in de weg staan aan de ontwikkeling van [minderjarige] na de erkenning. Met de erkenning wordt de juridische werkelijkheid in overeenstemming gebracht met de biologische en feitelijke werkelijkheid. [minderjarige] heeft recht op duidelijkheid over zijn afkomst en dat zijn relatie met de vader wordt erkend als een familierechtelijke betrekking. De beslissing van de rechtbank over de erkenning blijft daarom in stand.

De rechter stelt op verzoek van de ouders of van één van hen, al dan niet voor bepaalde tijd, een omgangsregeling vast of ontzegt, al dan niet voor bepaalde tijd, het recht op omgang. De rechter ontzegt het recht op omgang slechts indien:

1. omgang ernstig nadeel zou opleveren voor de geestelijke of lichamelijke ontwikkeling van het kind, of

2. de ouder kennelijk ongeschikt of kennelijk niet in staat moet worden geacht tot omgang, of

3. het kind dat twaalf jaren of ouder is, bij zijn verhoor van ernstige bezwaren tegen omgang met zijn ouder heeft doen blijken, of

4. d. omgang anderszins in strijd is met zwaarwegende belangen van het kind.²

Het hof vindt net als de raad dat het in dit stadium te vroeg is om omgang tussen de vader en [minderjarige] toe te staan. [minderjarige] kent de vader nog niet goed genoeg en de vader vormt voor hem geen belangrijk hechtingsfiguur. Het is de vader tot nu toe niet gelukt om contact te onderhouden en ook niet om een structurele rol te spelen in het leven van [minderjarige] . Er zijn geen duidelijke aanknopingspunten dat dit op korte termijn zal gaan veranderen.

Het hof is dan ook van oordeel dat op dit moment in strijd is met de zwaarwegende belangen van [minderjarige] om een omgangsregeling vast te stellen. De beslissing van de rechtbank over de omgang blijft daarom ook in stand.

De moeder voert aan dat de vader niet kan worden ontvangen in zijn verzoek om een informatieregeling vast te stellen, omdat dat verzoek voor het eerst in hoger beroep is gedaan.

De vader is bevoegd de verzoeken die hij bij de rechtbank heeft gedaan of de gronden daarvan te verminderen, dan wel schriftelijk te veranderen of te vermeerderen. De verzoeken en de onderwerpen waarop zij betrekking hebben mogen alleen niet zozeer van het onderwerp van het geschil bij de rechtbank verschillen dat deze wijziging in hoger beroep in strijd is met de eisen van een goede procesorde.³

Het hof vindt dat de door de vader verzochte informatieregeling voldoende samenhang heeft met de onderwerpen die al ter beoordeling voorlagen. Daarom is de vader ontvankelijk in dit verzoek.

Het hof vindt dat een informatieregeling de vader kan helpen om in de toekomst aansluiting te vinden bij [minderjarige] . Tot nu toe heeft de vader niet veel meegekregen van het leven van [minderjarige] en hoe hij zich ontwikkelt. Door het vastleggen van een informatieregeling kan [minderjarige] op zijn beurt wennen aan de aanwezigheid van de vader in zijn leven, zij het voorlopig op afstand.

Het hof volgt het advies van de raad en beslist dat de moeder een keer per vier maanden een bericht aan de vader moet sturen met informatie over [minderjarige] .

Het hof vindt het niet in het belang van [minderjarige] dat de moeder verplicht is de vader te consulteren voordat zij een ingrijpende beslissing neemt over [minderjarige] of zijn vermogen. De vader is tot heden niet of nauwelijks aanwezig geweest in het leven van [minderjarige] . De ouders hebben geen contact met elkaar en mede gezien de weerstand die bij moeder bestaat valt niet uit te sluiten dat voorafgaand overleg bij het nemen van beslissingen tot onrust zal leiden, wat niet in het belang is voor de rust en stabiliteit van [minderjarige] .