ECLI:NL:RBZWB:2026:7447

De zitting met gesloten deuren heeft plaatsgevonden op 10 juli 2026. Daarbij zijn gehoord:

• betrokkene, bijgestaan door haar advocaat;

• mw. [naam 1], verpleegkundig specialist;

• [naam 2], verpleegkundige op de afdeling.

De rechtbank heeft een machtiging verleend tot en met 17 juli 2026. Betrokkene verblijft met deze machtiging in [accommodatie].

De officier van justitie verzoekt de rechtbank om wijziging van de crisismaatregel, zoals die op 26 juni 2026 voor betrokkene is afgegeven.

Betrokkene ontkent dat zij veelvuldig 112 heeft gebeld met haar mobiele telefoon. Dit is slechts enkele keren voorgekomen omdat zij zich zorgen maakt over haar jongste zoon, die aan het vechten is aan het front in Israël. Betrokkene wil dan ook graag haar mobiele telefoon blijven gebruiken wanneer zij dat wil.

De advocaat bepleit afwijzing van het verzoek. Subsidiair, indien het verzoek door de rechtbank wordt toegewezen, bepleit de advocaat dat betrokkene in de gelegenheid gesteld moet worden om haar kinderen te kunnen bellen mocht zij hier behoefte aan hebben. Betrokkene maakt zich ernstige zorgen om haar zoon en doet er dan ook alles aan om haar zoon te kunnen bereiken. De advocaat betwijfelt dan ook of het overmatig bellen te maken heeft met de stoornis van betrokkene. Het innemen van de telefoon acht de advocaat dan ook niet proportioneel.

De verpleegkundig specialist licht toe dat betrokkene onrustig is en zich veel zorgen maakt. Betrokkene belt hierdoor meermaals 112, haar kinderen en haar buurman. Dit gebeurt ook in de nachtelijke uren. De verpleegkundig specialist zou dan ook graag zien dat betrokkene haar telefoon ingenomen mag worden. Betrokkene kan altijd onder toezicht bellen en haar foto’s bekijken die op haar mobiele telefoon staan.

De verpleegkundige licht toe dat betrokkene vanuit de stemmen die zij hoort veelvuldig 112 belt. Op dat moment is het lastig om met betrokkene in contact te komen. Betrokkene kan dan geagiteerd reageren, waarbij zij erg luid is en onrust over de afdeling verspreid.

De rechtbank verleent de gevraagde wijziging van de crisismaatregel. Zij legt hierna uit waarom zij deze beslissing neemt.

Uit de stukken en de zitting blijkt dat sprake is van een (dreigende) noodsituatie als bedoeld in artikel 8:11 Wvggz. Uit de stukken en de mondelinge behandeling volgt dat betrokkene vanuit haar psychotische belevingen veelvuldig het alarmnummer 112 belt. Betrokkene is niet in haar gedrag te begrenzen of te corrigeren. Teneinde verder escalatie van de psychose en onnodig inzet van hulpdiensten te voorkomen, is het noodzakelijk dat toepassing van genoemde vorm van verplichte zorg, te weten “het aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten, waaronder het gebruik van communicatiemiddelen” wordt voortgezet, ook na toepassing van tijdelijke verplichte zorg.

Om deze (dreigende) noodsituatie af te wenden, heeft betrokkene zorg nodig. Om het ernstig nadeel af te wenden dient de mobiele telefoon van betrokkene tijdelijk in bewaring genomen te worden. De rechtbank wil hierbij opmerken dat eerst geprobeerd dient te worden om door middel van een gesprek betrokkene te begrenzen, alvorens de telefoon ingenomen kan worden. Hier dient aldus terughoudend mee te worden omgegaan. Daarnaast moet betrokkene in de gelegenheid gesteld worden om haar kinderen te bellen en om de foto’s op haar mobiele telefoon te bekijken mocht zij hier behoefte aan hebben. Het voorgaande kan onder begeleiding en toezicht plaatsvinden.

Er zijn geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben. De vormen van verplichte zorg die de rechtbank toewijst zijn evenredig en naar verwachting effectief. Bij het bepalen van de juiste vormen van zorg is rekening gehouden met de voorwaarden die noodzakelijk zijn om deelname van betrokkene aan het maatschappelijk leven te bevorderen en om te zorgen voor de veiligheid van betrokkene en haar omgeving.

Gelet op het voorgaande is met de voorgestelde wijziging voldaan aan de criteria voor en doelen van verplichte zorg als bedoeld in de Wvggz. Het verzoek zal dan ook worden toegewezen, aldus dat de hierna genoemde vormen van verplichte zorg gelden:

- het toedienen van medicatie;

- het beperken van de bewegingsvrijheid;

- aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten, waaronder het gebruik van communicatiemiddelen;

- opnemen in een accommodatie.

Deze vormen van verplichte zorg gelden voor de resterende duur van de crisismaatregel.

wijzigt de crisismaatregel die op 26 juni 2026 is verleend voor [betrokkene], geboren op [geboortedag] 1941 in [geboorteplaats], wat inhoudt dat de maatregelen die in rechtsoverweging 5.6. staan kunnen worden toegepast;

bepaalt dat de machtiging geldt tot en met 17 juli 2026.