ECLI:NL:RBROT:2026:12992

Het dossier bestaat uit de volgende processtukken:

• de dagvaarding van 30 januari 2026, met bijlagen;

• het antwoord;

• het tussenvonnis van 26 juni 2026 en de daarin genoemde stukken.

[gedaagde] heeft na het tussenvonnis niet meer gereageerd.

[eiser] en [echtgenote eiser] zijn eigenaren van een woning in [plaats] , waarin in januari 2022 vochtschade is ontstaan. Volgens [echtgenote eiser] is die schade in totaal € 43.551,55 en moet [gedaagde] dat, op grond van de toepasselijke woonverzekering, vergoeden. [echtgenote eiser] heeft op 28 juli 2025 [gedaagde] gedagvaard en haar vordering beperkt tot € 25.000,-. In die procedure (zaaknummer 11830692 CV EXPL 25-17134), is [gedaagde] op 10 oktober 2025 bij verstek veroordeeld tot betaling van dat bedrag. [echtgenote eiser] heeft het deel van de schadevordering dat boven € 25.000,- uitkomt in juli 2025 aan [eiser] overgedragen.

In deze procedure eist [eiser] dat [gedaagde] veroordeeld wordt het restantbedrag van de schadevordering, oftewel € 18.551,55, met rente, aan hem te betalen. Nadat [gedaagde] op dat punt verweer had gevoerd, heeft de kantonrechter in het tussenvonnis geoordeeld dat zij bevoegd is kennis te nemen van de vordering van [eiser] . Omdat [gedaagde] nog niet inhoudelijk op de eis van [eiser] had gereageerd, heeft de kantonrechter haar daartoe alsnog de gelegenheid gegeven. [gedaagde] heeft vervolgens echter niet meer gereageerd.

[gedaagde] heeft niet aangegeven dat de relevante feiten, die in de dagvaarding staan, niet kloppen. Die staan daarom in deze zaak vast. [gedaagde] moet daarom het restantbedrag van de schadevordering, € 18.551,55 dus, aan [eiser] betalen.

[gedaagde] moet rente betalen over de toegewezen hoofdsom. Deze zal worden toegewezen vanaf de datum van de dagvaarding. Wettelijke rente is namelijk pas verschuldigd in geval van vertraging in de betaling van een geldsom (artikel 6:119 BW) en er is niet gesteld of gebleken dat [eiser] eerder dan bij dagvaarding aanspraak heeft gemaakt op betaling van het bedrag van € 18.551,15 door [gedaagde] .

De proceskosten komen voor rekening van [gedaagde] , omdat zij voor het grootste deel ongelijk krijgt (artikel 237 Rv). De kantonrechter begroot de kosten die [gedaagde] aan [eiser] moet betalen op € 155,67 aan dagvaardingskosten, € 753,- aan griffierecht, € 432,- aan salaris voor de gemachtigde (1 punt) en € 144,- aan nakosten. Dat is in totaal € 1.484,67. Hier kan nog een bedrag bij komen als dit vonnis wordt betekend. De wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen.

Dit vonnis wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard, omdat [eiser] dat eist en [gedaagde] daar geen bezwaar tegen heeft gemaakt (artikel 233 Rv). Dat betekent dat het vonnis meteen mag worden uitgevoerd, ook als één van de partijen aan een hogere rechter vraagt om de zaak opnieuw te beoordelen.

veroordeelt [gedaagde] om aan [eiser] te betalen € 18.551,55 met de wettelijke rente zoals bedoeld in artikel 6:119 BW over dat bedrag vanaf 30 januari 2026 tot de dag dat volledig is betaald;

veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten, die aan de kant van [eiser] worden begroot op € 1.484,67 met de wettelijke rente zoals bedoeld in artikel 6:119 BW over dat bedrag vanaf de vijftiende dag nadat dit vonnis is betekend tot de dag dat volledig is betaald;

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad;

wijst al het andere af.