ECLI:NL:RBROT:2025:4952

Advocaat van de verdachte: N.W.A. Dekens

Officier van justitie: M. Luijpen

op één of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 1 februari 2021 tot en met 15 februari 2021 te Rotterdam en/of Rhoon, gemeente Albrandswaard, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, om een feit, bedoeld in het vierde of vijfde lid van artikel 10 van de Opiumwet, te weten het opzettelijk verkopen, afleveren, verstrekken, vervoeren en/of binnen het grondgebied van Nederland brengen (waaronder als bedoeld in artikel 1 lid 4 van de Opiumwet) van 1329,5 kilogram cocaïne, in elk geval een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde cocaïne een middel vermeld op de bij de Opiumwet behorende lijst I voor te bereiden en/of te bevorderen,

Vordering officier van justitie

De officier van justitie vindt dat het ten laste gelegde feit bewezen kan worden.

Oordeel rechtbank

Bewezenverklaring

Bewezen is dat de verdachte:

op 15 februari 2021 te Rotterdam tezamen en in vereniging met een anderen, om een feit, bedoeld in het vierde of vijfde lid van artikel 10 van de Opiumwet, te weten het opzettelijk vervoeren en binnen het grondgebied van Nederland brengen van 1329,5 kilogram cocaïne, een middel vermeld op de bij de Opiumwet behorende lijst I voor te bereiden en/of te bevorderen,

Bewijsmotivering

De bewezenverklaring is gebaseerd op de hieronder opgenomen inhoud van de bewijsmiddelen en de daarop gebaseerde aanvullende bewijsoverweging. Die bewijsoverweging is voor een deel een reactie is op bewijsverweren van de verdediging.

Bewijsmiddelen ¹

Op 15 februari 2021 zijn in Rotterdam in de container met het nummer [containernummer 2] tijdens het lossen verdovende middelen aangetroffen in plastic zakken. Van 30 plastic zakken is circa 3 gram poederachtige substantie in 30 gripzakjes gedaan die voorzien werden van een unieke SIN-sticker. Het brutogewicht van de pakketten was 1329, 5 kilogram.

Als bijlage bij dit proces-verbaal is gevoegd een kopie aanvraagformulier voor analyse door het Douanelaboratorium van de SIN-nummers: [SIN-nummers].

Op 15 februari 2021 is in container [containernummer 3] een drietal verdachten aangehouden.

Ik zag in de container een aantal mobiele telefoons. Tevens zag ik een aantal bivakmutsen en een aantal handschoenen liggen. Verder zag ik dat de container leeg was.

Nadat op 15 februari 2021 meerdere personen waren aangehouden kreeg ik van een douanier een blauwe regenbroek, een plastic zakje met daarin 4 containerzegels en een zwarte rugtas die in het stack waren aangetroffen.

In de rugzak:

IMEI-nummer Sky-ID Gebruikersnaam

[IMEI-nummer 1] [Sky-ID 1] [gebruikersnaam 1]

[IMEI-nummer 2] [Sky-ID 2] [gebruikersnaam 2]

[IMEI-nummer 3] [Sky-ID 3] [gebruikersnaam 3]

17a Eigen waarneming van de rechtbank¹⁹

Foto [bestandsnaam 1] van container met nummer [containernummer 2].

17b Eigen waarneming van de rechtbank²⁰

Foto [bestandsnaam 1] van container met nummer [containernummer 2].

17c Eigen waarneming van de rechtbank²¹

Foto [bestandsnaam 1] van container met nummer [containernummer 2].

17d Eigen waarneming van de rechtbank²²

Foto [bestandsnaam 2] van container met deur op kier.

Bewijsverweren

De raadsvrouw heeft vrijspraak bepleit van het ten laste gelegde feit. De telefoons die zijn aangetroffen in de container waarin de verdachte zich ophield zijn niet aan hem te linken. Er bestaat ook geen link tussen de verdachte en de aangetroffen SKY-chats, dus er is geen link met container [containernummer 2]. Uit de SKY-chats blijkt dat ook werd gezocht naar een andere container, waarin geen cocaïne is aangetroffen. Het is onbekend wie op zoek was naar welke container. De verdachte had geen dubbel opzet (op de onderlinge samenwerking en op het grondfeit) en zijn gedragingen waren niet van voldoende gewicht om van medeplegen te kunnen spreken.

Aanvullende bewijsoverweging

Uit de bewijsmiddelen kunnen de volgende feiten en omstandigheden worden afgeleid.

Op 15 februari 2021 wordt de verdachte en twee medeverdachten op het ECT-terrein aan de [adres 2] in een container met nummer [containernummer 3] in stack 229 aangehouden. Zo’n drie kwartier daarvoor wordt een medeverdachte aangetroffen in containerstack 228. In de container worden ook meerdere doormidden gebroken telefoons, bivakmutsen en handschoenen gevonden. Ter hoogte van stack 227 wordt een zwarte rugtas aangetroffen met daarin diverse gereedschappen, handschoenen en containerzegels. Bij een van de medeverdachten wordt een powerbank gevonden en bij een andere medeverdachte een doorbroken zegel.

De locaties waar de verdachten zijn aangetroffen, midden op het haventerrein en in elkaars nabijheid, vormen een aanwijzing dat de vier in de haven waren voor een illegale actie. In samenhang met de goederen die de verdachten op hun lichaam droegen of die in hun directe nabijheid zijn aangetroffen, krijgt die illegale actie meer contouren. Het gedrag van de vier wijst sterk in de richting van een uithaalactie die was gericht op in containers bijgepakte goederen.

Daar blijft het niet bij.

Onder een medeverdachte is een iPhone gevonden. Met deze telefoon en de telefoons die in de container zijn aangetroffen, is deelgenomen aan twee groepschats. De telefoon van de medeverdachte had de gebruikersnaam ‘[gebruikersnaam 1]’ en de andere twee telefoons ‘[gebruikersnaam 2]’ en ‘[gebruikersnaam 3]. In die groepschats van 15 februari 2021 wordt gesproken over de zoektocht naar container [containernummer 2]. Een container waarin eerder die dag 1329,5 kilogram cocaïne was aangetroffen.

In de chatberichten worden aanwijzingen en locaties gedeeld waaruit volgt dat de groep op het ECT-terrein actief op zoek was naar de bewuste container, terwijl anderen hen aanstuurden en op afstand faciliteerden. Tussendoor worden foto’s van de container gedeeld en als de lading naar een lege container wordt overgezet wordt aan de leden van de groep ‘25k’ (= € 25.000,-) extra in het vooruitzicht gesteld.

In de chat wordt rond 14:41 uur het vermoeden gedeeld dat ‘[gebruikersnaam 1]’, zou zijn gepakt. ‘[naam 2]’, ‘[gebruikersnaam 3]’ en ‘[gebruikersnaam 2]’ zitten op dat moment verstopt in een ‘bak’, waarvan de deur op een kiertje staat. Ze krijgen de instructie om daar te blijven. In het donker zullen ze verder gaan.

Het tijdstip waarop in de chat melding wordt gemaakt van ‘het gepakt zijn’ van één van de verdachten past bij het tijdstip van de aanhouding van de medeverdachte rond 14:40 uur. Het aantreffen van de verdachte en twee medeverdachten in de container past bij de mededeling in de chat dat ‘[naam 2]’, ‘[gebruikersnaam 3]’ en ‘[gebruikersnaam 2]’ zich na de aanhouding van de verdachte ophouden in een container die op een kiertje staat en bij de instructie dat zij daar moeten blijven zitten. In de chat wordt ook gesproken over een rugtas die iemand zou zijn vergeten. Dit komt overeen met de zwarte rugtas die is aangetroffen in stack 227.

Kort en goed komt het beeld uit de chat bijna naadloos overeen met gebeurtenissen die zich op 15 februari 2021 in de middag in de containerstacks van de Rotterdamse haven ontrolden. Dit bevestigt en onderstreept nadrukkelijk de hiervoor beschreven illegale uithaalactie van de verdachte en zijn medeverdachten. Meer concreet was die uithaalactie gericht op een container, de container [containernummer 2], waarin een grote partij cocaïne zat bijgepakt.

De verdachte en zijn medeverdachten hebben bij die uithaalactie nauw en bewust samengewerkt. Ze zijn één stack bij elkaar vandaan aangehouden, wat al een eerste vermoeden van samenwerking oproept. De gevoerde gesprekken in de chats tussen de telefoons die bij de verdachte en die bij zijn medeverdachten zijn aangetroffen leggen een nog directere link en bevestigen die samenwerking. Uit de chats blijkt bovendien de onderlinge rolverdeling tussen de uithalers, die samenwerken en elkaar afwisselen in de zoektocht, en de personen die hen op afstand aansturen en faciliteren. Ook uit de melding in de chat over de verloren rugzak blijkt hun onderlinge samenwerking.

De verdachte en zijn medeverdachten hebben zich binnen deze nauw en bewust samenwerkende groep ingespannen om een bijgepakte lading uit een container te halen. Zij hebben daarmee bewust de aanmerkelijke kans aanvaard dat zij daarmee cocaïne zouden uithalen. De verdachte en zijn medeverdachten hadden daarom het opzet op het voorbereiden dan wel bevorderen daarvan. Deze conclusie wordt nog eens versterkt door de chat waarin de uithalers € 25.000,- extra beloning in het vooruitzicht wordt gesteld. Een beloning die heel goed past bij handelingen in verband het uithalen van een partij zeer waardevolle partij cocaïne. Dat de verdachte en zijn medeverdachten geen (aannemelijke) verklaring hebben gegeven voor hun handelen kan in dit verband ook niet onbenoemd blijven.

De verweren worden verworpen.

Kwalificatie

Het bewezen feit levert het volgende strafbare feit op:

medeplegen van, om een feit, bedoeld in het vierde of vijfde lid van artikel 10 van de Opiumwet, voor te bereiden of te bevorderen, zich gelegenheid, middelen en inlichtingen tot het plegen van dat feit trachten te verschaffen en voorwerpen voorhanden hebben, waarvan hij weet of ernstige reden heeft om te vermoeden dat zij bestemd zijn tot het plegen van dat feit

Strafbaarheid feit en verdachte

Het feit en de verdachte zijn strafbaar.

Eis officier van justitie

De officier van justitie vindt dat aan de verdachte moet worden opgelegd een gevangenisstraf voor de duur van 16 maanden.

Oordeel rechtbank

Ernst en gevolgen van het feit

De verdachte heeft zich samen met anderen als uithaler schuldig gemaakt aan het voorbereiden van de invoer en het verdere vervoer van 1329,5 kilogram cocaïne in de Rotterdamse haven. Met zijn handelen heeft de verdachte een bijdrage geleverd aan de internationale drugshandel. Harddrugs vormen een groot gevaar voor de volksgezondheid. De handel in harddrugs gaat bovendien vaak, direct dan wel indirect, gepaard met andere vormen van (zware) criminaliteit.

De invoer van cocaïne via de Rotterdamse haven is bovendien een ware plaag en zaken waarin (de handel in) cocaïne een (hoofd)rol speelt, vormen een grote belasting voor de strafrechtsketen. Daarnaast leveren de activiteiten rondom deze cocaïnetransporten een enorme kostenpost op voor de havens, de haventerreinen, de bedrijven werkzaam in de containersector, douane, politie en justitie. Ter voorkoming en bestrijding van dit fenomeen worden voor dit type feiten in het algemeen hoge straffen opgelegd, zeker als het om invoer van cocaïne gaat.

Rol van de verdachte

De rol van de verdachte bij de invoer is die van zogenaamde uithaler. Uithalers halen de in containers bijgepakte cocaïne uit de haven of verplaatsen die naar andere containers, zodat anderen deze later onopgemerkt uit de haven kunnen ophalen. Deze rol is een hele belangrijke bij het plegen van de georganiseerde, ondermijnende criminaliteit die de invoer van cocaïne is. De uithalersactiviteiten zijn immers van essentieel belang om het cocaïnetransport goed te laten verlopen en daarmee zijn uithalers een onmisbare schakel in de internationale transportketen van cocaïne. Dat die rol belangrijk is, blijkt ook wel uit de bedragen die verdiend kunnen worden met het uithalen.

Anderzijds is de rol van de verdachte in het geheel beperkt. Het werk van de uithaler is niet meer en niet minder dan de cocaïne voor de eigenaren van die cocaïne uit de haven krijgen. Dat kan een kleine of een grote partij blijken te zijn, hetgeen voor de aard van de werkzaamheden op zich geen groot verschil maakt. Het is een bijzonder risicovolle klus waar andere betrokkenen in de keten hun handen niet graag aan vuil maken.

Persoonlijke omstandigheden

Uit het strafblad van de verdachte van 6 maart 2025 blijkt dat hij eerder is veroordeeld voor een soortgelijk feit.

Passende straf Gezien de ernst van het feit kan in beginsel niet anders worden gereageerd dan met het opleggen van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Mede gelet op de straffen die in soortgelijke zaken worden opgelegd, vindt de rechtbank de door de officier van justitie gevorderde gevangenisstraf van 16 maanden een passende straf.

Net als de verdediging ziet de rechtbank echter aanleiding om een gedeelte van de gevangenisstraf voorwaardelijk op te leggen. Daarbij weegt mee dat de zaak al geruime tijd heeft stilgelegen en deze procesvertraging niet aan de verdachte te wijten is. Het voorwaardelijk strafdeel dient er ook toe de verdachte ervan te weerhouden in de toekomst opnieuw strafbare feiten te plegen.

De oplegging van deze straf is gebaseerd op de artikelen 14a, 14b, 14c, 47 en 63 van het Wetboek van Strafrecht en artikel 10a van de Opiumwet.

De rechtbank:

verklaart bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan;

stelt vast dat het bewezen verklaarde oplevert het hiervoor vermelde strafbare feit;

verklaart de verdachte strafbaar;

veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 16 (zestien) maanden;

bepaalt dat een gedeelte van deze gevangenisstraf, groot 6 (zes) maanden, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten;

verbindt hieraan een proeftijd, die wordt gesteld op 2 jaren;

tenuitvoerlegging kan worden gelast als de veroordeelde de algemene voorwaarde niet naleeft;

stelt als algemene voorwaarde dat de veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd niet aan een strafbaar feit schuldig zal maken.

Dit vonnis is gewezen door J.H. Janssen, voorzitter,

en J.C. Tijink en H.J. de Kraker, rechters,

in tegenwoordigheid van J.D. Schmahl, griffier,

en uitgesproken op de openbare zitting van deze rechtbank op 22 april 2025.