ECLI:NL:RBOVE:2026:2141

Op grond van de inhoud van de bewijsmiddelen¹ komt de rechtbank tot een bewezenverklaring van de ten laste gelegde feiten. Verdachte heeft de ten laste gelegde feiten bekend en door verdachte of zijn raadsvrouw is geen vrijspraak bepleit. De rechtbank zal - overeenkomstig artikel 359, derde lid, laatste volzin, van het Wetboek van Strafvordering - met de volgende opsomming van de bewijsmiddelen volstaan:

feit 1

feit 2

feit 3

feit 4

feit 5

De rechtbank acht op grond van de inhoud van de opgegeven bewijsmiddelen wettig en overtuigend bewezen dat:

feit 1 hij op 28 december 2025 te Deventer twee stuks kaas, die geheel aan [winkel 1] B.V. ( [adres winkel 1] ) toebehoorden, heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen;

feit 2 hij op 18 december 2025 te Deventer twee zakken koffiebonen ( [merk koffie] ), die geheel aan supermarkt [winkel 2] ( [adres winkel 2] ) toebehoorden, heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen;

feit 3 hij op 26 december 2025te Deventer vier stuks vlees, die geheel aan [winkel 1] B.V. ( [adres winkel 1] ) toebehoorden, heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen;

feit 4 hij op 29 december 2025 te Deventer wasmiddel ( [merk wasmiddel] ), dat aan supermarkt [winkel 2] ( [adres winkel 2] ) toebehoorde, heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen;

feit 5 hij op 9 januari 2026 te Deventer wasmiddel ( [merk wasmiddel] ), dat geheel aan [winkel 3] ( [adres winkel 3] ) toebehoorde, heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen.

De rechtbank acht niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd, zodat zij hem daarvan zal vrijspreken.

De officier van justitie vordert dat aan verdachte de maatregel wordt opgelegd van plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders (ISD-maatregel) voor de duur van twee jaren.

De verdediging bepleit dat aan verdachte een voorwaardelijke ISD-maatregel wordt opgelegd en dat daarbij de door de reclassering geadviseerde voorwaarden worden opgelegd.

Bij de strafoplegging houdt de rechtbank rekening met de aard en de ernst van de gepleegde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en de persoon van verdachte, zoals die uit het dossier en tijdens de behandeling ter terechtzitting naar voren zijn gekomen.

De rechtbank vindt daarbij in het bijzonder het volgende van belang.

De aard en de ernst van de gepleegde feiten

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan vijf winkeldiefstallen. Door zijn handelen heeft verdachte er blijk van gegeven geen respect te hebben voor het eigendomsrecht van een ander. Winkeldiefstallen veroorzaken niet alleen hinder en (financiële) schade voor de betrokken winkeliers, maar brengen ook onrust mee voor het winkelend publiek.

De persoon van verdachte

Wat betreft de persoon van verdachte heeft de rechtbank acht geslagen op het strafblad van verdachte van 26 februari 2026. Hieruit volgt dat verdachte veelvuldig is veroordeeld voor vermogensdelicten, in het bijzonder winkeldiefstallen. Ook heeft de rechtbank acht geslagen op de inhoud van het reclasseringsrapport van Reclassering Nederland van 30 maart 2026, de door de reclasseringswerker [reclasseringswerker] op de zitting gegeven toelichting op het advies en op wat verdachte ter terechtzitting heeft verklaard.

Verdachte is een zeer actieve veelpleger en er zijn grote zorgen rondom hem. Hij heeft geen huisvesting, structurele dagbesteding en steunend netwerk. Verdachte ontvangt een Wajonguitkering, maar zijn financiële situatie is wegens schulden problematisch. Hij kampt met forse verslavingsproblematiek, evenals psychische problematiek. Bij verdachte is sprake van een matige verstandelijke beperking, een ongespecificeerde persoonlijkheidsstoornis met antisociale trekken, ADHD en een stoornis in het gebruik van cannabis en cocaïne. Aan verdachte is in het verleden driemaal eerder een onvoorwaardelijke ISD-maatregel opgelegd. Dit heeft niet tot een positieve gedragsverandering van verdachte geleid. Bovendien heeft toezicht en begeleiding van de reclassering in het verleden evenmin een positieve uitwerking gehad op het leven van verdachte. Een gebrek aan motivatie van verdachte lag daaraan ten grondslag. Op dit moment lijkt verdachte echter open te staan voor hulp. Hij wil niet alleen praktische hulp krijgen maar zegt ook gemotiveerd te zijn voor een behandeling gericht op zijn psychosociaal functioneren. Ook zeg hij te willen stoppen met het gebruik van drugs. Verdachte wil zijn leven op de rit proberen te krijgen en heeft op dit moment vertrouwen in een goede samenwerking met de reclassering. De reclassering wil verdachte daarom een kans bieden, door middel van een strikt voorwaardelijk kader met bijzondere voorwaarden.

De strafoplegging

Hoewel de oplegging van een ISD-maatregel naar het oordeel van de rechtbank in beginsel op zijn plaats is, is een doel van de ISD-maatregel ook de samenleving voor een periode te behoeden voor verder overlastgevend en strafbaar gedrag van verdachte. Omdat verdachte anders dan voorheen nu wel gemotiveerd zegt te zijn om in samenwerking met de reclassering zijn gedrag in positieve zin te beteren, zal de rechtbank verdachte die gelegenheid geven. Het is immers zowel in het belang van verdachte als in het belang van de samenleving dat verdachte in de toekomst geen strafbare feiten meer pleegt.

De rechtbank vindt het, alles afwegend, passend en geboden om aan verdachte op te leggen een gevangenisstraf van zes maanden met aftrek van het voorarrest, waarvan vier maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van drie jaren. Om zoveel mogelijk te voorkomen dat verdachte in te toekomst weer de fout ingaat en hem daarbij de benodigde hulp te geven, zal de rechtbank aan het voorwaardelijk strafdeel de door de reclassering geadviseerde bijzondere voorwaarden koppelen. Als verdachte tijdens de proeftijd een strafbaar feit pleegt of de andere voorwaarden niet naleeft, moet hij alsnog naar de gevangenis. De rechtbank zal de reclassering opdragen toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en verdachte ten behoeve daarvan te begeleiden.

De officier van justitie vordert de tenuitvoerlegging van een aan verdachte voorwaardelijk opgelegde gevangenisstraf. Het gaat om een voorwaardelijke gevangenisstraf van twee maanden die de meervoudige kamer van de rechtbank Limburg op 28 november 2025 aan hem heeft opgelegd.

De verdediging verzoekt de vordering van de officier van justitie af te wijzen, dan wel de bijzondere voorwaarden die aan de voorwaardelijke straf zijn gekoppeld te wijzigen in de voorwaarden die de reclassering in haar rapport van 30 maart 2025 heeft geadviseerd, dan wel de voorwaardelijk opgelegde gevangenisstraf om te zetten naar een taakstraf.

De rechtbank zal de vordering van de officier van justitie toewijzen. Verdachte heeft zich voor het einde van de proeftijd opnieuw aan strafbare feiten (winkeldiefstallen) schuldig gemaakt. De consequentie daarvan is dat hij de voorwaardelijke gevangenisstraf alsnog moet ondergaan.