ECLI:NL:RBNHO:2026:12647

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de inleidende dagvaarding met producties 1 tot en met 15 in de zaak met zaaknummer / rolnummer C15/376496 / HA ZA 26-214

- het door deze rechtbank op 6 mei 2026 tussen Midvast en [eiser] bij verstek gewezen vonnis onder zaaknummer / rolnummer C15/376496 / HA ZA 26-214 (hierna ook: het verstekvonnis)

- de verzetdagvaarding met een incidentele vordering tot het treffen van een voorlopige voorziening

- de akte overlegging producties met producties 1 tot en met 20 van [eiser]

- de conclusie van antwoord in het incident met producties van Midvast

- de akte uitlating producties in incident tevens overlegging productie 24 van [eiser]

- de akte uitlaten in het incident van Midvast

Ten slotte is vonnis bepaald in het incident.

In het verstekvonnis is [eiser] veroordeeld om een bedrag van € 76.481,39 te betalen aan Midvast uit hoofde van schadevergoeding en tot betaling van de beslagkosten (€ 4.105,05) en proceskosten (€ 7.662,10), een en ander te vermeerderen met wettelijke rente. Het verstekvonnis is uitvoerbaar bij voorraad verklaard.

In een brief van 26 mei 2026 heeft de ING Bank [eiser] het volgende meegedeeld:

In een e-mail van 5 juni 2026 heeft ING Bank aan de advocaat van [eiser] het volgende bericht:

[eiser] heeft de verzetdagvaarding op 17 juni 2026 aan Midvast laten betekenen.

Midvast voert verweer. Zij concludeert tot niet-ontvankelijk verklaring van [eiser] in zijn incidentele vordering, althans tot afwijzing van die vordering, althans tot afwijzing van de gevorderde last onder dwangsom, met veroordeling van [eiser] in de kosten van het incident, te vermeerderen met wettelijke rente, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad. Volgens Midvast heeft [eiser] onvoldoende belang (in de zin van artikel 3:303 Burgerlijk Wetboek (BW)) bij zijn vorderingen, omdat Midvast het verstekvonnis niet ten uitvoer heeft gelegd en daar ook geen intentie toe heeft. Bovendien heeft Midvast geen executiemaatregelen genomen en heeft zij in deze fase ook niet de intentie om daartoe over te gaan. Midvast voert aan dat zij zowel telefonisch als via e-mail aan de advocaat van [eiser] heeft meegedeeld dat zij bereid is van haar bevoegdheid tot het nemen van executiemaatregelen af te zien totdat in de verzetzaak een eindvonnis is gewezen, op voorwaarde dat [eiser] zijn incidentele vordering zou intrekken. Zij wijst erop dat zij het verstekvonnis alleen maar heeft laten betekenen om de termijn waarbinnen [eiser] eventueel verzet kon instellen tegen het vonnis in te laten gaan en dat zij het vonnis op aanwijzing van de deurwaarder ook heeft doen betekenen aan de hypotheekhouder op grond van de artikelen 726 lid 2 jo. 508 Rv. Zij voert verder aan dat de advocaat van [eiser] weliswaar op 22 mei 2026 aan de deurwaarder heeft laten weten op korte termijn in verzet te willen komen tegen het verstekvonnis, maar dat daarover geen contact is opgenomen met Midvast of met haar advocaat. Dat [eiser] een brief van ING Bank van 26 mei 2026 heeft ontvangen was bij Midvast niet bekend en [eiser] heeft Midvast niet geïnformeerd over die brief. Als de rechtbank tot een belangenafweging komt, moet volgens Midvast worden meegewogen dat het niet aan Midvast is toe te rekenen dat er in de hoofdzaak geen verweer is gevoerd waardoor er een verstekvonnis is gekomen en dat [eiser] de mogelijkheid had om door zijn incidentele vordering in te trekken te bereiken dat Midvast zou afzien van het uitoefenen van haar executiebevoegdheid. Tot slot voert Midvast aan dat zij eraan twijfelt of [eiser] daadwerkelijk verblijft op het adres [adres] in [plaats 1], omdat hij stelt pas op 21 mei 2026 – tien dagen na de betekening van het vonnis aan dat adres – kennis te hebben genomen van het vonnis en omdat de brief van de hypotheekhouder is geadresseerd aan een adres in [plaats 2].

De rechtbank zal de vordering tot het schorsen van de tenuitvoerlegging van het verstekvonnis totdat in de verzetprocedure zal zijn beslist toewijzen, omdat de aangevoerde gronden die vordering kunnen dragen. De gevraagde voorlopige voorziening hangt samen met de hoofdvordering en kan voor de duur van de aanhangige bodemprocedure worden gegeven. [eiser] heeft, anders dan Midwest betoogt, een belang bij de door hem gevraagde voorlopige voorzieningen en dit belang van [eiser] bij schorsing van de tenuitvoerlegging totdat in de verzetprocedure uitspraak is gedaan weegt zwaarder dan het belang van Midvast om tot tenuitvoerlegging over te gaan. De rechtbank licht dit hieronder toe.

De advocaat van [eiser] heeft op 22 mei 2026 aan de deurwaarder laten weten dat [eiser] op korte termijn verzet zou aantekenen tegen het vonnis van 6 mei 2026 en daarbij verzocht of Midvast geen verdere rechtsmaatregelen wilde nemen. De deurwaarder liet diezelfde dag weten dat de mail zou worden doorgestuurd aan Midvast. Van de zijde van Midvast heeft [eiser] hierop geen reactie gekregen. Pas nadat de verzetdagvaarding met daarin de onderhavige incidentele vordering aan Midvast was betekend, heeft (de advocaat van) Midvast in een e-mail verklaard dat zij bereid was geen verdere executiemaatregelen te nemen, maar uitsluitend onder de voorwaarde dat [eiser] de incidentele vordering zou intrekken. In die e-mail bleef Midvast overigens wijzen op haar bevoegdheid om executiemaatregelen te treffen. Zeker in het licht van de brief van de hypotheekhouder, ING, die [eiser] inmiddels had ontvangen, gaf dit [eiser] onvoldoende zekerheid dat Midvast niet tot executiemaatregelen zou overgaan, waaronder de executoriale verkoop van de onroerende zaak. Bovendien heeft [eiser] ervoor gekozen de incidentele vordering niet in te trekken, zodat aan de door Midvast gestelde voorwaarde om geen verdere executiemaatregelen te treffen niet is voldaan. [eiser] heeft dus voldoende belang bij de door hem ingestelde incidentele vordering.

Vervolgens moet de rechtbank beoordelen of een afweging van de belangen van partijen de gevorderde voorziening rechtvaardigt. [eiser] heeft er belang bij dat er hangende deze verzetprocedure geen onomkeerbare executiemaatregelen zullen plaatsvinden omdat het zijn woning betreft. Dat hij er niet daadwerkelijk woont heeft Midvast niet aannemelijk gemaakt. Dit belang weegt zwaarder dan het belang van Midvast om tot tenuitvoerlegging over te gaan. Midvast heeft zich, weliswaar onder voorwaarde, bereid verklaard om hangende deze procedure geen executiemaatregelen te nemen uit hoofde van het verstekvonnis. Aangezien de gestelde voorwaarde uitsluitend zag op intrekking door [eiser] van de onderhavige incidentele vordering, moet worden aangenomen dat Midvast niet in haar belangen wordt geschaad bij toewijzing van de vordering. Hetgeen Midvast in haar conclusie van antwoord in het incident over de belangenafweging heeft aangevoerd maakt dit oordeel niet anders.

De vordering om te bepalen dat Midvast de executiemaatregelen per direct moet opheffen en in voorbereiding zijnde executiemaatregelen moet staken op straffe van een dwangsom zal de rechtbank afwijzen. Zolang de tenuitvoerlegging van het verstekvonnis is geschorst is het voor Midvast niet mogelijk (verdere) executiemaatregelen te nemen tegen [eiser] en kan de onroerende zaak waarop het beslag rust dus ook niet executoriaal worden verkocht. Daarom heeft [eiser] geen belang bij dit deel van het gevorderde.

Omdat Midvast ongelijk krijgt zal zij in de proceskosten van dit incident worden veroordeeld. Als zij eerder had gereageerd op de e-mail van de advocaat van [eiser] die door de deurwaarder aan haar was doorgestuurd en onvoorwaardelijke zekerheid had gesteld dat geen verdere executiemaatregelen zouden worden genomen had zij de kosten van dit incident kunnen besparen. De rechtbank begroot de kosten aan de zijde van [eiser] tot nu toe op:

schorst de tenuitvoerlegging van het verstekvonnis gewezen op 6 mei 2026 tussen Midvast als eiseres en [eiser] als gedaagde onder zaak-/rolnummer C/15/376496/HA ZA 26-214 totdat in de onderhavige procedure zal zijn beslist,

veroordeelt Midvast in de proceskosten van [eiser] van € 831,00, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening voor het geval dit vonnis wordt betekent,

verwijst de zaak naar de rol van 7 oktober 2026 voor beraad over het vervolg van de procedure,

houdt iedere verdere beslissing aan.