ECLI:NL:RBNHO:2023:5220

Ten slotte is vonnis bepaald.

[gedaagde] vordert - samengevat -, voor zoveel mogelijk uitvoerbaar bij voorraad,het tussen partijen gewezen verstekvonnis van de kantonrechter in de rechtbank Noord-Holland van 21 december 2022 met rolnummer 9622929 CV EXPL22-71 te vernietigen, en de vorderingen van [eiser] alsnog niet-ontvankelijk te verklaren, althans deze af te wijzen, als ongegrond en/of onbewezen en [eiser] te veroordelen in de proceskosten van de verstekprocedure.

[gedaagde] is bij dagvaarding van 17 februari 2022 in verzet gekomen tegen het vonnis van de kantonrechter in deze rechtbank van 21 december 2022 in de zaak bekend onder zaaknummer / rolnummer 9622929 CV EXPL22-71.

Volgens artikel 143 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (hierna: Rv) kan de gedaagde die bij verstek is veroordeeld daartegen verzet doen. De kantonrechter is van oordeel dat het vonnis waartegen verzet is gedaan geen vonnis is waarbij [gedaagde] bij verstek is veroordeeld. De kantonrechter komt tot die conclusie op grond van het hierna volgende.

[eiser] heeft [gedaagde] bij dagvaarding van 3 januari 2022 gedagvaard bij de kantonrechter. [gedaagde] heeft uitstel gevraagd voor het voeren van verweer. [gedaagde] is daarmee verschenen in het geding. [gedaagde] heeft, na het verleende uitstel, vervolgens niet meer gereageerd. De kantonrechter heeft geen verstek verleend - en had ook geen verstek hoeven te verlenen op grond van artikel 139 Rv - en heeft op 21 december 2022 een eindvonnis op tegenspraak gewezen. De conclusie is daarom dat [gedaagde] niet-ontvankelijk moet worden verklaard in het verzet.

Gelet op wat hiervoor is overwogen en het procesverloop, bestaat geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling.