ECLI:NL:RBMNE:2026:5572

Ten slotte is bepaald dat er vonnis zal worden gewezen.

[eiseres] is een groothandel in vloer- en raambekleding. [gedaagde] exploiteert als eenmanszaak een webshop in keukens. [gedaagde] heeft in juni 2024 een vloer en plinten gekocht. Hiervoor is een totaalbedrag van € 6.037,91 in rekening gebracht. Daarvan heeft [gedaagde] een gedeelte betaald. Er resteert volgens [eiseres] nog een bedrag van € 3.037,91. [eiseres] vordert in totaal een bedrag van € 4.108,60. Dit bedrag bestaat uit het openstaande bedrag, de rente tot en met 13 maart 2026 van € 641,90 en de buitengerechtelijke incassokosten van € 428,79. [eiseres] vindt ook dat [gedaagde] de proceskosten moet betalen.

[gedaagde] is het eens met [eiseres] dat hij een bedrag van € 3.037,91 moet betalen. Hij wilde het bedrag betalen, maar kon het niet. Hij is het er niet eens mee eens dat hij is gedagvaard en daarom extra kosten moet betalen. Hij zat in een schuldhulpverleningstraject bij gemeente [.] . Tijdens de stabiliteitsregeling mocht hij geen regelingen treffen met schuldeisers. Hierover is [gedaagde] ook bericht. Toch heeft [gedaagde] gedagvaard. [eiseres] vindt daarom dat de rente, de buitengerechtelijke incassokosten en de proceskosten moeten worden afgewezen.

De kantonrechter oordeelt dat [gedaagde] het resterende bedrag en de handelsrente daarover moet betalen. Door de erkenning van [gedaagde] staat voor de kantonrechter vast dat [gedaagde] nog € 3.037,91 moet betalen. Dit betekent ook dat [gedaagde] in verzuim was met het betalen van de vordering. Dit houdt in dat er een extra bedrag betaald moet worden, omdat [gedaagde] niet binnen de betalingstermijn heeft betaald. De kantonrechter begrijpt dat [gedaagde] hulp heeft gezocht om zijn schulden te kunnen betalen, maar het opstarten van een schuldhulpverleningstraject ontslaat [gedaagde] niet van zijn betalingsverplichting. De kantonrechter wijst daarom ook de gevorderde wettelijke handelsrente toe. [gedaagde] heeft niet weersproken dat het om een handelsovereenkomst gaat en hij heeft gehandeld op naam van zijn eenmanszaak.

[eiseres] vordert ook vergoeding van de buitengerechtelijke incassokosten. De vordering moet worden beoordeeld op grond van artikel 6:96 van het Burgerlijk Wetboek en het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit). [eiseres] heeft voldoende gesteld en onderbouwd dat buitengerechtelijke incassowerkzaamheden zijn verricht. [eiseres] heeft daarom recht op een vergoeding voor de kosten van die werkzaamheden. Daarom zal een bedrag van € 428,79 worden toegewezen.

Uit het voorgaande volgt dat in totaal het volgende bedrag wordt toegewezen:

[gedaagde] moet de proceskosten betalen

[gedaagde] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [eiseres] worden begroot op:

[eiseres] heeft gevorderd om dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad te verklaren. Dat wijst de kantonrechter toe. Dat betekent dat de veroordelingen direct moeten worden nagekomen en dat het vonnis haar werking behoudt als hoger beroep wordt ingesteld, totdat de rechter in hoger beroep uitspraak heeft gedaan.

veroordeelt [gedaagde] om aan [eiseres] te betalen een bedrag van € 4.108,60, te vermeerderen met de wettelijke handelsrente als bedoeld in artikel 6:119a BW over een bedrag van € 3.037,91, met ingang van 14 maart 2026, tot de dag van volledige betaling,

veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten van € 1.361,66, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [gedaagde] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

verklaart de veroordelingen in dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.