ECLI:NL:RBMNE:2026:4909

1.1.

De rechtbank neemt het verzoekschrift met bijlagen, binnengekomen bij de rechtbank op 24 juni 2026, mee in de beoordeling.

1.2.

De zitting heeft plaatsgevonden op 26 juni 2026. Daarbij zijn gehoord:

- betrokkene, bijgestaan door zijn advocaat;

• [A] , als GZ-psycholoog verbonden aan GGz Centraal;

• [B] , als GZ-psycholoog verbonden aan GGz Centraal.

3.1.

Betrokkene heeft op 21 juli 2025 een zelfbindingsverklaring opgesteld, die geldig is tot 25 juli 2027. Bij de zelfbindingsverklaring is een verklaring van wilsbekwaamheid bijgevoegd. In de zelfbindingsverklaring heeft betrokkene de voorwaarden opgenomen waarin verplichte zorg mag worden verleend. Betrokkene heeft dit als volgt beschreven:

3.2.

De officier van justitie heeft een verzoek tot een zorgmachtiging ingediend nu betrokkene geen zorg accepteert. Betrokkene neemt zijn medicatie niet in en is niet meer in contact met de hulpverlening.

3.3.

Door en namens betrokkene is om afwijzing van het verzoek gevraagd. Betrokkene herkent zich niet in de diagnose dan wel het nadeel dat wordt beschreven. Betrokkene heeft ook aangegeven dat hij de zelfbindingverklaring wil opheffen. Hij heeft hierover een mail gestuurd naar de hulpverlening.

3.4.

De rechtbank is van oordeel dat er aan de voorwaarden zoals benoemd in zelfbindingsverklaring is voldaan en verleent de gevraagde machtiging voor de duur van zes maanden. Er wordt aan de voorwaarden van 3:3 Wvggz voldaan. Betrokkene weigert zijn medicatie en denkt dat het daardoor beter met hem gaat. Verder verwaarloost hij zichzelf (slecht eten, nauwelijks douchen). Daarnaast is hij niet meer in contact met de hulpverleners, ondanks meerdere pogingen hiertoe. Betrokkene is voorgehouden dat dit precies de situatie is die is opgenomen in de zelfbindingsverklaring en dat beaamt hij.

3.5.

Er is op dit moment geen mogelijkheid van zorg op vrijwillige basis (artikel 3:3 onder a Wvggz). Betrokkene werkt daar niet aan mee, want hij vindt dat niet nodig.

3.6.

Ook zijn er geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben. De vormen van verplichte zorg die de rechtbank toewijst zijn evenredig en naar verwachting effectief. Bij het bepalen van de juiste vormen van zorg is rekening gehouden met de voorwaarden die noodzakelijk zijn om deelname van betrokkene aan het maatschappelijk leven te bevorderen en om te zorgen voor de veiligheid van betrokkene en zijn omgeving.

3.7.

In het verzoekschrift is, op grond van de zelfverbindingsverklaring en het advies van de geneesheer-directeur, verzocht om aan betrokkene de volgende vormen van verplichte zorg als bedoeld in artikel 3:2 Wvggz te mogen verlenen. Het gaat om:

• het toedienen van medicatie;

• het verrichten van medische controles;

• het verrichten van andere medische handelingen en therapeutische maatregelen, ter behandeling van een psychische stoornis, dan wel vanwege die stoornis, ter behandeling van een somatische aandoening;

- het beperken van de bewegingsvrijheid;

- insluiten;

- onderzoek aan kleding of lichaam;

- controleren op de aanwezigheid van gedrag-beïnvloedende middelen;

• aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten, waaronder het gebruik van communicatiemiddelen.

• opnemen in een accommodatie.

4.1.

verleent een zorgmachtiging voor [betrokkene] , geboren op [geboortedatum] 1965 in [geboorteplaats] , wat inhoudt dat de maatregelen die in 3.7. staan kunnen worden toegepast;

4.2.

bepaalt dat deze machtiging geldt tot en met 26 december 2026.