ECLI:NL:RBMNE:2026:4367

Ten slotte is bepaald dat er een vonnis zal worden uitgesproken.

[gedaagde] heeft namens zijn bedrijf opdracht gegeven aan [eiser] voor het bouwen van twee websites. Ook heeft [gedaagde] een abonnement gehad bij [eiser] voor het onderhoud van deze websites. [gedaagde] heeft een deel van de facturen van [eiser] die zien op deze werkzaamheden niet betaald. Volgens [gedaagde] heeft [eiser] de werkzaamheden niet goed uitgevoerd, omdat de website niet werkt. Ook is volgens [gedaagde] afgesproken dat hij maar de helft van het totaalbedrag van de facturen hoefde te betalen. De kantonrechter bepaalt dat [gedaagde] de helft van het bedrag moet betalen aan [eiser] .

[eiser] vordert - samengevat - veroordeling van [gedaagde] tot betaling van € 548,37, vermeerderd met rente en kosten. In het tussenvonnis heeft de kantonrechter [eiser] in de gelegenheid gesteld zich uit te laten over de tussen partijen gemaakte afspraak dat [gedaagde] enkel nog een bedrag van € 426,06 moet betalen. Volgens [eiser] heeft zij aan [gedaagde] toestemming verleend om 50% van het totaalbedrag binnen een termijn van drie maanden te voldoen. Daarbij is volgens [eiser] uitdrukkelijk overeengekomen dat indien enige betaling uitblijft of niet tijdig wordt verricht, de volledige vordering zal worden overgedragen aan het incassobureau.

[eiser] heeft zich in haar akte niet uitgelaten over de berekening van het afgesproken bedrag van 50% van de facturen. Wat daar ook van zij, de kantonrechter begrijpt dat op enig moment de afspraak is gemaakt dat [gedaagde] slechts nog een bedrag van € 426,06 aan [eiser] zou moeten betalen. Daarbij is niet vermeld of gewaarschuwd dat bij niet (tijdige) betaling van [gedaagde] de volledige vordering alsnog moet worden betaald, zoals [eiser] stelt. Dit staat namelijk niet op die manier vermeld in de e-mail die daarover naar [gedaagde] is gestuurd. De kantonrechter is daarom van oordeel dat [gedaagde] erop mocht vertrouwen dat partijen de afspraak hebben gemaakt dat hij nog een bedrag van € 426,06 aan [eiser] moest betalen, ook als hij de termijnbetalingen niet of niet tijdig zou verrichten. [eiser] had dit duidelijk moeten vermelden in de e-mail naar [gedaagde] en dat heeft zij niet gedaan.

[gedaagde] stelt dat hij het bedrag van € 426,06 al zou hebben betaald, maar hij heeft hiervan geen stukken overgelegd. Dat het bedrag al is betaald is daarom niet gebleken. De kantonrechter wijst de vordering van [eiser] daarom toe tot de hoogte van het hiervoor genoemde bedrag.

De gevorderde contractuele rente van 2% per maand over de factuur zal ook worden toegewezen. Op grond van artikel 14 van de algemene voorwaarden is [gedaagde] dit verschuldigd vanaf de vervaldatum van de factuur. Omdat partijen op 3 december 2021 de afspraak hebben gemaakt dat [gedaagde] nog een bedrag van € 426,06 moet betalen, gaat de contractuele rente lopen vanaf die datum.

[eiser] vordert vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten ter hoogte van € 82,25. De vordering moet worden beoordeeld op grond van artikel 6:96 BW en het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit). [eiser] heeft voldoende gesteld en onderbouwd dat buitengerechtelijke incassowerkzaamheden zijn verricht. [eiser] heeft daarom recht op een vergoeding voor de kosten van die werkzaamheden. [eiser] is voor de berekening van de hoogte van de buitengerechtelijke incassokosten uitgegaan van een vordering van € 548,37, maar in dit vonnis wordt een bedrag van € 426,06 toegewezen. De berekening van de buitengerechtelijke incassokosten moet worden gedaan op basis van het toegewezen bedrag. Daarom zal een bedrag van € 63,91 aan buitengerechtelijke incassokosten worden toegewezen.

[gedaagde] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [eiser] worden begroot op:

veroordeelt [gedaagde] om aan [eiser] te betalen een bedrag van € 426,06, te vermeerderen met de overeengekomen rente van 2% per maand over het toegewezen bedrag, vanaf 3 december 2021 tot de dag van volledige betaling,

veroordeelt [gedaagde] om aan [eiser] te betalen een bedrag van € 63,91 aan buitengerechtelijke kosten,

veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten van € 895,73, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [gedaagde] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,

wijst het meer of anders gevorderde af.