ECLI:NL:RBMNE:2024:5945

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding met 22 bijlagen

- de conclusie van antwoord met 1 productie

- de brief van [eiser] van 19 augustus 2024 met bijlagen

- de mondelinge behandeling van 23 september 2024.

De mondelinge behandeling heeft plaatsgevonden op 23 september 2024. [eiser] was aanwezig. Namens [gedaagde] B.V. waren verschenen [A] en [B] , bijgestaan door mr. Hielkema, de gemachtigde. De griffier heeft aantekeningen gemaakt. Aan het einde van de zitting is vonnis bepaald.

[eiser] geeft aan al jaren een hoog energieverbruik te hebben om de door hem gehuurde woning te verwarmen. Hij heeft door het hoge energieverbruik een hoge energierekening. [eiser] is van mening dat het hoge energieverbruik te wijten is aan de woning en het gebouw waarin de woning zich bevindt. Hij vraagt € 6.453,- als compensatie voor het jarenlange hoge verbruik, verminderd met € 924,- aan ontvangen overheidsbijdrage tijdens de energiecrisis, en om huurprijsverlaging. [gedaagde] , verhuurder van de woning, is het met beide vorderingen niet eens.

[gedaagde] heeft er in de conclusie van antwoord op gewezen dat de verkeerde partij is gedagvaard door [eiser] . [eiser] heeft namelijk niet met [gedaagde] B.V. maar met [naam onderneming] B.V. een huurovereenkomst gesloten. De gemachtigde van [gedaagde] B.V. heeft echter ter zitting meegedeeld dat gedaagde ermee akkoord is dat de dagvaarding wordt gelezen alsof [naam onderneming] B.V. is gedagvaard. [gedaagde] B.V. is een vennootschap die deel uitmaakt van dezelfde groep als [naam onderneming] B.V.. [gedaagde] B.V. heeft daarom kennis van het geschil en is in staat inhoudelijk in te gaan op hetgeen door [eiser] wordt gesteld en gevorderd.

Gelet op deze mededeling van de gemachtigde van [gedaagde] zal de kantonrechter om proceseconomische redenen de dagvaarding lezen alsof [naam onderneming] B.V. de gedaagde partij is. [eiser] kan daarom – ook al heeft hij de verkeerde partij gedagvaard – toch worden ontvangen in zijn vordering.

[eiser] heeft als juridische gronden voor zijn vorderingen artikel 7:17 van het Burgerlijk Wetboek (BW) en wanprestatie (artikel 6:74 BW) genoemd. Artikel 7:17 BW gaat over de koop van een zaak, terwijl [eiser] een huurovereenkomst met [gedaagde] heeft. Artikel 7:17 BW kan daarom geen juridische grond opleveren voor de vorderingen van [eiser] op [gedaagde] . [eiser] stelt dat hij andere verwachtingen had van de hoogte van de energierekening op het moment dat hij de woning betrok en dat hij als huurder recht heeft op woongenot. De kantonrechter begrijpt hieruit dat [eiser] zijn vordering tot compensatie heeft bedoeld te baseren op de artikelen 7:204 en 7:208 BW, die gelden voor huurovereenkomsten. Op grond van deze bepalingen is de verhuurder - kort samengevat - verplicht tot het betalen van schadevergoeding als het gehuurde een gebrek heeft. Van een gebrek is sprake als de gehuurde zaak een staat of omstandigheid heeft waardoor de gehuurde zaak niet het genot kan bieden dat de huurder bij aanvang van de overeenkomst mocht verwachten. Uit deze bepalingen volgt dat [gedaagde] compensatie voor de hoge energierekening aan [eiser] moet betalen als het hoge energieverbruik van [eiser] wordt veroorzaakt door een gebrek aan het gehuurde.¹ De kantonrechter is van oordeel dat er geen gebrek is aan de woning van [eiser] . [gedaagde] hoeft [eiser] daarom geen compensatie voor zijn hoge energieverbruik te betalen. De kantonrechter zal hierna uitleggen hoe tot deze beoordeling is gekomen.

[eiser] heeft in de loop der tijd diverse acties ondernomen om de oorzaak van zijn hoge energieverbruik te achterhalen. Er zijn dingen uitgezocht en reparaties (ook in opdracht van [gedaagde] ) verricht, maar het energieverbruik is niet substantieel omlaag gegaan. [gedaagde] heeft ook onderzoek laten doen aan de woning van [eiser] . Uit dit onderzoek is geen gebrek aan de woning naar voren gekomen. [gedaagde] wijst er ook op dat de woning in 2014 is gebouwd volgens de geldende bouw- en isolatie-eisen en energielabel A heeft. [gedaagde] heeft hiermee voldoende bestreden dat het hoge energieverbruik wordt veroorzaakt door een gebrek aan de woning.

[eiser] beschikt zelf over een rapport van een door hem eind 2023 ingeschakelde energiedeskundige. Omdat dat rapport niet door [eiser] aan de kantonrechter is gegeven, kan de kantonrechter dat rapport niet in haar beoordeling betrekken. [eiser] heeft aangevoerd dat er volgens dat rapport iets moet gebeuren aan isolatie van de vloer, wanden en een stukje muur van zijn woning, maar dat de oorzaak van het hoge verbruik vooral de windtrechter is in het gebouw waarin zijn woning zich bevindt. Tegenover de woning van [eiser] is namelijk een open ruimte in het gebouw waardoor de wind extra hard waait, precies tegen de woning van [eiser] . Volgens [eiser] is dit de belangrijkste oorzaak van zijn hoge energieverbruik. [gedaagde] brengt hier terecht tegenin dat als de windtrechter al de oorzaak van het hoge verbruik zou zijn, dit geen gebrek is maar een gevolg van de ligging van de woning in het gebouw.

Samenvattend: er is dus geen recht op vergoeding van de hoge energiekosten want er is geen gebrek aan de woning van [eiser] vast te stellen. Voor zover de oorzaak van het hoge energieverbruik het gat in het gebouw tegenover de woning van [eiser] zou zijn, is dit niet aan te merken als een gebrek aan de woning van [eiser] want dit is nu eenmaal de situatie van het gebouw waarin de woning van [eiser] zich bevindt.

Een huurder kan vermindering van de huurprijs vragen als er een gebrek aan het gehuurde is vastgesteld waardoor hij verminderd woongenot heeft.² Zoals hierboven al is geoordeeld, is er aan de woning van [eiser] geen gebrek vast te stellen. [eiser] heeft daarom geen recht op huurprijsverlaging.

[eiser] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [gedaagde] worden begroot op:

De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten zal worden toegewezen met inachtneming van de hierna te bepalen termijn.

wijst de vorderingen van [eiser] af,

veroordeelt [eiser] in de proceskosten van € 813,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [eiser] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend, vermeerderd met de wettelijke rente,

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.