ECLI:NL:RBLIM:2025:9453

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van beide ten laste gelegde feiten.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft zich ten aanzien van feit 1 gerefereerd aan de bewezenverklaring met dien verstande dat de verdachte vrijgesproken dient te worden van het onderdeel ‘oogmerk van seksuele uitbuiting’ als bedoeld in artikel 273f, lid 1, sub 2 Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr).

Ten aanzien van feit 2 heeft de raadsman zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

Feit 1

Kort gezegd komt het onder feit 1 ten laste gelegde erop neer dat de verdachte

De verdachte heeft over feit 1 een bekennende verklaring afgelegd. Voor het tenlastegelegde sub 5 en sub 8 van artikel 273f Sr is geen vrijspraak bepleit. Daarom wordt volstaan met een opgave van de bewijsmiddelen als bedoeld in artikel 359, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering, te weten:

Overweging ten aanzien van artikel 273f, eerste lid sub 2 Sr

Artikel 273f, lid 1, sub 2 Sr ziet op het werven, vervoeren, overbrengen, huisvesten of opnemen van een ander met het oogmerk van uitbuiting van die ander, terwijl die ander nog geen achttien jaar oud is. Het begrip 'uitbuiting' is door de wetgever niet gedefinieerd, behoudens voor zover in artikel 273f, lid 2, Sr is bepaald dat 'uitbuiting ten minste omvat uitbuiting van een ander in de prostitutie en andere vormen van seksuele uitbuiting'. Het begrip moet niet beperkt worden uitgelegd. Het belang van de lichamelijke en geestelijke integriteit en persoonlijke vrijheid van personen staat voorop. Door het tewerkstellen van minderjarigen in de prostitutie is er in het algemeen sprake van een grote inbreuk op die lichamelijke en geestelijke integriteit van de minderjarige. Minderjarigen zijn onvoldoende in staat om zelfstandig beslissingen te kunnen nemen en de gevolgen van hun handelen te kunnen overzien. De overtuiging van de wetgever is bovendien dat misbruik van uit feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht inherent is aan de tewerkstelling van minderjarigen in de prostitutie. Uit de wetsgeschiedenis van artikel 273f, eerste lid, aanhef en onder 5 en onder 8 Sr, vloeit voort dat de wetgever voor ogen heeft gehad om handelen dat kan worden aangemerkt als het een ander tot prostitutie brengen als die ander minderjarig is (sub 5) en het profiteren van prostitutiewerk van een minderjarige (onder 8) aan te merken als uitbuiting van die minderjarige.

Als bewezen kan worden dat de verdachte het oogmerk heeft om een minderjarige in de prostitutie te laten werken, mogen dan ook geen hoge eisen meer worden gesteld aan het bewijs dat oogmerk van uitbuiting bestaat.

De rechtbank overweegt als volgt. De verdachte heeft klanten geregeld voor [benadeelde] , die op dat moment nog minderjarig was, en haar vervoerd naar die seksafspraken. Daarnaast ontving de verdachte voor zijn faciliterende werkzaamheden ongeveer de helft van de opbrengst van de prostitutiewerkzaamheden van [benadeelde] . Op basis van die vaststellingen komt de rechtbank tot het oordeel dat de verdachte het oogmerk van uitbuiting heeft gehad in de zin van artikel 273f, lid 1, sub 2 Sr. De rechtbank acht daarom ook dat onderdeel van de tenlastelegging wettig en overtuigend bewezen.

Vrijspraak feit 2

Onder feit 2 is het verspreiden c.q. tentoonstellen van kinderporno tenlastegelegd. Uit het dossier is af te leiden dat er sexy foto’s in lingerie van [benadeelde] zijn gebruikt voor een advertentie op een sekssite gericht op seks met en door volwassenen.

Dit gegeven is meegenomen onder feit 1. Volgens de officier van justitie is er wat dat betreft dan ook eendaadse samenloop met feit 2.

Naar het oordeel van de rechtbank is de tenlastelegging niet toegeschreven op deze foto’s. Het zodanig strepen in de tenlastelegging om te komen tot een bewezenverklaring die wel uit het dossier volgt, zou leiden tot een denaturering van de tenlastelegging. Reden waarom de rechtbank de verdachte hiervan vrijspreekt.

De bewezenverklaring

De rechtbank acht bewezen dat de verdachte

feit 1

in de periode van 27 mei 2024 tot en met 3 oktober 2024 in Nederland en/of te Hasselt (België) [benadeelde] , geboren op [geboortedag 2] 2008,1) heeft vervoerd, met het oogmerk van seksuele uitbuiting van die [benadeelde] en2) ertoe heeft gebracht zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van seksuele handelingen met een derde tegen betaling

en3) opzettelijk voordeel heeft getrokken uit seksuele handelingen van die [benadeelde] met een derde tegen betaling, terwijl die [benadeelde] de leeftijd van achttien jaren nog niet had bereikt, hierin bestaande dat hij, verdachte - die [benadeelde] de opdracht en/of instructies heeft gegeven i.v.m. het maken van foto’s van zichzelf en- advertenties op een of meerdere sekssites heeft gezet waarin die [benadeelde] als prostituee werd aangeboden en waarbij voornoemde foto's van die [benadeelde] werden gebruikt en- voor die [benadeelde] kamers heeft geregeld alwaar die [benadeelde] zich kon prostitueren en- die [benadeelde] heeft vervoerd naar de plaats waar de seksafspraak plaats vond en

- afspraken met klanten heeft gemaakt en/of klanten heeft geregeld voor die [benadeelde] en- contacten heeft onderhouden met potentiële klanten en/of onderhandeld over de prijs en de handelingen die die [benadeelde] zou moeten verrichten en- een (aanzienlijk) gedeelte van de verdiensten van de prostitutiewerkzaamheden van die [benadeelde] heeft ontvangen.

De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. De verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft op grond van hetgeen hij bewezen heeft geacht, gevorderd aan de verdachte op te leggen een gevangenisstraf voor de duur van 24 maanden met aftrek van voorarrest, waarvan 8 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaren.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft verzocht te volstaan met een gevangenisstraf gelijk aan de duur van het voorarrest met daarnaast eventueel een taakstraf.

Het oordeel van de rechtbank

Bij de bepaling van de op te leggen straf is gelet op de aard en ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezenverklaarde is begaan en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen.

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan seksuele uitbuiting van [benadeelde] van wie hij wist dat zij minderjarig was. Dat het slachtoffer minderjarig was, heeft de verdachte er niet van weerhouden om haar prostitutiewerkzaamheden laten verrichten en haar de helft van het door haar verdiende geld aan hem te laten afstaan. Het behoeft geen betoog dat seksuele uitbuiting kan leiden tot ingrijpende psychische gevolgen voor de slachtoffers daarvan.

Evenals de officier van justitie is de rechtbank van oordeel dat er, gelet op de ernst van het feit dat de verdachte heeft gepleegd, niet kan worden volstaan met een andere straf dan een gevangenisstraf. Voor de hoogte van de op te leggen straf heeft de rechtbank acht geslagen op de landelijke oriëntatiepunten voor straftoemeting van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS). Voor seksuele uitbuiting van minderjarigen is in beginsel een gevangenisstraf van 24 maanden aangewezen.

De rechtbank heeft met de officier van justitie oog voor de persoon van de verdachte en zijn proceshouding. Uit het strafblad van de verdachte blijkt dat hij niet eerder is veroordeeld. De verdachte heeft een bekennende verklaring afgelegd. Ook heeft hij ter terechtzitting spijt betuigd en aangegeven dat hij nu inziet dat een minderjarige niet in staat is tot het maken van verstandige afwegingen over het al of niet in de prostitutie te gaan werken, al komt deze nog zo wereldwijs over.

Met de officier van justitie is de rechtbank van oordeel dat deze proceshouding van de verdachte in zijn voordeel weegt. Alles afwegende zal de rechtbank conform de eis van de officier van justitie een gevangenisstraf opleggen voor de duur van 24 maanden waarvan 8 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaren. Het voorwaardelijk deel dient ervoor de verdachte te weerhouden om in de toekomst wederom in de fout te gaan.

Tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de verdachte in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma, als bedoeld in artikel 4 Penitentiaire beginselenwet of tot het moment dat de regeling van voorwaardelijke invrijheidsstelling aan de orde is, als bedoeld in artikel 6:2:10 Wetboek van Strafvordering.

De vordering van de benadeelde partij

De benadeelde partij [benadeelde] vordert schadevergoeding tot een bedrag van € 17.170,00 ter zake van feit 1 en feit 2. Deze vordering is opgebouwd uit de volgende posten:

De benadeelde heeft verzocht om vermeerdering van het toe te wijzen bedrag met de wettelijke rente en om oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft geconcludeerd tot:

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat de gevorderde gederfde inkomsten (post a.) afgewezen dienen te worden. De gevorderde toekomstige schade (post b.) dient niet-ontvankelijk te worden verklaard. Voor wat betreft de immateriële schade (post c.) heeft de raadsman zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank is voldoende gebleken dat de benadeelde partij [benadeelde] als gevolg van het onder 1 bewezen verklaarde feit rechtstreeks schade heeft geleden.

Materiële schade

De benadeelde partij [benadeelde] vordert vergoeding van de inkomsten uit prostitutiewerkzaamheden die zij aan de verdachte heeft afgestaan (post a.). Uit het dossier volgt dat de benadeelde 52 betalende klanten heeft ontvangen en dat zij 50% van de inkomsten aan de verdachte heeft afgestaan. Op basis van de berekening in het dossier komt dit neer op een bedrag van € 6.170,00. De rechtbank constateert dat bij de berekening van dit bedrag geen rekening is gehouden met gemaakte kosten voor de hotelkamers ten behoeve van de prostitutiewerkzaamheden. De rechtbank schat de kosten voor een hotelkamer, gelet op de verklaring hierover van de verdachte, op een bedrag van € 100 per dag. De rechtbank gaat daarom uit van in totaal € 1.500,- aan hotelkosten (15 dagen x € 100,00). Daarmee stelt de rechtbank de verdiensten minus de onkosten vast op een bedrag van € 4.670,00. De rechtbank zal dit bedrag toewijzen.

Voor wat betreft de vordering tot vergoeding van de toekomstige schade (post b.), zal de rechtbank de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren.

Immateriële schade

De wet regelt in artikel 6:106 BW de vergoeding van ‘ander nadeel’ dan vermogensschade. Volgens artikel 6:106 aanhef en onder b BW komt vergoeding van ander nadeel in aanmerking bij lichamelijk letsel, aantasting in de eer of goede naam of aantasting van de persoon op andere wijze. Dat de benadeelde partij als gevolg van het handelen van de verdachte in haar persoon is aangetast, is voldoende onderbouwd en komt uit het dossier ook evident naar voren. Alles overwegend en gelet op de letsellijst Schadefonds Geweldsmisdrijven, is de rechtbank van oordeel dat de hoogte van de gevorderde € 10.000,00 immateriële schade redelijk en billijk is en daardoor geheel voor toewijzing in aanmerking komt.

Conclusie

De rechtbank komt aldus tot toewijzing van de schadevergoedingsvordering van [benadeelde] tot een bedrag van € 14.670,00, bestaande uit € 4.670,00 materiële schade en € 10.000,00 immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 3 oktober 2024.

Schadevergoedingsmaatregel

De rechtbank ziet verder aanleiding om de schadevergoedingsmaatregel ex artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht op te leggen.