ECLI:NL:RBLIM:2022:3373

Het verloop van de procedure blijkt uit:

• het tussenvonnis van 9 maart 2002

• de akte van eisende partij.

Ten slotte is vonnis bepaald.

De kantonrechter verwijst naar het tussenvonnis in deze zaak. In dit tussenvonnis is eisende partij bevolen om bij akte de algemene voorwaarden vaste plaatsen, het Campeerreglement en het Campeercontract over te leggen. Eisende heeft hieraan niet volledig voldaan. Zij heeft enkel de algemene voorwaarden vaste plaatsen overgelegd. Verder heeft eisende partij in de akte nog een toelichting op haar stellingen gegeven. Dit is echter niet zonder meer toegestaan en - zonder dat de wederpartij haar reactie daarop heeft kunnen geven: - op de inhoud van de toelichting wordt daarom geen acht geslagen.

Nu eisende partij niet alle gevraagde stukken heeft overgelegd, kan de kantonrechter op de voet van artikel 22 Rv de gevolgtrekking maken die hij geraden acht. In dit geval is de kantonrechter van oordeel dat eisende partij haar vordering kennelijk niet kan of wenst te onderbouwen, zoals bevolen, en de vordering van eisende partij zal dan ook als onvoldoende onderbouwd moet worden afgewezen. Weliswaar geldt dat het gehuurde geen woonruimte betreft en gedaagde partij op grond daarvan geen huurbescherming geniet, maar zeker niet ondenkbaar is dat op de overeenkomst Recron-voorwaarden van toepassing zijn met daarin regels voor wat betreft de opzegging. Het Campeerreglement of het Campeercontract had hierover eventueel duidelijkheid kunnen verschaffen.

De kantonrechter ziet geen aanleiding eisende partij toe te laten tot nadere bewijslevering.

Eisende partij wordt als de in het ongelijk gestelde partij veroordeeld in de kosten van deze procedure. De kosten aan de zijde van gedaagde partij worden begroot op nihil.

wijst de vordering af,

veroordeelt eisende partij in de proceskosten aan de zijde van gedaagde partij gevallen en tot op heden nihil.

verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad,

wijst het meer of anders gevorderde af.