ECLI:NL:RBDHA:2026:29750

de moeder,

wonende in [land],

advocaat mr. C.H.C. Houben te Leiden.

Als belanghebbenden worden aangemerkt:

de man,

wonende op een bij de rechtbank bekend adres,

advocaat: mr. E.E. Vas te Rotterdam.

de minderjarige,

in rechte vertegenwoordigd door mr. K. Moene, advocaat te ’s-Gravenhage,

in de hoedanigheid van bijzondere curator.

De rechtbank heeft kennisgenomen van de stukken, waaronder:

Op 28 juli 2026 is de zaak op de zitting van deze rechtbank behandeld. Hierbij zijn verschenen:

De man voert verweer, welke verweer hierna – voor zover nodig – zal worden besproken.

De bijzondere curator acht het in het belang van [minderjarige] dat middels een DNA-onderzoek wordt vastgesteld of de man al of niet zijn biologisch vader is.

Rechtsmacht

Omdat de man in Nederland woont heeft de Nederlandse rechter op grond van artikel 3 aanhef en onder a van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) rechtsmacht om te beslissen op het verzoek tot gerechtelijke vaststelling van het vaderschap van de man.

Toepasselijk recht

Op grond van artikel 10:97 van het Burgerlijk Wetboek (BW) wordt of en onder welke voorwaarden ouderschap van een persoon gerechtelijk kan worden vastgesteld, bepaald door het recht van de staat van de gemeenschappelijke nationaliteit van die persoon en de moeder of, indien dit ontbreekt, door het recht van de staat waar de persoon en de moeder elk hun gewone verblijfplaats hebben of, indien ook dit ontbreekt, door het recht van de staat van de gewone verblijfplaats van het kind. Het tijdstip van de indiening van het verzoek is hierbij bepalend.

De moeder heeft de Tanzaniaanse nationaliteit en de man heeft de Nederlandse nationaliteit zodat een gemeenschappelijke nationaliteit ontbreekt. Daarnaast hebben de man en de moeder hun gewone verblijfplaats niet in dezelfde staat. [minderjarige] is geboren in [geboorteland], maar woont nu in [land] met de moeder. De rechtbank zal daarom op grond van artikel 10:97 BW het Tanzaniaans recht toepassen op het verzoek, zijnde het recht van de staat de gewone verblijfplaats van [minderjarige].

Tanzaniaans recht

Uit de informatie van Vind Burgerzaken blijkt dat op grond van artikel 34 van de Law of the Child Act (hierna: LCA) het vaderschap gerechtelijk kan worden vastgesteld op verzoek van

Uit artikel 35 LCA volgt verder dat als bewijs van vaderschap wordt beschouwd:

Ook kan de rechtbank op grond van artikel 36 LCA gelasten dat de vermeende ouder zijn medewerking zal verlenen aan het DNA-onderzoek.

Ontvankelijkheid

Op grond van artikel 34 LCA is de moeder naar Tanzaniaans recht bevoegd een verzoek in te dienen tot gerechtelijke vaststelling van het vaderschap nu [minderjarige] de leeftijd van 18 jaar nog niet heeft bereikt. De moeder is daarom ontvankelijk in haar verzoek.

Inhoudelijke beoordeling

Op de zitting is met partijen de noodzakelijkheid van een DNA-onderzoek besproken. Tussen partijen is niet in geschil dat zij gemeenschap met elkaar hebben gehad, zodat voldoende aannemelijk is dat de man de verwekker van het kind kan zijn. Het is in het belang van [minderjarige] dat wordt vastgesteld of de man al dan niet zijn biologische vader is.

De rechtbank acht een DNA-onderzoek, verricht door een laboratorium dat door de Raad voor Accreditatie is geaccrediteerd aan de hand van de criteria genoemd in de NEN-EN ISO/IEC 17025 of de NEN-EN ISO/IEC 15189 en de aanbevelingen van de Paternity Testing Commission van de International Society of Forensic Genetics (FSI 2007), zoals op de zitting is voorgesteld bij Verilabs, noodzakelijk. Nu man heeft aangegeven bereid te zijn mee te werken aan het DNA-onderzoek bij Verilabs, zal de rechtbank na te melden onderzoek bevelen.

Kosten DNA-onderzoek

Tussen partijen is in geschil wie de kosten van het DNA-onderzoek moet dragen. Op de zitting is met partijen besproken dat nu de moeder de verzoeker is, zij degene is op wie de bewijslast rust. Dit maakt naar het oordeel van de rechtbank dat de moeder het voorschot voor de kosten van het DNA-onderzoek voor haar rekening dient te nemen. De voorschotnota voor de moeder zal gestuurd worden naar het adres van haar advocaat. Als na onderzoek blijkt dat de man niet de biologische vader van [minderjarige] is zal de moeder – als in het ongelijk te stellen partij – definitief worden veroordeeld in de kosten van het DNA-onderzoek. Als blijkt dat de man wel de biologische vader van [minderjarige] is, kan de definitieve kostenveroordeling anders liggen. De definitieve beslissing daarover houdt de rechtbank aan.

Als uit het DNA-onderzoek blijkt dat de man de biologische vader van [minderjarige] is, dan dienen de bijzondere curator en de man zich nog nader schriftelijk uit te laten over het verzoek van de moeder tot vaststelling van het vaderschap van de man.

De rechtbank zal in afwachting van de resultaten van het DNA-onderzoek iedere verdere beslissing ten aanzien van de gerechtelijke vaststelling van het vaderschap, waaronder ook de beslissing ten aanzien van de definitieve verdeling van de kosten van het DNA-onderzoek, pro forma aanhouden.

beveelt een onderzoek door een deskundige van het DNA van:

benoemt tot deskundige die het onderzoek zal verrichten en de bovenstaande vraag zal beantwoorden:

beveelt dat partijen binnen twee weken na de datum van deze beschikking telefonisch een afspraak maken met Verilabs;

bepaalt dat de deskundige zijn werkzaamheden pas behoeft aan te vangen nadat de moeder een voorschot ter grootte van € 9957 Bij behandeling ter terechtzitting: -aan partijen voorleggen dat deskundige het onderzoek pas aanvangt na storting door (een/ieder der) partijen -in de beschikking aan te wijzen- van een voorschot –met partijen het maximum voorscht bespreken. Na de zitting neemt de gerechtsecretaris telefonisch contact op met de deskundige om te vragen of de deskundige bereid id het onderzoek te verrichten en wat de begrote kosten zijn. Indien het kosten met partijen besproken maximum overschrijden moet nader (telefonisch) overleg met partijen plaatsvinden.,00 (inclusief BTW), heeft gedeponeerd – zulks als voorschot op de nader te bepalen kosten van het deskundigenonderzoek – en de griffier de deskundige van de ontvangst daarvan op de hoogte heeft gesteld; ter voldoening van het genoemde voorschot zal de moeder op het adres van haar advocaat een factuur ontvangen van het Landelijk Dienstencentrum voor de Rechtspraak (LDCR); de moeder dient het factuurbedrag binnen drie weken na ontvangst van deze factuur door haar advocaat te voldoen;

223 lid 2 Rv: Er wordt geen voorschot opgelegd aan de partij aan wie een toevoeging is verleend

of aan wie het vast recht gedeeltelijk in debet is gesteld. OVERWEGING: “Nu aan de ... een

toevoeging is verleend (m.m.: het vast recht gedeeltelijk in debet is gesteld), zal ... terzake van het

deskundigenonderzoek geen voorschot worden opgelegd.” En hieronder ex art. 225 lid 3 Rv in

DICTUM het volgende bepalen - voor de betreffende partij of voor beide pp (het laatste i.p.v. de

bepaling tot betaling van het voorschot) -:

bepaalt dat de benoemde deskundige een schriftelijk, gemotiveerd en ondertekend bericht omtrent zijn onderzoek uiterlijk op 8 december 2026, vergezeld van zijn declaratie zal zenden naar de griffie van deze rechtbank, team Familie, Postbus 20302, 2500 EH Den Haag;

bepaalt dat de griffier van deze rechtbank een afschrift van deze beschikking aan de deskundige zendt;

houdt iedere verdere beslissing ten aanzien van de gerechtelijke vaststelling van het vaderschap en de kosten van het deskundigenonderzoek tot 15 december 2026 pro forma aan.