ECLI:NL:RBAMS:2026:10087

Op grond van de Verordening (EG) nr. 861/2007 tot vaststelling van een Europese procedure voor geringe vorderingen (hierna: de EPGV-Verordening) heeft [verzoeker] door middel van het vorderingsformulier A als bedoeld in artikel 4 lid 1 van de EPGV-Verordening een vordering ingesteld, ontvangen op 1 juli 2026.

Depositdirect Finance is bij brief van 14 juli 2026 in de gelegenheid gesteld op de vordering te reageren door formulier C in te vullen en met eventuele bewijsstukken binnen 30 dagen na ontvangst van deze brief te retourneren. De brief is op 16 juli 2026 bezorgd en daarbij is getekend voor de ontvangst.

Bij brieven van 24 augustus 2026 is aan partijen bericht dat van Depositdirect Finance geen reactie is ontvangen en dat de rechtbank binnen 30 dagen uitspraak zal doen.

Tussen [verzoeker] als verhuurder en [naam] als huurder is een huurovereenkomst gesloten die betrekking heeft op de huur van een appartement in [plaats] (Duitsland).

Op grond van artikel 5 van de huurovereenkomst is de huurder een waarborgsom ‘Mietsicherheit/Kaution’ verschuldigd van € 3.870,00.

[verzoeker] vordert, na vermindering van eis, de wettelijke rente over de hoofdsom van € 3.870,00, vanaf 1 april 2026 tot de datum waarop de hoofdsom is voldaan, zijnde 3 september 2026. [verzoeker] vordert tevens vergoeding van het door haar betaalde griffierecht van € 265,00.

[verzoeker] stelt – samengevat – dat Depositdirect Finance pas na indiening van het verzoekschrift de hoofdsom van € 3.870,00 heeft voldaan.

Depositdirect Finance heeft geen gebruik gemaakt van de gelegenheid om op het vorderingsformulier te reageren.

Uit de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie (HvJ EU) volgt dat de exclusieve bevoegdheidsbepaling van (thans) artikel 24 Verordening Brussel I bis niet ruimer mag worden uitgelegd dan het oogmerk ervan verlangt en dat de ratio ervan is gelegen in de omstandigheid dat de rechter van de plaats van ligging van de onroerende zaak, vanwege zijn nabijheid het beste in staat is zich op de hoogte te stellen van de feitelijke situatie en de ter zake geldende voorschriften en gebruiken van die staat van ligging toe te passen (HvJ EG 10 januari 1990, zaak C-115/88, Jur. 1990, p.1-27 (Reichert en Kockler).

De door [verzoeker] ingestelde vordering is gebaseerd op een overeenkomst op grond waarvan Depositdirect Finance de vorderingen die [verzoeker] als verhuurder op de huurder heeft op grond van een huurovereenkomst die ziet op een appartement in Duitsland. Hieruit volgt dat gelet op de hoofdregel van artikel 4 lid 1 Verordening Brussel I bis de Duitse rechter exclusief bevoegd is.

De conclusie is dat de Nederlandse rechter niet bevoegd is om van de vordering kennis te nemen. De kantonrechter zal zich daarom onbevoegd verklaren.

de kantonrechter verklaart zich onbevoegd om van de vordering kennis te nemen.