ECLI:NL:GHSHE:2026:1942

1.1.

De inspecteur heeft de navorderingsaanslagen inkomstenbelasting en premie volksverzekeringen (IB/PVV), alsmede navorderingsaanslagen inkomensafhankelijke bijdrage Zorgverzekeringswet (Zvw) opgelegd over de jaren 2019 en 2020 (hierna: de navorderingsaanslagen). Ten aanzien van al deze aanslagen is bij beschikking belastingrente in rekening gebracht. Ten aanzien van de navorderingsaanslagen IB/PVV zijn tevens bij beschikking boeten opgelegd.

1.2.

Belanghebbende heeft bezwaar gemaakt. De inspecteur heeft uitspraken op bezwaar gedaan en de bezwaren ten aanzien van de navorderingsaanslagen IB/PVV en Zvw over 2019 ongegrond verklaard en de bezwaren ten aanzien van de navorderingsaanslagen IB/PVV en Zvw over 2020 en de boetebeschikkingen gegrond verklaard. Tevens heeft de inspecteur bij beschikking een kostenvergoeding voor de bezwaarfase toegekend.

1.3.

1.4.

Belanghebbende heeft tegen de uitspraak van de rechtbank hoger beroep ingesteld bij het hof. De inspecteur heeft een verweerschrift ingediend.

1.5.

Belanghebbende heeft vóór de zitting nadere stukken ingediend. Deze stukken zijn doorgestuurd naar de inspecteur.

1.6.

De zitting heeft plaatsgevonden op 13 maart 2026 in ’s-Hertogenbosch. Daar zijn verschenen [gemachtigde] , als gemachtigde van belanghebbende, tot bijstand vergezeld door [de echtgenoot] en, namens de inspecteur, [inspecteur 1] , [inspecteur 2] en [inspecteur 3] . Op deze zitting zijn gelijktijdig behandeld de onderhavige zaken en de zaken met nummers 24/1443, 24/1444, 24/1453 t/m 24/1456, 24/1696 en 24/1697.

1.7.

De inspecteur heeft tijdens de zitting een pleitnota voorgelezen en exemplaren daarvan overgelegd aan het hof en aan de andere partij. De inspecteur heeft tevens zonder bezwaar van belanghebbende nadere stukken overgelegd.

1.8.

Het hof heeft aan het einde van de zitting het onderzoek gesloten.

1.9.

Van de zitting is een proces-verbaal opgemaakt, dat gelijktijdig met de uitspraak in Mijn Rechtspraak is geplaatst.

2.1.

Belanghebbende is gehuwd met [de echtgenoot] (hierna: de echtgenoot).

2.2.

Bij vonnis van de rechtbank Limburg van 11 oktober 2016 zijn belanghebbende en haar echtgenoot in privé in staat van faillissement verklaard.

2.3.

De zoon en dochter van belanghebbende, [naam 2] (hierna: de dochter) respectievelijk [naam 3] (hierna: de zoon) , houden in 2019 en 2020 50% van de aandelen in [B.V. 7] (hierna: [B.V. 7] ). [B.V. 7] houdt op haar beurt alle aandelen in [B.V. 1] (hierna: [B.V. 1] ). De vennootschappen zijn op 22 december 2016 opgericht. De activiteiten van [B.V. 1] bestaan volgens een uittreksel van de kamer van koophandel uit het fokken en houden van paarden, handel in paarden, handel in bestrijdingsmiddelen en kunst- en organische meststoffen, het uitoefenen van een agrarische onderneming en een transporthandel.

2.4.

Voor het jaar 2019 heeft belanghebbende een aangifte IB/PVV ingediend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 19.424, volledig bestaande uit loon verkregen uit een dienstbetrekking bij een stichting. De aanslag IB/PVV 2019 is conform de ingediende aangifte vastgesteld.

2.5.

Voor het jaar 2020 heeft belanghebbende een aangifte IB/PVV ingediend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 23.094, volledig bestaande uit loon verkregen uit een dienstbetrekking bij een stichting. De aanslag IB/PVV 2020 is conform de ingediende aangifte vastgesteld.

2.6.

Bij brief van 17 november 2020 heeft de inspecteur aan [B.V. 7] en [B.V. 1] aangekondigd om een onderzoek te verrichten naar aanvaardbaarheid van de aangiften loonheffingen over de tijdvakken in de periode 1 januari 2019 tot en met 31 december 2019. De reikwijdte van de onderzoeken is later uitgebreid naar de controle van de aanvaardbaarheid van de aangiften vennootschapsbelasting voor de jaren 2019 en 2020, de aangiften omzetbelasting over de tijdvakken in de periode 1 januari 2019 tot en met 31 december 2020 en de aangiften loonheffingen over de tijdvakken in de periode 1 januari 2019 tot en met 31 december 2020.

2.7.

Op 1 september 2021 heeft het inleidend gesprek van de boekenonderzoeken bij [B.V. 7] en [B.V. 1] plaatsgevonden en daarvan is een verslag opgemaakt. In het verslag zijn – voor zover hier van belang – de volgende verklaringen opgenomen:

2.8.

Het eindgesprek van de onderzoeken bij [B.V. 7] en [B.V. 1] heeft plaatsgevonden op 11 mei 2022. Van het eindgesprek is een verslag opgemaakt. In dit verslag zijn de concept conclusies uit de boekenonderzoeken en de reactie daarop van de betreffende belanghebbenden opgenomen. Daarin staat onder meer:

2.9.

Op 2 augustus 2022 zijn namens [B.V. 1] en [B.V. 7] aangiften vennootschapsbelasting voor het jaar 2020 ingediend. Daarbij is geen rekening gehouden met de concept conclusies uit de boekenonderzoeken. De aanslagen vennootschapsbelasting voor het jaar 2020 zijn – conform de ingediende aangiften – op 27 augustus 2022 aan [B.V. 1] en [B.V. 7] opgelegd.

2.10.

De gemachtigde heeft bij e-mail van 1 november 2022 – voor zover hier van belang – het volgende aan de controleambtenaar bericht:

2.11.

Daarop heeft de controleambtenaar bij e-mail van 3 november 2022 – voor zover hier van belang – als volgt gereageerd:

2.12.

De bevindingen van de boekenonderzoeken bij [B.V. 7] en [B.V. 1] zijn vastgelegd in controlerapporten die op 7 november 2022 aan de vennootschappen zijn toegezonden. In het controlerapport van [B.V. 1] is – voor zover hier van belang – het volgende ten aanzien van belanghebbende opgenomen:

2.13.

De inspecteur heeft belanghebbende vervolgens bij brief van 7 november 2022 erover geïnformeerd dat uit het boekenonderzoek bij [B.V. 1] correcties zijn gebleken die gevolgen hebben voor de aanslagen IB/PVV 2019 en 2020 van belanghebbende. Daarnaast heeft de inspecteur zijn voornemen aan belanghebbende kenbaar gemaakt om aan hem boeten over de correcties op te leggen op basis van artikel 67e van de Algemene wet inzake rijksbelastingen (AWR). In deze brief staat de volgende recapitulatie van de gevolgen voor de IB/PVV:

2.14.

De inspecteur heeft vervolgens op 24 december 2022 de volgende navorderingsaanslagen IB/PVV en Zvw en de bijbehorende beschikkingen vastgesteld:

2.15.

De inspecteur heeft de bezwaren van belanghebbende tegen de navorderingsaanslagen IB/PVV en Zvw 2020 gegrond verklaard. De inspecteur heeft bij uitspraken op bezwaar van 15 mei 2023 het bij de navorderingsaanslag IB/PVV 2020 vastgestelde belastbaar inkomen uit werk en woning verminderd tot € 28.567 en het bij de navorderingsaanslag Zvw 2020 vastgestelde bijdrage-inkomen verminderd tot € 5.473. De bijbehorende belastingrentebeschikkingen zijn dienovereenkomstig verminderd. Daarnaast heeft de inspecteur de bezwaren van belanghebbende tegen de boetebeschikkingen bij de navorderingsaanslagen IB/PVV 2019 en 2020 gegrond verklaard en de boeten vernietigd. Verder heeft de inspecteur de bezwaren tegen de navorderingsaanslagen IB/PVV en Zvw 2019 en de bijbehorende belastingrentebeschikkingen afgewezen. De inspecteur heeft gelijktijdig met de uitspraak op bezwaar een kostenvergoeding aan belanghebbende toegekend van € 296.

2.16.

In september 2023 legt de inspecteur ten aanzien van [B.V. 1] en [B.V. 7] navorderingsaanslagen vennootschapsbelasting op voor de jaren 2019 en 2020.

2.17.

In de uitspraak van 7 augustus 2024 heeft de rechtbank geoordeeld dat de navorderingsaanslagen IB/PVV en Zvw 2019 en 2020 en de bijbehorende belastingrentebeschikkingen, zoals deze luiden na uitspraken op bezwaar, terecht en niet tot te hoge bedragen zijn vastgesteld. Wel heeft de rechtbank geoordeeld dat belanghebbende recht heeft op een hogere kostenvergoedingen voor de bezwaarfase.

3.1.

Het geschil betreft het antwoord op de vraag of de navorderingsaanslagen terecht zijn opgelegd. Verder is in geschil of de inspecteur bij het opleggen van de navorderingsaanslagen het vertrouwensbeginsel en het zorgvuldigheidsbeginsel heeft geschonden. Voor het geval het hof oordeelt dat de navorderingsaanslagen terecht zijn opgelegd, heeft belanghebbende ter zitting verklaard dat de hoogte daarvan niet in geschil is.

3.2.

Belanghebbende concludeert tot vernietiging van de navorderingsaanslagen en de belastingrentebeschikkingen. De inspecteur concludeert tot bevestiging van de uitspraak van de rechtbank.

4.1.1.

Belanghebbende stelt dat zij met het geven van de spinninglessen geen inkomsten heeft beoogd of genoten, omdat elk geldelijk voordeel in de failliete boedel terecht zou komen. De opbrengsten zijn gefactureerd en ontvangen door [B.V. 1] ; belanghebbende heeft er zelf geen enkel voordeel mee behaald. Belanghebbende verwijst naar jurisprudentie waaruit volgt dat als een belastingplichtige om persoonlijke redenen een mogelijkheid tot het behalen van een voordeel aan een ander gunt, die belastingplichtige in het algemeen niet voor het door die ander genoten voordeel wordt belast.¹

4.1.2.

4.1.3.

Het primaire standpunt van de inspecteur komt erop neer dat voorbij gegaan moet worden aan het feit dat de spinninglessen niet door belanghebbende maar namens [B.V. 1] zijn gecontracteerd en gefactureerd.² Het hof vat dit standpunt op als een beroep op relatieve simulatie. Bij relatieve simulatie is in werkelijkheid iets anders overeengekomen dan civielrechtelijk wordt voorgesteld. Van relatieve simulatie is echter geen sprake. Belanghebbende heeft onweersproken gesteld dat zij, vanwege haar persoonlijke faillissement, geen vergoedingen voor haar spinningslessen heeft willen ontvangen. Dat deze vergoedingen naar [B.V. 1] zijn gegaan is dus overeenkomstig de bedoeling van partijen geweest.

4.1.4.

Het subsidiaire standpunt van de inspecteur houdt in dat de spinninglessen van belanghebbende een bron van inkomen vormen, de inkomsten daaruit als ROW kwalificeren en dat niet de daadwerkelijk ontvangen vergoeding maar een marktconforme vergoeding bij belanghebbende in de heffing betrokken moet worden en dat deze marktconforme vergoeding gelijk is aan de door [B.V. 1] voor de spinningslessen gefactureerde en ontvangen bedragen.

4.1.5.

Naar het oordeel van het hof vormen de spinninglessen van belanghebbende een bron van inkomen. Met haar werkzaamheden als spinning instructeur neemt belanghebbende deel aan het economische verkeer. Zij beoogt daarmee ook voordeel en dat voordeel is ook (gezien de aard van de activiteiten en de beperkte benodigde investeringen) objectief te verwachten. Dat belanghebbende van de daadwerkelijk met de spinninglessen behaalde voordelen zelf niets heeft (willen) ontvangen doet daar niet aan af. De inspecteur heeft aannemelijk gemaakt dat belanghebbende haar spinningslessen niet in dienstbetrekking heeft verricht, omdat van een gezagsverhouding tussen [B.V. 1] en belanghebbende³ geen sprake was. Het hof neemt daarbij in aanmerking dat belanghebbende niet op de loonlijst van [B.V. 1] heeft gestaan en dat niet aannemelijk is dat [B.V. 1] buiten de facturering op enige wijze betrokken was bij het verzorgen van de spinninglessen. De spinningslessen pasten immers op geen enkele manier binnen de bedrijfsactiviteiten van de vennootschap (zie 2.4). De werkzaamheden van belanghebbende als spinning instructeur vormen dan ook een overige werkzaamheid waarvan de inkomsten op grond van artikel 3.90 en 3.94 Wet IB 2001 bij belanghebbende in de heffing van de inkomstenbelasting dienen te worden betrokken.

4.1.6.

Op grond van artikel 3.90 Wet IB 2001 is het belastbaar resultaat uit overige werkzaamheden:

4.1.7.

Daarmee komt de vraag aan de orde of belanghebbende onzakelijk heeft gehandeld met [B.V. 1] vanwege haar verbondenheid met deze vennootschap.

4.1.8.

Naar het oordeel van het hof is aannemelijk dat belanghebbende onzakelijk heeft gehandeld door spinninglessen te verzorgen en de door een derde betaalde vergoedingen te doen toekomen aan een vennootschap waarvan de aandelen indirect door de zoon en de dochter werden gehouden. Het is aannemelijk dat moeder de vergoedingen niet aan [B.V. 1] zou hebben doen toekomen als de aandelen van de vennootschap bij niet-verbonden personen in bezit zouden zijn. Belanghebbende heeft dus de zoon en de dochter indirect via [B.V. 1] bevoordeeld. Gezien de grootte van de bevoordeling moeten zowel belanghebbende als [B.V. 1] zich bewust zijn geweest van de bevoordelingsbedoeling van belanghebbende. Belanghebbende had dan ook een vergoeding voor haar spinninglessen zoals deze in zakelijke verhoudingen tot stand zou zijn gekomen in haar aangiften IB/PVV 20219 en 2020 moeten opnemen. Het door belanghebbende aangehaalde arrest van de Hoge Raad van 30 oktober 1968 (zie 4.1.1) staat daar niet aan in de weg. In dat arrest heeft de Hoge Raad immers ook overwogen dat er zich,

4.1.8.

Daarmee komt het hof toe aan de vraag of de inspecteur de hoogte van het ROW juist heeft vastgesteld.

4.1.9.

Naar het oordeel van het hof heeft de inspecteur de door hem gecorrigeerde ROW-bedragen aannemelijk gemaakt door te refereren aan de door de derde voor de spinningslessen betaalde vergoeding. De inspecteur heeft aannemelijk gemaakt dat [B.V. 1] geen enkele functie heeft gehad bij en ook geen enkele waarde heeft toegevoegd aan de door belanghebbende uitgevoerde activiteiten als spinning instructeur. De spinninglessen waren wezensvreemd aan de bedrijfsactiviteiten van [B.V. 1] en de lessen werden gegeven op een externe sportschool. [B.V. 1] heeft dus geen arbeid geleverd en ook geen kapitaal besteed aan de door belanghebbende bestede activiteiten; de vennootschap heeft slechts als een doorgeefluik voor de met de spinninglessen verdiende opbrengst gefungeerd. De activiteiten als doorgeefluik waren verwaarloosbaar. De inspecteur heeft de hoogte van de ROW in beide jaren dan ook juist vastgesteld.⁵

4.2.1.

Belanghebbende stelt dat het vertrouwensbeginsel is geschonden. Ter onderbouwing voert zij aan dat de aangiften vennootschapsbelasting 2020 van [B.V. 7] en [B.V. 1] akkoord zijn bevonden door de inspecteur omdat de aanslagen vennootschapsbelasting conform de aangiften aan de vennootschappen zijn opgelegd. Dat heeft volgens belanghebbende bij hem het in rechte te beschermen vertrouwen gewekt dat de correcties die voortvloeien uit de boekenonderzoeken voor de inkomstenbelasting ook niet zouden worden doorgevoerd. De inspecteur betwist dat hij het vertrouwensbeginsel heeft geschonden.

4.2.2.

Voor een geslaagd beroep op het vertrouwensbeginsel is het aan belanghebbende om aannemelijk te maken dat de inspecteur uitlatingen heeft gedaan, waaruit belanghebbende redelijkerwijs mocht opmaken dat geen inkomstenbelasting zou worden nagevorderd. De aanslagen vennootschapsbelasting 2020 van [B.V. 7] en [B.V. 1] kunnen echter niet als een dergelijke uitlating worden beschouwd, omdat deze geen enkele uitlating bevatten ten aanzien van de inkomstenbelastingheffing bij belanghebbende.

4.3.1.

Belanghebbende stelt dat de inspecteur tot het vaststellen van de aanslagen diverse fouten heeft gemaakt en dat schriftelijk bevestigd. Alhoewel de door de inspecteur erkende fouten zijn rechtgezet bij het opleggen van de aanslagen, is belanghebbende van mening dat hieruit blijkt dat de inspecteur onzorgvuldig heeft gehandeld en dat de gehanteerde bedragen niet meer betrouwbaar zijn. De aanslagen moeten daarom vernietigd worden. De inspecteur betwist dat de aanslagen in strijd met het zorgvuldigheidsbeginsel zijn opgelegd.

4.3.2.

Het hof is van oordeel dat de inspecteur het zorgvuldigheidsbeginsel niet heeft geschonden bij het opleggen van de aanslagen. Gedurende een controle is het niet ongebruikelijk dat tussen de inspecteur en de belastingplichtige een discussie ontstaat over de hoogte van de voorgenomen correcties en dat vervolgens wordt geconcludeerd dat deze bijstelling behoeven.

4.4.

De tussenconclusie is dat het hoger beroep ongegrond is.

4.5.

Het hof ziet geen aanleiding om het griffierecht te laten vergoeden.

4.6.

Het hof oordeelt dat er geen redenen zijn voor een veroordeling in de proceskosten als bedoeld in artikel 8:75 Algemene wet bestuursrecht.