ECLI:NL:CRVB:2026:1314

Ingevolge een vonnis van de kantonrechter van de rechtbank Noord-Holland van 14 mei 2020 is door gerechtsdeurwaarderskantoor [naam] ( [naam gerechtsdeurwaarderkantoor] ) op 19 januari 2021 executoriaal derdenbeslag gelegd onder het Uwv op de uitkering op grond van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten (Wajong) van appellant. Op 13 januari 2023 heeft [naam gerechtsdeurwaarderkantoor] het Uwv bericht dat de beslagvrije voet is aangepast naar € 811,- per maand. Bij besluit van 26 januari 2023 heeft het Uwv aan appellant meegedeeld dat het Uwv vanaf 1 februari 2023 het deel van de Wajong-uitkering van appellant boven de beslagvrije voet zal afdragen aan [naam gerechtsdeurwaarderkantoor] Op 17 februari 2023 heeft [naam gerechtsdeurwaarderkantoor] het Uwv bericht dat de beslagvrije voet is aangepast naar € 1.160,- per maand. Bij besluit van 24 februari 2023 heeft het Uwv aan appellant meegedeeld dat het Uwv vanaf 1 maart 2023 het deel van de Wajong-uitkering van appellant boven de beslagvrije voet zal afdragen aan [naam gerechtsdeurwaarderkantoor] .

Bij besluit van 16 november 2023 (bestreden besluit 1) heeft het Uwv de door appellant tegen de besluiten van 26 januari 2023 en 24 februari 2023 gemaakte bezwaren ongegrond verklaard.

Het Uwv heeft appellant bij brief van 7 december 2023 bericht dat gebleken is dat hij niet staat ingeschreven in de Basisregistratie Personen (BRP) van zijn gemeente, wat betekent dat zijn uitkering op grond van de Wajong misschien stopt. Verder heeft het Uwv in voormelde brief van 7 december 2023 uiteengezet wat appellant moet doen om dit te voorkomen. Appellant heeft hiertegen bezwaar gemaakt.

Met een brief van 26 februari 2024 heeft het Uwv appellant bericht dat hij zich inmiddels bij zijn gemeente heeft ingeschreven en dat dat betekent dat hij zijn Wajonguitkering behoudt. De betaling van de Wajong-uitkering van appellant is in de tussentijd ongewijzigd voortgezet.

Met het besluit van 22 februari 2024 (bestreden besluit 2) heeft het Uwv het bezwaar van appellant tegen de brief van 7 december 2023 kennelijk niet-ontvankelijk verklaard, omdat deze brief geen voor bezwaar vatbaar besluit betreft.

De rechtbank heeft aan appellant vrijstelling van de betaling van griffierecht verleend en vervolgens ambtshalve beoordeeld of appellant een procesbelang heeft bij een inhoudelijke beoordeling van zijn beroep. Naar het oordeel van de rechtbank is dit niet het geval, waarna de rechtbank het beroep van appellant niet-ontvankelijk heeft verklaard. Hiertoe heeft de rechtbank overwogen dat het vaste rechtspraak is dat pas sprake is van (voldoende) procesbelang als het resultaat dat de indiener van een bezwaar- of beroepschrift met het maken van bezwaar of het indienen van beroep nastreeft, daadwerkelijk kan worden bereikt en het realiseren van dat resultaat voor deze indiener feitelijk betekenis kan hebben. Het hebben van een louter formeel of principieel belang is onvoldoende voor het aannemen van (voldoende) procesbelang. Naar het oordeel van de rechtbank kan een beoordeling van de vraag of het Uwv al dan niet terecht heeft geacteerd na de melding over uitschrijving uit het BRP geen feitelijk betekenis meer hebben, omdat de Wajonguitkering van appellant ongewijzigd is voortgezet. De rechtbank heeft overwogen dat uit de rechtspraak volgt dat procesbelang ook aanwezig kan zijn in verband met de beoordeling van een verzoek om schadevergoeding, tenzij op voorhand niet aannemelijk is dat schade als gevolg van de besluitvorming is geleden. De rechtbank heeft geoordeeld dat appellant weliswaar claimt schade te hebben geleden, maar nog geen begin van bewijs voor het ontstaan van schade heeft geleverd. Daarom is op voorhand onaannemelijk dat appellant schade heeft geleden. Appellant heeft daarom geen procesbelang bij een inhoudelijke beoordeling van zijn beroep.

3. Appellant is het met beide voormelde uitspraken van de rechtbank niet eens. Daartoe heeft appellant in zijn algemeenheid tegen beide uitspraken aangevoerd dat de rechtbank nagelaten heeft te beslissen op de kernpunten en te reageren op belangrijke door hem naar voren gebrachte rechtsvragen. Daardoor is sprake van een onvolledige objectieve en onafhankelijke boordeling, rechtsweigering en een motiveringsgebrek. Volgens appellant heeft hij geen eerlijk proces gekregen en is artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) geschonden. Appellant heeft aangevoerd dat hij persoonlijke en financiële schade heeft geleden als gevolg van het handelen van het Uwv en de juridische procedures die over de afgelopen dertig jaar zijn gevoerd. Dit heeft een zware tol geëist met aanhoudende psychische en emotionele schade en een negatieve impact op zijn levenskwaliteit en welzijn. Ook is er sprake van inkomensverlies en financiële onzekerheid. Verder heeft appellant aangevoerd dat het Uwv het executoriaal derdenbeslag niet blindelings had moeten uitvoeren, maar een eigen onderzoek had moeten verrichten. Het Uwv heeft een zorgplicht. Nu appellant gesteld heeft dat het ingehouden derdenbeslag te hoog is, had het Uwv de juistheid van het derdenbeslag moeten onderzoeken. Ook heeft appellant aangevoerd dat de rechtbank miskend heeft dat hij een indirect belang heeft bij een inhoudelijk beoordeling van zijn beroep, namelijk een mogelijke beëindig van zijn Wajong-uitkering. Appellant heeft verder gesteld dat het Uwv op grond van artikel 2:34 van de Wet basisregistratie personen (Wet BRP) verplicht was om de gemeente op de hoogte te brengen van zijn woonadres.

4. Het Uwv heeft verzocht de aangevallen uitspraken te bevestigen

Wat appellant in hoger beroep tegen de aangevallen uitspraken heeft aangevoerd, is in essentie een herhaling van de gronden die hij in beroep naar voren heeft gebracht. De rechtbank heeft die gronden in de aangevallen uitspraken afdoende besproken. De Raad onderschrijft dan ook zowel het oordeel van de rechtbank in beide uitspraken als de overwegingen op grond waarvan de rechtbank tot dit oordeel is gekomen. Daaraan wordt het volgende toegevoegd.

Zoals de Raad in zijn uitspraak van 4 juli 2024 heeft geoordeeld¹ beperkt de omvang van het geding zich in geval van executoriaal derdenbeslag op een Wajong-uitkering tot de vraag of de derdebeslagene, in dit geval het Uwv, bij het nemen van de betalingsbeslissing gebleven is binnen het kader van het beslag. Met de rechtbank wordt geoordeeld dat die vraag bevestigend moet worden beantwoord.

Verder staat vast dat de Wajong-uitkering van appellant in de periode tussen de brief van 7 december 2023 en de brief van 26 februari 2024 ongewijzigd is voortgezet. De door het Uwv in de brief van 7 december 2023 genoemde mogelijkheid dat de Wajong-uitkering van appellant misschien stopt, heeft zich dus niet voorgedaan, waardoor aan een oordeel over de vraag of het Uwv bij bestreden besluit 2 het bezwaar van appellant tegen de brief van 7 december 2023 terecht kennelijk niet-ontvankelijk heeft verklaard, geen feitelijke betekenis voor hem meer kan toekomen. Daarnaast heeft de rechtbank terecht geconcludeerd dat op voorhand onaannemelijk is dat appellant schade heeft geleden. De rechtbank heeft terecht geconcludeerd dat appellant geen procesbelang meer had bij een oordeel over bestreden besluit 2.

Tot slot wordt overwogen dat van de door appellant gestelde schending van artikel 6 van het EVRM niet is gebleken en dat wat appellant heeft aangevoerd over verplichtingen van het Uwv op grond van de Wet BRP, wat daar verder ook van zij, buiten de omvang van de onderhavige hogerberoepsprocedures valt en daarom onbesproken blijft.

De hoger beroepen slagen niet. De aangevallen uitspraken – voor zover aangevochten – worden bevestigd. Voor een veroordeling van het Uwv tot vergoeding van schade bestaat geen aanleiding, zodat dit verzoek wordt afgewezen.