ECLI:NL:RBROT:2026:7040

Bewezenverklaring en bewijsmiddelen

Bewezen is dat de verdachte het voorwaardelijk opzet heeft gehad op het teweegbrengen van een ontploffing. De volledige bewezenverklaring is vermeld in paragraaf 2.2.3.

De bewezenverklaring van het feit is gebaseerd op de hieronder opgenomen inhoud van de bewijsmiddelen¹ en de onderstaande bewijsmotivering.

[adres] te Rotterdam

Omstreeks 08:01 uur heb ik de voordeur van de woning geforceerd middels de deurram.

De woning was op 3 punten, vanuit binnen afgesloten.

Direct daarnaast zat nog één deur welke gesloten was. Ik zag hier een man op bed liggen.

Ik hoorde in de kamer tevens een hard sissen geluid.

Ik hoorde agent van politie, [persoon B] , roepen dat zij een gasfles in de hoek van de kamer zag staan. Ik concludeerde hieruit direct dat deze dus open stond, en hier dus ook het harde sissende geluid vandaan kwam.

Wij hebben bij het verlaten van de woning de deur van de slaapkamer alwaar de man lag en het gas open stond, open laten staan, alsmede de geforceerde voordeur om een eventuele explosie te voorkomen.

Ik heb na het incident ook nog contact gezocht met de officier van dienst brandweer.

Ik heb aan hem gevraagd wat de reële kans op ontploffing was. Hij heeft dit besproken

met de adviseur gevaarlijke stoffen en deze deelde het volgende mede.

“Als je een tank campinggas (9,5kg propaan) geheel laat leeglopen in een kleine

ruimte (bv kamer van 2,5 x 2,5x 2,5m) dan is het mogelijk dat er zich in deze ruimte

een explosief mengsel vormt.

Mocht deze explosiewaarde bereikt zijn en er een explosie plaatsvindt dan hebben we

twee veiligheidsissues:

omwonenden. Gevaar zit hem in verwondingen door glas/puin, brandgevaar en

instortingsgevaar. Extra aandachtspunt is dat de woning op de 8e etage zit.

Instortingsgevaar voor de woningen erboven en ernaast is na zo'n explosie reëel.”

Gevaren in detail:

Propaan is zeer licht ontvlambaar en kan bij een concentratie vanaf 2,2% in lucht al

een explosief mengsel vormen. Een vonk of hittebron kan al voldoende zijn om een

gaslucht te laten ontbranden, wat kan leiden tot een steekvlam of een explosie.

Bevindingen brandweer:

Om 08.44 uur werd door de politie besloten om het slachtoffer uit de woning te halen

waarbij geconstateerd werd dat alle ramen en deuren, met uitzondering van de voordeur,

gesloten bleken.

Die dag om 08.26 uur is de woning betreden met een LEL meter.

In de hal van deze woning, waarbij de voordeur open stond, was de LEL waarde 10%,

voor ons een teken om het pand direct weer te verlaten.

De betreffende gasfles die maximaal 9,5 kilogram propaangas kan bevatten.

Aan de bovenzijde was een gevaar etiket aangebracht met gevaar aanduiding brandbare

gassen, gas onder druk en UN 1965: het identificatienummer voor een mengsel van

koolwaterstofgassen, vloeibaar gemaakt, zoals butaan en propaan.

De afnamekraan van de gasfles was op 4 augustus 2025 om 08.01 uur in (deels) opengedraaide toestand waarbij er gas uitstroomde. Die dag om 08.46 uur werd de afnamekraan van deze gasfles dichtgedraaid waarbij werd geconstateerd dat nog ongeveer 20% gas in de fles aanwezig was. Vast staat dat deze gasfles niet geheel leeg was en het opendraaien voor meer dan 20% gevuld moet zijn geweest.

In de woning aan de [adres] was op 4 augustus 2025 een situatie waarbij levensgevaar of gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor een ander te duchten is geweest, in dit geval de hulpverleners die naar aanleiding van de melding ter plaatse zijn gegaan.

Het opendraaien van een afnamekraan van een gevulde gasfles in een woning kan niet

als onbedoelde handeling worden gekenmerkt. De brandweer heeft bij het betreden van

de hal woning in eerste instantie een LEL meting gedaan van 10% hetgeen al voldoende

gevaarzetting opleverde om tot evacuatie over te gaan. De gasfles stond in de

slaapkamer aan de achterzijde van de woning. Vanaf de hal tot aan de gasfles zijn in

verband met de noodzaak tot snel handelen geen metingen meer gedaan. Aangenomen mag

worden dat hoe dichter bij de (gas)bron hoe hoger de LEL waarde zal zijn. Echter, het gas

stroomt in de ruimte vanaf een bepaald punt en gaat zich willekeurig door de ruimte en

later ook door de woning verspreiden waarbij nooit sprake is van een absoluut homogeen

mengsel. Anders gezegd het kan zomaar zijn dat op een punt in de ruimte de LEL wel wordt

bereikt en terwijl dat op een ander punt (nog) niet het geval is, of niet meer het geval is.

Voor wat betreft een ontstekingsbron voor een brand en/of ontploffing van het

aanwezige mengsel kan worden gesteld dat er geen elektrische (huishoudelijke)

apparaten bekend zijn die geheel vonkvrij kunnen werken. De meest voorkomende

ontstekingsbronnen in dergelijke gevallen zijn meestal een koelkast die inschakelt, de

deurbel en/of inschakeling van verlichting en dergelijke. Ook de communicatieapparatuur

van de hulpverleners is niet vonkvrij geconstrueerd.

Een stroomstootwapen is ingezet om de in de woning aanwezige gevaarlijke hond onder controle te brengen. Het gebruik van dit wapen zou al een ontploffing hebben kunnen inleiden.

Bewijsmotivering

De verdachte heeft op 4 augustus 2025 vanuit zijn woning de hulpdiensten gebeld met de mededeling dat hij 6 tabletten lorazepam had ingenomen.

De politie komt binnen enkele minuten ter plaatse, belt aan en roept, maar de verdachte reageert niet. Ongeveer een kwartier nadat de politie ter plaatse is gekomen maken zij met een stormram de deur open. De hondengeleider betreedt als eerste de woning om de in de woning aanwezige hond af te dreigen met een stroomstootwapen. Daarna betreden drie andere verbalisanten de woning om op zoek te gaan naar de verdachte. Een van de verbalisanten hoort bij binnenkomst een sissend geluid. De verbalisanten treffen de verdachte in de afgesloten slaapkamer, liggend op bed met een foto van zijn dochter en een mes op zijn borst, waarbij de punt van het mes naar zijn keel wijst. Naast het bed staat een opengedraaide gasfles. Een van de verbalisanten voelt zich direct onwel worden en de verbalisanten verlaten voor hun eigen veiligheid de woning in afwachting van de brandweer. De slaapkamerdeur en de voordeur worden met het oog op explosiegevaar opengelaten. Even later betreedt een verbalisant met de brandweer de woning om een meting te doen. Hij hoort bij het betreden van de woonkamer gesis en ruikt een sterke gaslucht die sterker wordt naarmate hij dichter bij de slaapkamer komt. De woning wordt wederom vanwege de veiligheid verlaten. Zo’n vijfentwintig minuten na het openbreken van de voordeur wordt er in het halletje een LEL (‘Lower Explosion Level’) meting gedaan waarbij 10% wordt gemeten. Ongeveer drie kwartier na het openbreken van de voordeur stapt de dienst speciale interventies naar binnen en haalt de verdachte uit de woning. De brandweer betreedt daarna de woning en draait de gasfles dicht. De forensische opsporing heeft na onderzoek geconcludeerd dat sprake was van gemeen gevaar voor goederen en/of levensgevaar of zwaar lichamelijk letsel voor een ander. De gasfles heeft in ieder geval vijfenveertig minuten opengestaan en na het dichtdraaien van de gaskraan was de fles voor nog ongeveer 20% gevuld. Uit het onderzoek blijkt dat met de gemeten 10% de laagste explosiegrens nog niet was bereikt, maar dat het wel voldoende gevaarzettend was om de woning meteen te verlaten. Elders in de woning kon het gasgehalte namelijk hoger zijn. Voorts concludeert de forensische opsporing dat een vonk, zoals die van het stroomstootwapen van de hondengeleider, had kunnen dienen als ontstekingsbron. De officier van dienst van de brandweer heeft verklaard dat, indien een explosie had plaatsgevonden in het appartement van de verdachte, naast gevaar voor hulpverleners en omwonenden door rondvliegend puin en glas, ook een reëel instortingsgevaar voor de omringende appartementen zou zijn geweest.

Beoordeling

De rechtbank ziet zich als eerst voor de vraag geplaatst of de verdachte degene is geweest die de gaskraan heeft opengedraaid. Deze vraag wordt bevestigend beantwoord. De rechtbank houdt het ervoor, dat de gaskraan door menselijk toedoen is opengedraaid, nu daar geen alternatieve verklaring voor is. De verdachte was de enige aanwezige in zijn woning. Het kan dan ook niet anders dan dat hij zelf de gaskraan heeft opengedraaid.

De rechtbank ziet zich vervolgens voor de vraag gesteld of de verdachte het opzet – al dan niet in voorwaardelijke zin – heeft gehad op het teweeg brengen van een ontploffing.

Poging tot het teweegbrengen van een ontploffing vereist dat bij de verdachte sprake is van opzet, al dan niet in voorwaardelijke zin, op het teweegbrengen van een ontploffing. Uit het dossier blijkt niet dat verdachte vol opzet had om de ontploffing teweeg te brengen. Voor voorwaardelijk opzet geldt dat sprake moet zijn van een bewuste aanvaarding door de verdachte van de aanmerkelijke kans dat de ontploffing door zijn handelen teweeg zou worden gebracht. Of de gedragingen de aanmerkelijke kans op een dergelijk gevolg in het leven roepen, is afhankelijk van de aard van die gedragingen en de omstandigheden waaronder die gedragingen zijn verricht. Het moet gaan om een kans die naar algemene ervaringsregels aanmerkelijk is te achten.

Naar het oordeel van de rechtbank is de verklaring van verdachte, inhoudende dat hij geen weet had van de opengedraaide gaskraan en dat hij mogelijk per ongeluk de gaskraan heeft opengedraaid toen hij zijn kleding van de gasfles pakte, in strijd met het forensisch onderzoek. Uit de conclusies van het forensisch onderzoek blijkt immers dat het opendraaien van de gaskraan geen onbewuste handeling kan zijn geweest. Daarnaast blijkt uit foto’s van de gasfles dat de gaskraan was omgeven door twee handvatten, die de door de verdachte geopperde mogelijkheid zeer onwaarschijnlijk maken. Het feit dat de gaskraan maar gedeeltelijk was opengedraaid, maakt dat naar het oordeel van de rechtbank niet anders. Daarbij komt dat de verbalisant ter plaatse duidelijk een sissend geluid hoort en een sterke gaslucht ruikt. De rechtbank acht het onaannemelijk dat de verdachte, die zich in dezelfde kamer als de gasfles bevond, het sissende geluid en de gaslucht niet heeft opgemerkt. De rechtbank hecht om die redenen geen geloof aan deze verklaring van de verdachte.

De rechtbank stelt daarom vast dat de verdachte bewust de gaskraan van de in de slaapkamer aanwezige gasfles heeft opengedraaid. De verdachte heeft de alarmlijn gebeld, maar hij heeft daarbij geen melding gemaakt van de openstaande gasfles. Door de hulpdiensten niet op de hoogte te stellen van de openstaande gasfles, heeft de verdachte het risico genomen dat een vonk een ontploffing teweeg zou brengen. Een ontploffing in het appartement van de verdachte, gelegen op de achtste verdieping van een appartementencomplex, had een direct gevaar voor de hulpverleners, de omliggende appartementen en de personen aanwezig in die appartementen tot gevolg gehad.

De rechtbank komt daarom tot de conclusie dat de verdachte willens en wetens de aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat hij een ontploffing teweeg zou brengen met gemeen gevaar voor goederen en gevaar voor andere personen. Dat de rechtbank bij de verdachte geen eensluidend motief voor dit handelen vast heeft kunnen stellen, maakt dat niet anders. De reden die de verdachte had om de gaskraan open te draaien, is immers niet van belang voor de bewezenverklaring van het feit. De verdachte heeft dus voorwaardelijk opzet gehad op de poging tot het teweegbrengen van een ontploffing. Het ten laste gelegde feit kan dan ook worden bewezen.

Bewezen is dat:

hij op of omstreeks4 augustus 2025 te Rotterdamter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf omopzettelijkbrand te stichten en/of een ontploffing teweeg te brengen,in een woning gelegen aan de [adres] te Rotterdam, terwijl daarvan- gemeen gevaar voor goederen, te weten voor voornoemde woning en de in dezewoning aanwezige goederen en/of voor de naastgelegen panden en de aldaaraanwezige goederen en/of- levensgevaar en/of gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor (een) anderen, teweten voor de personen aanwezig in voornoemde woning en de aanwezigepersonen in de naastgelegen/omringende woningen en/of politieagenten en/ofhulpverleners,te duchten was,met dat opzet- zijn woning heeft afgesloten en/of- zich in een afgesloten kamer heeft opgesloten en/of- (vervolgens) een 9,5 liter gasfles heeft opengedraaid,terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.

Ernst en omstandigheden van het feit

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan een poging tot het teweeg brengen van een ontploffing door in zijn woning de kraan van een gasfles open te draaien. Daarmee heeft de verdachte een potentieel zeer gevaarlijke situatie voor de aankomende hulpverleners en zijn buren in het leven geroepen. Ook had grote schade aan de omringende appartementen kunnen ontstaan. Het is niet aan het handelen van de verdachte te danken dat het slechts bij een poging is gebleven. Een dergelijk feit is een zwaar misdrijf, omdat als gevolg daarvan een zeer onbeheersbare (levens)gevaarzettende situatie had kunnen ontstaan. Dergelijk handelen veroorzaakt grote angst en onrust in de samenleving, in het bijzonder bij buurtbewoners.

Persoon en persoonlijke omstandigheden

Strafblad

Uit het strafblad (uittreksel justitiële documentatie) van 25 oktober 2025 blijkt dat de verdachte niet eerder onherroepelijk is veroordeeld voor soortgelijke strafbare feiten.

Het strafblad van de verdachte leidt dus niet tot een hogere straf.

Rapporten van de reclassering en de deskundige

In het rapport van Reclassering Nederland van 9 december 2025 staat – voor zover hier relevant - het volgende.

De verdachte heeft in de afgelopen jaren alcoholproblematiek en een cocaïneverslaving ontwikkeld. Zijn verslavingsproblematiek heeft ervoor gezorgd dat de verdachte geen vorm van dagbesteding meer heeft, zijn woning verwaarloost en steeds meer afwijkend gedrag vertoont. Onder invloed van deze onderdelen is de verdachte tot het delict gekomen waar hij nu van wordt verdacht. Mogelijk beschermende factor is de ex-partner van de verdachte die hem ondanks hun onderlinge problematiek blijft ondersteunen, zowel geestelijk als financieel.

De verdachte is zich bewust van zijn problematiek en stelt zich open voor interventies om verandering in zijn situatie aan te brengen en zo de kans op recidive te verlagen.

Het risico op recidive wordt ingeschat als hoog. Het risico op letsel wordt ingeschat als gemiddeld en het risico op onttrekken aan voorwaarden wordt ingeschat als laag.

Bij een veroordeling adviseert Reclassering Nederland een (deels) voorwaardelijke straf met als bijzondere voorwaarden meldplicht, opname in een zorginstelling, een alcohol- en drugsverbod, dagbesteding, meewerken aan schuldhulpverleningen en meewerken aan middelencontrole.

In het rapport van psycholoog drs. [persoon C] van 29 oktober 2025 staat – voor zover hier relevant - het volgende.

Bij de verdachte is vermoedelijk sprake van zwakbegaafdheid, waardoor hij moeite heeft om complexe problemen te overzien en op te lossen. Ook zorgt het voor problemen in het plannen en reguleren van eigen gedrag en het overzien van de gevolgen van gemaakte keuzes. Daarnaast is sprake van stoornissen in het gebruik van alcohol en cocaïne. Onder invloed van alcohol en cocaïne kan de verdachte eigen emoties en gedrag nog minder goed reguleren. Daarnaast is sprake van een depressieve stoornis (mogelijk met psychotische kenmerken) waardoor de verdachte depressief, somber en wanhopig is, ook lijkt hij daardoor paranoïde en angstig.

Op basis van de informatie van de verdachte en referenten was sprake van problematisch alcohol en cocaïnegebruik in de periode waarin het ten laste gelegde plaatsvond. Daarnaast waren er sterke aanwijzingen voor depressieve klachten. Mogelijk was ook sprake van psychotische ontregeling (paranoïde ideeën, onrust, angst). Ook was sprake van zwakbegaafdheid ten tijde van het ten laste gelegde. De psychische stoornissen beïnvloedden deels de gedragskeuzes en gedragingen van de verdachte ten tijde van het ten laste gelegde.

Indien het ten laste gelegde bewezen wordt geacht, adviseert de psycholoog om de verdachte het ten laste gelegde in een verminderde mate toe te rekenen.

Het risico op acuut geweld wordt ingeschat als laag. Het risico op recidive ten aanzien van een geweldsdelict (waaronder het teweegbrengen van een ontploffing) wordt ingeschat als matig.

Op basis van dit rapport stelt de rechtbank vast dat bij de verdachte een psychische stoornis bestond en dat deze het gedrag van de verdachte tijdens het begaan van het strafbare feit beïnvloedde. Het feit wordt daarom in verminderde mate aan de verdachte toegerekend.

Overige persoonlijke omstandigheden

De verdachte staat op de wachtlijst voor een opname op de Forensisch Psychiatrische Afdeling De Mare. Zijn plek op de wachtlijst is afhankelijk van de einddatum van de onvoorwaardelijke detentie. Omdat de kliniek thans vol is, betekent een plek bovenaan de wachtlijst echter niet dat de verdachte ook direct na afloop van zijn detentie geplaatst kan worden. Daarom blijft de mogelijkheid dat de verdachte aansluitend op zijn detentie direct kan worden opgenomen in FPA De Mare onzeker. Om die reden kan de rechtbank hier bij de strafoplegging geen rekening mee houden.

Oplegging straf

Straf

Gelet op de ernst van het strafbare feit, is een gevangenisstraf noodzakelijk. Het opleggen van een ander soort straf is niet passend. Bij het bepalen van die strafsoort en de duur daarvan houdt de rechtbank rekening met straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd. Hierbij is ook rekening gehouden met de LOVS oriëntatiepunten. Deze oriëntatiepunten zijn binnen de rechtspraak ontwikkeld om in vergelijkbare zaken zoveel mogelijk gelijk te straffen en vormen een vertrekpunt bij het bepalen van de straf. Gelet op het voorgaande wordt een gevangenisstraf van 13 (dertien) maanden opgelegd.

Van deze gevangenisstraf worden 5 (vijf) maanden voorwaardelijk opgelegd.

De verdediging heeft verzocht te volstaan met oplegging van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf die gelijk is aan de duur van het reeds ondergane voorarrest met daarbij een voorwaardelijke straf. Hiervoor bestaat echter geen aanleiding, gelet op de eerdergenoemde ernst van het feit en de omstandigheden waaronder het feit is begaan.

De rechtbank ziet – met de reclassering, de officier van justitie en de verdediging – wel het belang van een deels voorwaardelijke gevangenisstraf, met oplegging van de voorwaarden die hierna worden genoemd. De bijzondere voorwaarden zijn noodzakelijk om de kans op herhaling van het plegen van nieuwe strafbare feiten te verkleinen. Bij het bepalen van de hoogte van de straf is verder geprobeerd deze zoveel mogelijk direct te laten aansluiten op plaatsing bij de FPA de Mare. Met toestemming van partijen is daarbij informatie betrokken die na afloop van de zitting per email van de Mare is ontvangen over de vraag of het intakegesprek positief is verlopen en hoe de wachtlijst er op dit moment uitziet.

Gelet op het reclasseringsrapport moet er ernstig rekening mee worden gehouden dat de verdachte opnieuw een misdrijf zal plegen dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen. Daarom is het belangrijk dat de bijzondere voorwaarden meteen gelden, ook als de verdachte in hoger beroep gaat. De rechtbank verklaart de bijzondere voorwaarden om die reden dadelijk uitvoerbaar.

De gevangenisstraf zal worden tenuitvoergelegd binnen de penitentiaire inrichting, totdat de verdachte in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma.

Immateriële schade

De benadeelde partij heeft als gevolg van het strafbare feit rechtstreeks immateriële schade geleden. De benadeelde partij heeft namelijk lichamelijk letsel opgelopen in die zin dat hij zich twee dagen onwel heeft gevoeld als gevolg van de blootstelling aan het gas. Daarnaast heeft het incident een grote psychische impact gehad op de benadeelde partij waarbij hij prikkelbaar was en zich uitgeput voelde. Hoewel een politieambtenaar over een zekere mate van gehardheid moet beschikken om zijn taak te kunnen vervullen, valt het omgaan met het handelen van de verdachte buiten de normale werkzaamheden waar een politieambtenaar mee te maken kan krijgen. Het is goed voorstelbaar dat de benadeelde partij langere tijd last van heeft gehad van het incident. De vordering wordt toegewezen, omdat deze voldoende is onderbouwd en de verdediging de vordering met onvoldoende argumenten heeft weersproken.

Wettelijke rente, proceskosten en schadevergoedingsmaatregel

De benadeelde partij heeft gevorderd de schadevergoeding te vermeerderen met de wettelijke rente. De rechtbank wijst de wettelijke rente toe vanaf 4 augustus 2025.

De rechtbank veroordeelt de verdachte in de proceskosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en die hij bij de tenuitvoerlegging nog zal maken, omdat de vordering van de benadeelde partij wordt toegewezen. Deze kosten worden tot vandaag begroot op € 0,00.

De rechtbank legt de schadevergoedingsmaatregel (als bedoeld in artikel 36f Sr) op. Dit betekent dat de verdachte de schadevergoeding aan de staat moet betalen en de staat het bedrag uitkeert aan de benadeelde partij.

Als dwangmiddel kan gijzeling worden toegepast voor de duur van maximaal 5 dagen. De toepassing van de gijzeling heft de betalingsverplichting niet op.