ECLI:NL:RBROT:2026:14192

Partijen zijn voor [datum 1] een geregistreerd partnerschap aangegaan, zodat zij in een (inmiddels ontbonden) wettelijke algehele gemeenschap van goederen zijn geregistreerd.

[vrouw 1] verzoekt de wijze van verdeling vast te stellen zoals door haar is verzocht in punt 22 en productie 12 (overgelegd bij) van het verweerschrift tegen de zelfstandige verzoeken tevens gewijzigde en aanvullende verzoeken van 1 juli 2025.

[vrouw 2] verzoekt de wijze van verdeling te gelasten zoals door haar is verzocht in punt 4 van het verweerschrift tegen de aanvullende verzoeken tevens wijziging zelfstandige verzoeken van 18 juni 2026.

Op grond van artikel 1:99 lid 1 aanhef en onder b BW is de peildatum voor de omvang (en samenstelling) van de huwelijksgemeenschap de datum waarop het verzoekschrift tot ontbinding partnerschap is ingediend, te weten [datum 2] .

Voor een saldo van een bankrekening vindt geen waardering plaats. Voor het saldo op een bankrekening wordt uitgegaan van de hoogte van het saldo op de datum dat de huwelijksgemeenschap is ontbonden, te weten [datum 2] . De vordering op de bank (creditsaldo) of de schuld aan de bank (debetsaldo) per die datum valt in de huwelijksgemeenschap. Af- en bijschrijvingen die zien op de periode hierna maken geen onderdeel uit van de ontbonden huwelijksgemeenschap.

Voor een schuld vindt geen waardering plaats. Uitgegaan wordt van de hoogte van de schuld op de datum dat de huwelijksgemeenschap is ontbonden, te weten [datum 2] . Wijzigingen in de hoogte van de schuld na deze datum maken geen onderdeel uit van de ontbonden huwelijksgemeenschap.

Volgens partijen of één van hen bestaat de huwelijksgemeenschap op de peildatum uit de hierna van a. tot en met l. omschreven bestanddelen.

Partijen zijn het erover eens dat de woning wordt toegedeeld aan [vrouw 2] onder de voorwaarde dat zij in staat is deze toedeling te financieren. Als [vrouw 2] niet in staat is de toedeling van de woning aan haar te financieren en/of het ontslag van [vrouw 1] uit de hoofdelijke aansprakelijkheid te bewerkstelligen, moet de woning worden verkocht.

Partijen verschillen van mening over de wijze van verdeling van de overwaarde. [vrouw 2] verzoekt primair op grond van de redelijkheid en billijkheid te bepalen dat 75% van de overwaarde aan haar toekomt en 25% van de overwaarde aan [vrouw 1] . Zij stelt dat de woning voordat partijen hun partnerschap aangingen al in eigendom van haar was en dat de woning in verouderde staat verkeert in verband met de keuzes die partijen hebben gemaakt vanwege het nieuwbouwappartement aan [locatie 2] . Subsidiair verzoekt zij de overwaarde bij helfte te verdelen op de datum van de feitelijke verdeling. [vrouw 1] voert verweer.

Op grond van artikel 1:100 lid 1 BW hebben de partners een gelijk aandeel in de ontbonden gemeenschap, zodat de ontbonden gemeenschap bij helfte moet worden verdeeld. Omdat niet is gebleken van enige andersluidende afspraak bij huwelijkse voorwaarden of convenant, hebben partijen op grond van dit artikel een gelijk aandeel in de ontbonden gemeenschap behorende woning en zijn zij bij helfte gerechtigd tot de waarde of opbrengst daarvan. Een afwijking van deze regel is weliswaar niet uitgesloten, maar kan niet dan in zeer uitzonderlijke omstandigheden worden aangenomen, zodanig dat onverkorte toepassing van de regel naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zou zijn. De rechtbank is van oordeel dat de door [vrouw 2] gestelde omstandigheden, ook als deze zouden komen vast te staan, op zichzelf en in onderlinge samenhang bezien, niet zo uitzonderlijk zijn dat toepassing van de regel dat verdeling bij helfte dient plaats te vinden, naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zou zijn. Het primaire verzoek van [vrouw 2] wordt daarom afgewezen. Het subsidiaire verzoek wordt/is al toegewezen, aangezien in rechtsoverweging 2.1.5 al is beslist dat voor de datum van waardering wordt uitgegaan van de datum van feitelijke verdeling. De (over)waarde moet op het moment van de feitelijke verdeling bij helfte gedeeld worden.

Partijen zijn het erover eens dat de woning wordt toegedeeld aan [vrouw 1] onder de voorwaarde dat zij in staat is deze toedeling te financieren. Het gaat om de financiering van de leningsdelen 101, 102, 103 en 106. Om de (over)waarde te bepalen moet de woning worden getaxeerd. Partijen zijn het erover eens dat de taxatie en toedeling van de woning plaats moet vinden via het spoorboekje. Zij zijn het erover eens dat de taxatie een tussen hen bindende taxatie betreft. Als [vrouw 1] niet in staat is de toedeling van de woning aan haar te financieren en/of het ontslag van [vrouw 2] uit bedoelde hoofdelijke aansprakelijkheid te bewerkstelligen, moet de woning worden verkocht. De rechtbank zal de wijze van taxatie en verdeling van de woning gelasten als hierna in het dictum vermeld.

Ten aanzien van de hypothecaire schuld met leningsdeel 104, te weten de gezamenlijke overbruggingshypotheek, zijn partijen het tijdens de mondelinge behandeling eens geworden. Deze overbruggingshypotheek moet los getrokken worden van de andere hypothecaire schulden met leningsdelen 101, 102, 103 en 106. Ieder van partijen is draagplichtig om de helft van de schuld ten aanzien van de overbruggingshypotheek met leningsdeel 104 als eigen schuld te voldoen.

Tijdens de mondelinge behandeling stond vast dat partijen overeenstemming hadden over de feitelijke verdeling van de inboedelgoederen maar niet over de vraag of [vrouw 2] in het kader van deze verdeling is overbedeeld. Vast staat dat alle “grote” inboedelgoederen zijn achtergebleven bij [vrouw 2] in de echtelijke woning aan [locatie 1] . [vrouw 2] verzoekt uit te gaan van de feitelijke verdeling zonder nadere verrekening. [vrouw 1] verzoekt te bepalen dat [vrouw 2] aan haar een overbedelingsvergoeding moet betalen van € 5.201,25. Partijen zijn na de mondelinge behandeling alsnog in de gelegenheid gesteld om te overleggen over dit geschilpunt. [vrouw 1] heeft de rechtbank op 16 juli 2026 bericht dat partijen alsnog geen overeenstemming hebben bereikt over de waardering van de inboedel.

Gelet op de stellingen over en weer en de toedeling van alle “grote” inboedelgoederen in de echtelijke woning aan [locatie 1] aan de [vrouw 2] en de toedeling van een aantal “persoonlijke” inboedelgoederen aan [vrouw 1] , is de rechtbank van oordeel dat [vrouw 2] is overbedeeld omdat geen verdeling bij helfte heeft plaatsgevonden. De rechtbank schat de waarde van de inboedel op een bedrag van € 4.000,-, hetgeen representatief is voor een gemiddelde “gebruikte” inboedel in Nederland. Gesteld noch gebleken is dat het gaat om een meer dan gemiddelde inboedel. De rechtbank schat de waarde van de inboedelgoederen die aan [vrouw 2] zijn toegedeeld op een bedrag van € 3.500,- en de inboedelgoederen aan [vrouw 1] op een bedrag van € 500,-. Omdat ieder van partijen recht heeft op de helft van de waarde van die inboedelgoederen (te weten € 4.000,-), hetgeen bij de huidige verdeling niet het geval is, zal de rechtbank bepalen dat [vrouw 2] wegens overbedeling een bedrag van € 1.500,- aan [vrouw 1] moet voldoen.

Partijen zijn het erover eens dat de auto van het merk Renault, type Clio Estate wordt toegedeeld aan [vrouw 1] tegen een waarde van € 5.741,- en dat de auto van het merk Renault, type Clio, wordt toegedeeld aan [vrouw 2] tegen een waarde van € 5.000,-. Dit heeft tot gevolg dat [vrouw 1] wegens overbedeling een bedrag van € 370,50 aan [vrouw 2] moet voldoen.

Partijen zijn het erover eens dat de bankrekening moet worden opgeheven en dat het saldo op de peildatum bij helfte gedeeld moet worden te vermeerderen met het bedrag van € 13.340,- dat [vrouw 2] zonder wettelijke grondslag daartoe van deze rekening heeft opgenomen. [vrouw 2] moet dit bedrag terugbetalen aan de gemeenschap. Uit productie 17 overgelegd door [vrouw 1] blijkt dat het saldo op de peildatum € 69,41 bedroeg. Dit bedrag moet vermeerderd worden met het bedrag van € 13.340,-. De rechtbank is van oordeel dat het saldo op de peildatum had moeten zijn € 13.409,41. Ieder van partijen heeft na de terugstorting door [vrouw 2] recht op de helft van dit saldo, te weten € 6.704,71.

Partijen zijn het erover eens dat deze bankrekening moet worden opgeheven en dat het saldo op de peildatum bij helfte gedeeld moet worden. Uit productie 17 overgelegd door [vrouw 1] , is gebleken dat het saldo op de peildatum € 0,- bedroeg. Er vindt dus geen nadere verrekening plaats.

Niet ter discussie staat dat er een rekening is op naam van [minderjarige] . Deze valt niet in de huwelijksgemeenschap en komt daarom niet voor verdeling in aanmerking. Op grond van artikel 1:253i BW voeren de ouders gezamenlijk het bewind over het vermogen van [minderjarige] . Bij een geschil hierover kunnen partijen zich tot de kantonrechter wenden. Tijdens de mondelinge behandeling zijn partijen alsnog overeengekomen dat zij deze bankrekening zullen opheffen en het saldo bij helfte zullen delen, waarna partijen ieder een eigen rekening voor [minderjarige] opent en voor haar op die rekeningen verder spaart. De rechtbank zal deze afspraak tussen partijen opnemen in het dictum.

Partijen zijn het erover eens dat deze bankrekeningen worden voortgezet door [vrouw 1] en dat de saldi op de peildatum bij helfte gedeeld moeten worden. Partijen verschillen van mening of bij de verdeling van de saldi op de peildatum een bedrag van € 15.000,- moet worden betrokken.

Tussen partijen staat vast dat [vrouw 1] tijdens het geregistreerd partnerschap een bedrag van € 15.000,- heeft gekregen van haar ouders. [vrouw 1] stelt dat sprake is van een schenking waaraan een uitsluitingsclausule is verbonden, zoals blijkt uit de door haar als productie 19 overgelegde akte. Hierdoor wordt dit bedrag volgens haar niet in de verdeling betrokken. [vrouw 2] erkent dat uit de overgelegde schenkingsakte volgt dat de schenking onder uitsluitingsclausule heeft plaatsgevonden, maar uit dezelfde akte volgt volgens haar ook dat voor het gedeelte van de schenking dat gedurende het geregistreerd partnerschap is verteerd geen vergoedingsrecht ontstaat. De geschonken gelden zijn volgens haar niet als een afzonderlijk “potje” van de gezamenlijke gelden gehouden, maar de geschonken gelden zijn uitgegeven aan de gezamenlijke huishouding en de investeringen in de woning aan het [locatie 2] . Het vergoedingsrecht van [vrouw 1] moet volgens [vrouw 2] worden afgewezen wat tot gevolg heeft dat het bedrag van € 15.000,- in de verdeling van de saldi van de bankrekeningen met de eindcijfers [nummer 7] en [nummer 8] betrokken moet worden.

Concluderend heeft [vrouw 1] een vergoedingsrecht van € 15.000,- op de gemeenschap (en niet op [vrouw 2] ), echter omdat [vrouw 1] het bedrag van € 15.000,- al heeft overgeboekt naar de bankrekening die zij op haar naam zal voortzetten, zal de rechtbank uit oogpunt van efficiëntie bepalen dat dit tot gevolg heeft dat het bedrag van € 15.000,- niet betrokken wordt in de verdeling van de saldi op de peildatum van de bankrekeningen met de eindcijfers [nummer 7] en [nummer 8] . [vrouw 1] moet [vrouw 2] alsnog inzage verschaffen in de saldi op de peildatum.

Partijen zijn het erover eens dat deze bankrekeningen worden voortgezet door [vrouw 2] en dat de saldi op de peildatum bij helfte gedeeld moeten worden. [vrouw 2] moet [vrouw 1] alsnog inzage verschaffen in de saldi op de peildatum.

[vrouw 1] stelt dat de waarde die de digitale munten en NFT’s op de peildatum vertegenwoordigen bij helfte gedeeld moeten worden. Volgens [vrouw 1] was de waarde op 25 oktober 2024 € 918,13. De waarde op de peildatum is onbekend. [vrouw 2] voert aan dat de digitale munten en NFT’s op de peildatum niets waard waren, omdat de broker voor de peildatum failliet is gegaan.

De rechtbank is van oordeel dat [vrouw 2] niet met stukken heeft onderbouwd dat de broker op de peildatum failliet is/was. [vrouw 2] dient binnen één maand na de datum van deze beschikking aan [vrouw 1] stukken te verstrekken waaruit blijkt dat de broker op de peildatum failliet was. Als uit de stukken van [vrouw 2] blijkt dat de broker op de peildatum failliet was, is er geen waarde op de peildatum te verdelen. Als uit de alsnog verstrekte stukken van [vrouw 2] niet blijkt dat de broker op de peildatum failliet was of als [vrouw 2] in het geheel geen stukken verstrekt, dan is de rechtbank van oordeel dat de waarde van € 918,13, als ware dit de waarde op de peildatum, bij helfte gedeeld moet worden. De rechtbank zal de zaak hier niet voor aanhouden, maar de wijze van verdeling gelasten van dit bestanddeel.

Partijen zijn het erover eens dat de activa en de passiva van de eenmanszaak worden toegedeeld aan [vrouw 2] , onder verdeling van het saldo dat op de peildatum stond op de bankrekening bij Knab met de eindcijfers [nummer 12] . Uit het door [vrouw 2] als productie 19 overgelegde bankafschrift blijkt dat het saldo op 31 januari 2025 € 5,31 was. Daarna is op 3 februari 2025 een bedrag van € 7,- afgeschreven en op 7 februari 2025 een bedrag van € 100,- bijgeschreven. Vervolgens heeft tot [datum 2] geen af- of bijschrijving meer plaatsgevonden. Het saldo op de peildatum komt gelet op het voorgaande dus neer op een bedrag van € 98,13. Dit bedrag moet bij helfte gedeeld worden. Partijen zijn het erover eens dat hiermee de totale verdeling van activa en de passiva van de eenmanszaak plaatsvindt.

[vrouw 2] stelt dat zij door de handelswijze van [vrouw 1] is benadeeld voor een bedrag van € 2.302,-. Volgens [vrouw 2] ontving zij in 2023 een teruggave van € 3.931,-. In 2024 kreeg zij slechts een bedrag van € 1.628,- terug. [vrouw 1] voert aan dat niet uit stukken is gebleken dat [vrouw 2] slechts € 1.628,- heeft ontvangen.

De rechtbank is van oordeel dat het wettelijke uitgangspunt is dat de teruggave of betaling van de IB 2024 tot de peildatum bij helfte gedeeld of gedragen moet worden. Zoals tijdens de mondelinge behandeling is besproken, zullen partijen over en weer de aangifte en aanslagen IB 2024 aan elkaar overleggen. Zij kunnen dan berekenen of en zo ja welk bedrag alsnog verdeeld moet worden of bij helfte gedragen moet worden.

De rechtbank zal hierna de verzoeken behandelen die [vrouw 1] heeft omschreven in haar aanvullende verzoeken van 19 juni 2026 als vergoedingsrechten. Anders dan [vrouw 1] is de rechtbank van oordeel dat dit geen vergoedingsrechten zijn, maar regresvorderingen. Kort gezegd heeft een partij een vergoedingsrecht op de wettelijke algehele gemeenschap van goederen als voor de ontbinding van de gemeenschap (datum indienen verzoekschrift) een ongerechtvaardigde vermogensverschuivingen tussen partijen onderling of tussen partijen en de huwelijksgemeenschap heeft plaatsgevonden. Een regresvordering heeft de ene partij (partij A) op de andere partij (partij B) - en dus niet op de gemeenschap - als na de ontbinding van de gemeenschap een betaling door partij A heeft plaatsgevonden en partij A meer heeft betaald dan het gedeelte waarvoor hij/zij in de interne verhouding met partij B draagplichtig was.

Gelet op de aard van de procedure zal de rechtbank bepalen dat elk van de partijen de eigen kosten draagt.