ECLI:NL:RBNNE:2026:2484

De uitspraak is bepaald op vandaag.

[verzoeker] verzoekt om te worden toegelaten tot de schuldsaneringsregeling. Volgens [verzoeker] heeft hij een schuldenlast die hij niet zelf kan aflossen.

Het betreft een hoofdinsolventieprocedure (artikel 3, eerste lid, van de Insolventieverordening (EU 2015/848)).

Het verzoek voldoet aan de daaraan gestelde eisen.

De heer [verzoeker] kan worden toegelaten tot de Wsnp als hij zich in een problematische schuldensituatie bevindt en hij te goeder trouw was bij het ontstaan en onbetaald laten van zijn schulden. Ook moet de verwachting bestaan dat de heer [verzoeker] aan de verplichtingen van de Wsnp zal voldoen.

Volgens de rechtbank is gebleken dat [verzoeker] nu of in de toekomst niet meer zelf zijn schulden kan betalen. Een voorwaarde voor toelating tot de Wsnp is de goede trouw van [verzoeker] bij het ontstaan of onbetaald laten van deze schulden. Bij de beoordeling of aan deze voorwaarde is voldaan, kijkt de rechtbank vooral naar de schulden die zijn ontstaan in de afgelopen drie jaar. [verzoeker] heeft een aantal schulden die in deze periode niet te goeder trouw zijn ontstaan. Bij zijn verzoek tot toelating tot de Wsnp heeft verzoeker een beroep gedaan op de hardheidsclausule van artikel 288 lid 3 Faillissementswet (Fw).

De rechtbank overweegt dat voor een geslaagd beroep op de hardheidsclausule in ieder geval aannemelijk moet zijn dat de oorzaak van de problematiek die tot de schulden heeft geleid onder controle is. Er moet sprake zijn van een blijvende gedragsverandering. Dat wil zeggen: iemand moet zijn gedrag echt en blijvend hebben veranderd waardoor aannemelijk is dat het probleem niet meer terugkomt, omdat de oorzaak daarvan is aangepakt. De rechtbank is van oordeel dat hiervan sprake is, omdat de problematiek van [verzoeker] van tijdelijke aard was. De vader van [verzoeker] is onverwacht overleden en vlak daarna kreeg zijn levenspartner een heftige ziekte. [verzoeker] zat in een rouwperiode en door de zorg voor zijn partner had [verzoeker] geen oog meer voor zijn financiën. Uiteindelijk heeft [verzoeker] zelf hulp gezocht en maakt hij sinds november 2023 gebruik van budgetbeheer. Deze tijdelijke fase is hij nu te boven.

[verzoeker] heeft gevraagd om het aanvangsmoment van de termijn van de schuldsaneringsregeling ex artikel 349a Fw te vervroegen. De rechtbank gaat daar niet in mee. Dat wordt als volgt toegelicht.

Om in aanmerking te komen voor vervroeging van het aanvangsmoment van de termijn van de schuldsaneringsregeling, moet de schuldenaar tijdens het minnelijke voortraject hebben voldaan aan de verplichtingen die uit dat traject voortvloeien. Als uitgangspunt geldt daarbij dat de schuldenaar tijdens het minnelijke voortraject maximaal, op basis van de normen die gelden voor berekening van het vrij te laten bedrag, moet aflossen op zijn schulden én dat hij zich moet inspannen om zoveel mogelijk baten voor de schuldeisers te verwerven. Aan dat laatste heeft de heer [verzoeker] niet voldaan. Hij heeft een participatiewet uitkering en de gemeente heeft hem vrijgesteld vanwege zijn “grote afstand tot de arbeidsmarkt”. [verzoeker] heeft de afgelopen 30 jaar geen betaald werk verricht. Maar dat maakt niet dat hij niet kán werken; van arbeidsongeschiktheid is de rechtbank niet (voldoende) gebleken. Nu [verzoeker] zich niet heeft ingespannen om betaald werk te vinden, komt hij naar het oordeel van de rechtbank niet in aanmerking voor een vervroegde ingangsdatum van de Wsnp.

stelt de termijn van deze schuldsaneringsregeling vast op de achttien maanden, te rekenen van de dag van de uitspraak;

benoemt tot rechter-commissaris mr. M.C. Groenewegen;

geeft de bewindvoerder de opdracht om de post van [verzoeker] in te zien totdat de schuldsaneringsregeling eindigt, maar in elk geval niet langer dan dertien maanden;

bepaalt dat de bewindvoerder een voorschot op de vergoeding mag opnemen volgens het besluit vergoeding bewindvoerder schuldsanering. Dit kan alleen zolang de schuldsaneringsregeling loopt en voor zover de boedel toereikend is;

stelt vast dat door deze uitspraak alle gelegde beslagen komen te vervallen.