ECLI:NL:RBMNE:2026:4522

[verzoeker] heeft tegelijk met het verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling een verzoek ingediend tot vaststelling van een dwangakkoord als bedoeld in artikel 287a Fw.

[verzoeker] , de schuldhulpverlener en [verweerster] zijn opgeroepen voor de zitting van 8 juni 2026.

Op deze zitting zijn gekomen [verzoeker] , de schuldhulpverlener de heer [A.] en de beschermingsbewindvoerder [B.] .

[verzoeker] is alleenstaand. Hij ontvangt inkomen uit een PW-uitkering en de gebruikelijke toeslagen. [verzoeker] heeft elf schuldeisers die in totaal € 50.121,83 van hem te vorderen hebben.

[verzoeker] heeft op 5 november 2025 een schuldregeling aangeboden aan de schuldeisers. Dit aanbod houdt - samengevat - in: Een schuldregeling zonder afloscapaciteit met uitdeling van vermogen. [verzoeker] heeft op basis van zijn inkomen en vrij te laten bedrag geen afloscapaciteit, maar brengt wel een vermogen van € 3.190,40 in. Met dit bedrag kan [verzoeker] 4,6% van de vorderingen van zijn concurrente schuldeisers voldoen, tegen door de schuldeisers te verlenen finale kwijting.

De onder 2.2 bedoelde schuldregeling is door alle schuldeisers behalve [verweerster] aanvaard.

[verweerster] heeft een vordering van € 19.097,51 op [verzoeker] . Dit is 39,25% van de totale schuldenlast. [verweerster] heeft een vordering op [verzoeker] ter zake een huurachterstand. [verweerster] is van mening dat het aanbod niet in verhouding staat tot de schuld. Ook is [verweerster] van mening dat [verzoeker] niet voldoet aan zijn inspanningsverplichting.

Het verzoek tot het opleggen van een dwangakkoord kan alleen worden toegewezen als [verweerster] in redelijkheid niet tot weigering van instemming met de schuldregeling heeft kunnen komen, in aanmerking genomen de onevenredigheid tussen het belang dat zij heeft bij de uitoefening van de bevoegdheid tot weigering en de belangen van [verzoeker] of van de overige schuldeisers die door de weigering zijn geschaad.

Allereerst zal bij de beoordeling van de vraag, of [verweerster] in redelijkheid tot haar weigering heeft kunnen komen, moet worden gekeken naar de inhoud van de schuldregeling. Naar het oordeel van de rechtbank voldoet het aangeboden akkoord aan de eisen die aan een dergelijk akkoord mogen worden gesteld.

Het door [verzoeker] gedane aanbod is het maximaal haalbare. Gezien de persoonlijke omstandigheden van [verzoeker] is het niet de verwachting dat hij binnen afzienbare tijd meer inkomen dan zijn huidige inkomen zal kunnen genereren. [verzoeker] heeft sinds april 2024 budgetbeheer en vanaf april 2025 is dit omgezet naar beschermingsbewind. De kosten hiervoor worden door de gemeente middels bijzondere bijstand vergoed. Het beschermingsbewind is derhalve niet nadelig voor de schuldeisers. Bij aanvang van het minnelijke traject is berekend welk deel van het vermogen van [verzoeker] ingebracht moest worden voor zijn schuldeisers. Het belang van [verzoeker] is dat hij buiten het wettelijk traject om zijn schulden kan regelen in een afzienbare periode, wat in overeenstemming is met wat de wetgever met de gedwongen schuldregeling heeft beoogd.

De vordering van [verweerster] bedraagt met 39,25% en is weliswaar een redelijk percentage van de totale schuldenlast van [verzoeker] , maar [verweerster] staat wel alleen in haar weigering. De overige tien schuldeisers hebben wel ingestemd met het door [verzoeker] gedane aanbod. Deze schuldeisers hebben belang bij toewijzing van dit akkoord.

Alles overziend is de rechtbank dan ook van oordeel dat het belang van [verzoeker] om zijn schulden te saneren zwaarder weegt dan het belang van [verweerster] . Het verzoek zal worden toegewezen.

Aangezien het verzoek tot vaststelling van een dwangakkoord wordt toegewezen, komt het verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling niet meer aan de orde.

beveelt [verweerster] in te stemmen met de onder 2.2. bedoelde schuldregeling,

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.