ECLI:NL:RBMNE:2026:3725

Het verloop van de procedure blijkt uit:

• het tussenvonnis van 17 september 2025, waarin de kantonrechter het voorschot voor de deskundige heeft vastgesteld;

• het deskundigenbericht van 30 oktober 2025;

• de conclusie na deskundigenbericht van [eiser c.s.] ;

• de conclusie na deskundigenbericht van [gedaagde c.s]

Ten slotte is vonnis bepaald.

In het tussenvonnis van 2 april 2026 heeft de kantonrechter geoordeeld dat [gedaagde c.s] de leibomen moet verwijderen als uit het deskundigenbericht volgt dat de stam daarvan na verloop van tijd tien centimeter of dikker wordt, omdat de plaatsing van de bomen dan (op termijn) in strijd is met artikel 5:42 van het Burgerlijk Wetboek. Op 30 oktober 2025 heeft de deskundige een deskundigenbericht opgesteld. Partijen hebben zich daarover uit kunnen laten. In het deskundigenbericht geeft de deskundige aan dat rode leibomen als die van [gedaagde c.s] op 1,3 meter boven het maaiveld een stamdiameter van (meer dan) 10 cm kunnen krijgen. Daarnaast zegt de deskundige dat het in de lijn der verwachting ligt dat deze specifieke leibomen op den duur zo’n stamdiameter zullen krijgen. De kantonrechter ziet geen reden om aan de juistheid van die conclusies te twijfelen. De opmerking van [gedaagde c.s] dat het deskundigenrapport geen objectief uitsluitsel geeft over de vraag of de leibomen ooit een stamdiameter van 10 cm zullen krijgen, heeft hij niet toegelicht of onderbouwd. Daar gaat de kantonrechter daarom aan voorbij. Datzelfde geldt voor zijn betoog dat de leibomen geen bomen zijn en dat [eiser c.s.] geen belang heeft bij zijn vordering. Daarover is al een oordeel gegeven in het tussenvonnis van 2 april 2026.

[gedaagde c.s] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. Dat bekent onder andere dat [gedaagde c.s] de kosten voor het deskundigenonderzoek moet dragen. Bij het indienen van het deskundigenbericht heeft de deskundige een eindfactuur ingediend. De hoogte van die factuur is gelijk aan het vastgestelde voorschot van € 2.502,18. De kantonrechter stelt de deskundigenkosten daarom vast op het bedrag van de eindfactuur. Omdat [eiser c.s.] het voorschot heeft betaald en [gedaagde c.s] nu in het ongelijk is gesteld, moet hij die deskundigenkosten aan [eiser c.s.] vergoeden. Bij het begroten van de overige proceskosten van [eiser c.s.] gaat de kantonrechter uit van de kosten voor één dagvaarding. Het uitbrengen van de tweede dagvaarding was namelijk onnodig, omdat beide gedaagden op hetzelfde adres wonen. De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing. De proceskosten van [eiser c.s.] worden begroot op:

veroordeelt [gedaagde c.s] tot verwijdering van de leibomen binnen de afstand van twee meter van de erfgrens tussen het perceel van [eiser c.s.] en [gedaagde c.s] uiterlijk op 1 februari 2027,

veroordeelt [gedaagde c.s] tot betaling van een dwangsom van € 500,00 per dag, met een maximum van € 10.000,00, voor elke dag dat [gedaagde c.s] in gebreke zijn met het voldoen aan de veroordeling tot verwijdering van de leibomen,

veroordeelt [gedaagde c.s] in de proceskosten van € 3.777,65, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met:

• de kosten van betekening als [gedaagde c.s] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en [eiser c.s.] het vonnis daarna laat betekenen,

• de wettelijke rente¹ over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,