ECLI:NL:RBGEL:2026:7419

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de door het college toegekende maatwerkvoorziening in stand blijft. Het beroep is daarom ongegrond. Wel krijgt eiseres haar proceskosten en het griffierecht vergoed, omdat het college pas in beroep zorgvuldig onderzoek heeft verricht en in het bestreden besluit niet helemaal de juiste wettelijke grondslag is vermeld. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

De voor de beoordeling van het beroep belangrijke wet- en regelgeving is te vinden in de bijlage bij deze uitspraak.

Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.

Het college heeft een verweerschrift ingediend.

De rechtbank heeft partijen laten weten dat zij een zitting niet nodig vindt en gevraagd of partijen het daarmee eens zijn. Omdat partijen daarna niet om een zitting hebben gevraagd, heeft de rechtbank het onderzoek gesloten en de zaak niet behandeld op een zitting.¹

De gemeente Montferland heeft zijn beleid voor het vaststellen van de maatwerkvoorziening voor huishoudelijke hulp gewijzigd per 1 oktober 2023. Daarbij wordt het HHM Normenkader 2019 toegepast. Om te beoordelen of in verband daarmee de maatwerkvoorziening voor huishoudelijke hulp die aan eiseres was toegekend, aanpassing behoeft, heeft een consulent van de gemeente Montferland op 28 mei 2024 tijdens een huisbezoek een gesprek gehad met eiseres, haar man en hun zoon. Het verslag daarvan is neergelegd in een ondersteuningsplan van 28 mei 2024.

Hierna is de besluitvorming gevolgd zoals vermeld onder 2. De 135 minuten per week die is toegekend bestaat uit 125 minuten voor de basis-cliëntsituatie en 10 minuten per week in verband met twee extra kamers (geen slaapkamers). Dit is volgens het bestreden besluit gebaseerd op de Verordening maatschappelijke ondersteuning Montferland 2022, met name hoofdstuk 6 en op de Beleidsregels Wmo 2023, met name hoofdstuk 6 en bijlage 4.

4. De rechtbank stelt vast dat de Verordening maatschappelijke ondersteuning Montferland 2024 van toepassing is op het besluit, aangezien deze verordening per 1 juli 2024 in werking is getreden en er op dat moment nog niet was beslist op de aanvraag. Deze verordening verschilt op de punten die hier in geschil zijn niet van de Verordening maatschappelijke ondersteuning Montferland 2022, zodat eiseres daardoor niet is benadeeld. De rechtbank zal dit gebrek daarom passeren op grond van artikel 6:22 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb).

5. Eiseres voert aan dat het college ook tijd had moeten toekennen voor het doen van de was. Eiseres heeft namelijk gebruik gemaakt van de wasservice en er is meerdere keren gebleken dat die niet goed wordt uitgevoerd. Het college kan en mag niet verwachten dat iemand gebruik blijft maken van een voorziening die ernstige gebreken vertoonde.

Deze beroepsgrond slaagt niet. De was- en strijkservice is een algemene voorziening die zonder voorafgaand onderzoek voor alle ingezetenen toegankelijk is.² Alleen als deze algemene voorziening in het geval van eiseres niet passend is, moet het college een maatwerkvoorziening toekennen. Dat eiseres slechte ervaringen heeft met de was- en strijkservice maakt niet dat de algemene voorziening voor haar niet passend is. Als zij niet tevreden is over de manier waarop uitvoering wordt gegeven aan de was- en strijkservice, kan zij daarover een klacht indienen.

De CRvB heeft al verschillende malen geoordeeld dat het HHM Normenkader 2019, waar het beleid van het college op is gebaseerd, ook als het gaat om het resultaat ‘schoon en leefbaar huis’, mag worden gebruikt als uitgangspunt bij het bepalen van de omvang van de maatwerkvoorziening huishoudelijke hulp. Daarbij heeft de CRvB geoordeeld dat, omdat de maatwerkvoorziening moet zijn afgestemd op de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de cliënt, steeds is vereist dat het college een onderzoek doet naar alle van belang zijnde individuele feiten en omstandigheden. Als dit onderzoek uitwijst dat toepassing van een bepaalde basis-urennorm, vanwege beïnvloedingsfactor(en) en/of het ontbreken van eigen kracht in een individuele situatie niet leidt tot een passende bijdrage in de zelfredzaamheid en participatie, zal het college van die urennorm moeten afwijken. Bovendien moet het college meer uren verstrekken indien het onderzoek uitwijst dat zich bijzondere omstandigheden voordoen waarmee in de basisnorm geen of onvoldoende rekening is gehouden, zoals een medische noodzaak om een hoger niveau van hygiëne of schoonhouden te realiseren.³

Uit het ondersteuningsplan dat ten grondslag ligt aan het primaire besluit volgt dat het college een dergelijk onderzoek heeft verricht. Zo staat daarin bijvoorbeeld dat eiseres bekend is met lichte incontinentie maar dat dit niet dusdanig is dat daardoor bijvoorbeeld het toilet vervuild raakt. Verder is ook rekening gehouden met de extra kamers (niet zijnde slaapkamers) in de woning van eiseres. Eiseres heeft in bezwaar noch in beroep aangevoerd dat sprake is van omstandigheden die maken dat het college had moeten afwijken van de basisnorm van 125 minuten per week. De beroepsgrond slaagt niet.

Om te kunnen bepalen of het voor eiseres in de periode hier van belang nodig was om deze tijd toe te kennen, moet het college hier zorgvuldig onderzoek naar verrichten. In het rapport waar in het bestreden besluit naar wordt verwezen, heeft het college aangegeven dat het de vraag is of eiseres en haar man de was niet zelf op kunnen bergen, dat dit tot dan toe gebeurde door de hulp en zoon en schoondochter en dat er eerder geen tijd geïndiceerd was voor de was, maar het gelet op de eerdere omvang van de indicatie voor de hand ligt dat hier tijd voor over was. Verder staat aangegeven dat, als de hulp hier geen tijd meer voor heeft, het afhankelijk is van de vraag hoeveel de zoon en schoondochter over kunnen nemen en van de eigen kracht of er tijd geïndiceerd moet worden voor het opbergen van de was en dat dat op dat moment niet is in te schatten. Ook noemt het college dat de gemachtigde van eiseres op de hoorzitting ook niet kon zeggen hoe dit per 21 januari 2025 zou gaan. Naar het oordeel van de rechtbank heeft het college hiermee ten tijde van het bestreden besluit geen zorgvuldig onderzoek verricht naar de vraag of het voor eiseres in de periode hier van belang nodig was om ook tijd toe te kennen voor het klaarzetten en opbergen van de was. Zo heeft het college niet onderzocht of ook met de huidige indicatie er nog tijd over is voor de hulp om dit te doen en, als dit niet zo is, ook niet of de zoon en/of schoondochter of eiseres en/of haar man dit kunnen doen. In het verweerschrift in beroep heeft het college toegelicht dat zij in beroep hierover hebben gesproken met eiseres en zij heeft aangegeven dat de wasservice al lang gestopt is, omdat haar man niet kon wennen aan de geur van de lakens. Verder heeft eiseres in dat gesprek toegelicht op welke manieren er is en wordt voorzien in de wasverzorging. Zij doet de was samen met haar (schoon)dochter. Daarmee heeft het college het zorgvuldigheidsgebrek dat kleeft aan het bestreden besluit in beroep alsnog hersteld. Het college heeft dus geen tijd hoeven toekennen voor het klaarzetten en opbergen van de was.

Gelet op het voorgaande passeert de rechtbank het zorgvuldigheidsgebrek met toepassing van artikel 6:22 van de Awb. Aannemelijk is dat eiseres door het gebrek niet is benadeeld, omdat ook als het gebrek zich niet zou hebben voorgedaan een besluit met gelijke uitkomst zou zijn genomen.