ECLI:NL:GHSHE:2026:2267

Belanghebbende heeft tegen deze uitspraak beroep ingesteld bij de rechtbank.

De rechtbank heeft het beroep ongegrond verklaard.

De zitting heeft plaatsgevonden op 11 maart 2026 in ’s-Hertogenbosch. Daar zijn verschenen [gemachtigde] , als gemachtigde van belanghebbende, [oud werknemer] , oud-werknemer van belanghebbende, [adviseur] , adviseur van belanghebbende, en, namens de inspecteur, [inspecteur 1] , [inspecteur 2] , [inspecteur 3] en [inspecteur 4] .

Op deze zitting zijn gelijktijdig behandeld de onderhavige zaak en de zaken met nummers 24/1184 tot en met 24/1186.

Tot de [Groep] -groep behoorden de volgende vennootschappen: belanghebbende (hierna ook: [belanghebbende] ), [bedrijf 4] B.V. (hierna: [bedrijf 4] ), [bedrijf 2] B.V. (hierna: [bedrijf 2] ), [bedrijf 1] B.V. (hierna: [bedrijf 1] ) en [bedrijf 3] B.V. (hierna: [bedrijf 3] ).

De structuur van de [Groep] -groep, voor zover hier van belang, zag er eind 2015 als volgt uit:

“3.9. Tijdens deze herstructurering heeft [Groep] BV ook een van haar aandeelhouders ( [bedrijf 5] BV) moeten uitkopen in 2016. [Groep] BV heeft toen advies ingewonnen over hoe de prijs voor de aandelen het beste bepaald kan worden. Zij zijn daarbij uitgekomen op de volgende formule: 1,1 x de omzet uit 2015 plus het zichtbare eigen vermogen.

“Tijdens het gesprek d.d. 8 november 2019 ten kantore van [voormalig advieskantoor] zijn een aantal afspraken gemaakt m.b.t. het (beoordelings)traject van het door ons voorgestelde liquidatieverlies dat wij voornemens zijn op te nemen in de aangifte vennootschapsbelasting 2017 van [Groep] B.V. Zoals bij u bekend heeft dit liquidatieverlies, thans berekend op € 921.710, betrekking op de liquidatie van [bedrijf 3] B.V., [bedrijf 1] B.V. en [belanghebbende] B.V.

Teneinde de beoordeling van ons voorstel voort te kunnen zetten heeft u aangegeven in het kader van transparantie meer informatie te willen ontvangen. Deze informatie is onderverdeeld in drie 'delen':

1. Een chronologisch overzicht van gebeurtenissen/handelingen vanaf moment oprichting [Groep] maatschappijen tot moment liquidatie van vermelde [Groep] (dochter)maatschappijen.

2. Tekstuele toelichting op de prijs voor de dochtermaatschappijen (refererend aan de aandelenemissie bij [Groep] B.V.).

3. De notariële akten m.b.t. [Groep] B.V. en de hiervoor vermelde [Groep] dochters.

In dit schrijven werken wij voorgaande punten in overeenkomstige volgorde uit.

(…)

De aandeelhouders ( [bedrijf 9] B.V. en de drie nieuwe investeerders) hebben een bijzonder ingewikkelde werkwijze bedacht. De nieuwe participanten voeren hun activiteiten uit in de nieuwe dochtermaatschappijen. Er wordt echter steeds gehandeld uit (groeps)naam van [Groep] B.V. Bij laatstgenoemde vennootschap bevinden zich bovendien alle faciliteiten. Van infrastructuur tot facilitair medewerkers.

De investeerders hebben destijds een complexe berekening bedacht om de resultaten van de dochtermaatschappijen te verdelen. Uitgangspunt was een gewenst rendement bij [Groep] B.V. van 12,5% (evt. dividend) als vergoeding voor het gebruik van de infrastructuur etc. Deze verdeling heeft men vormgegeven door het doorbelasten van kosten vanuit [Groep] B.V. -naast de management fee - zoals huur netwerk, infrastructuur, marketingkosten etc.

Men wil vervolgens de organisatie stroomlijnen, de drie nieuwe investeerders meer/breder betrekken bij [Groep] en van voormelde ingewikkelde berekeningen af. Men wenst dat de drie nieuwe aandeelhouders, in ruil voor hun 49% aandeelhouderschap in [bedrijf 1] B.V., respectievelijk [belanghebbende] B.V., voor 1/9e deel aandeelhouder worden van [Groep] B.V. De drie nieuwe investeerders, die via [bedrijf 1] respectievelijk [belanghebbende] hebben geïnvesteerd, gaan dus participeren in [Groep] B.V. Zij ‘verhuizen’ met hun activiteiten mee naar [Groep] B.V. Er wordt gekozen voor aandelenfusie. Na de ruil worden in 2017 de dochtervennootschappen [bedrijf 3] B.V., [bedrijf 1] B.V. en [belanghebbende] B.V. geliquideerd.

De activiteiten van de drie dochtermaatschappijen hebben echter wel een bepaalde waarde. Ze

genereren immers omzet, wat ook steeds in de jaarrekeningen en aangiften vennootschapsbelasting is verwerkt. Er moet dus een waarde gehangen worden aan de betreffende vennootschappen - en in het bijzonder het 49% aandelenbelang van de nieuwe investeerders - vooraleer de herstructurering plaats kan vinden. Meer over de prijsbepaling in hoofdstuk 2 van dit memorandum.

27-03-2017:

1. [bedrijf 6] B.V. draagt haar aandeel in [belanghebbende] over aan [Groep] B.V. De koopsom bedraagt € 262.500. Deze koopsom wordt door koper schuldig gebleven ter verrekening met de volstortingsverplichting van uit te geven aandelen in het kapitaal van [Groep] B.V.

2. [bedrijf 8] B.V. en [bedrijf 7] B.V dragen hun aandeel in [bedrijf 1] B.V. over aan [Groep] B.V. De koopsom bedraagt € 389.062,50 per verkoper. De totale koopsom bedraagt derhalve € 778.125. Deze koopsom wordt door koper schuldig gebleven ter verrekening met de volstortingsverplichting van uit te geven aandelen in het kapitaal van [Groep] B.V.

3. [Groep] B.V. geeft 10.800 (3x 3.600) aandelen uit tegen een koers van € 166,67 per aandeel. Hiervan is € 1 nominale waarde en € 165,67 agio. De nieuwe aandelen worden in gelijke delen uitgegeven aan [bedrijf 6] B.V., [bedrijf 8] en [bedrijf 7] B.V.

(…)

2. Toelichting koopprijs dochtermaatschappijen

Er heeft een aandelenfusie plaatsgevonden van aandelen [bedrijf 1] B.V. en [belanghebbende] B.V. in aandelen [Groep] B.V. Hiertoe heeft men moeten bepalen wat de waarde is van het 49% aandelenbelang van enerzijds [bedrijf 7] B.V. in [belanghebbende] B.V. en anderzijds [bedrijf 6] B.V. respectievelijk [bedrijf 8] B.V. in [bedrijf 1] B.V.

De prijsbepaling is geheel gegrond op omzetcijfers vermenigvuldigd met een factor ter vertegenwoordiging van goodwill. Er zat nauwelijks vermogen in de vennootschappen. De voor zover aanwezige winstreserves waren reeds uitgekeerd. Zoals reeds in hoofdstuk 1 toegelicht: de investeerders hebben weliswaar aan de hand van een (complexe) doorberekening van kosten de resultaten van de dochtermaatschappijen verdeeld, de omzet van betreffende vennootschappen is steeds verantwoord daar waar de activiteiten plaatsvonden. In combinatie met de herstructurering veroorzaken deze doorberekeningen uiteindelijk het liquidatieverlies. Enerzijds zijn er wel de activiteiten waar een prijs aan moet hangen, anderzijds zijn de ‘winsten’ via de doorbelastingen al bij [Groep] B.V. terecht gekomen.

Aangezien de prijs voor [belanghebbende] B.V. en [bedrijf 1] B.V. eind 2016 is bepaald, heeft men gebruik gemaakt van de cijfers uit de jaarrekeningen 2015. Deze gaven op dat moment een goed beeld over de voorgaande jaren.

De omzet van [belanghebbende] B.V. bedroeg in 2015 € 225.634. Te verdelen over 100 aandelen betekent dat een omzet van € 2.256 per aandeel. De goodwillfactor bedraagt afgerond 2,375, resulterend in een waarde per aandeel van € 5.357,15. De waarde van 49% van de aandelen is dan (49% * 100 * 5.357,15) € 262.500.

[bedrijf 1] B.V. werd pas eind 2015 opgericht. Zoals in hoofdstuk 1 beschreven, bestonden de activiteiten van [bedrijf 1] B.V. uit de activiteiten die eerder gedreven werden vanuit [bedrijf 2] B.V. en [bedrijf 4] B.V. Derhalve is voor bepaling van de prijs voor [bedrijf 1] B.V. gerekend met de omzet in 2015 van de voormelde twee vennootschappen.

De omzet van [bedrijf 2] B.V. bedroeg € 570.372 en die van [bedrijf 4] B.V. bedroeg € 280.497. Het aantal aandelen [bedrijf 1] B.V. was 18.100. De goodwillfactor bedraagt afgerond 1,845, resulterend in een waarde per aandeel van € 86,74. De waarde van 49% van de aandelen is dan (49% * 18.100 * 86,74) € 778.125.

3. Notariële akten

De notariële akten - voor zover wij die op ons verzoek hebben ontvangen - zijn bijgevoegd.

Wij zijn ons er van bewust dat voorgaande informatie wellicht nog geen volledig antwoord geeft op alle vragen die gedurende ons gesprek van 8 november 2019 zijn gesteld. Desondanks denken wij dat onze toelichting een veel helderder beeld schept over structuur van de groep en de herstructurering ervan. Uiteraard lichten wij het voorgaande desgewenst nader toe.”

“11 april 2019

Heb mapje weer even in de hand en ik kijk in EVBN wanneer de aangifte 2017 ingediend moet zijn. Dit blijkt 1 mei 2019 te zijn. tot mijn verbazing zie ik echter dat de aangifte inmiddels op 7 april 2019 is ingediend en met code [nummer] is afgewerkt; dagtekening aanslag: 06-04-2019. Uit ABS blijkt dat de aangifte is ondertekend door [voormalig adviseur] en zonder voorbehoud(vraag standpunt inspecteur) is ingediend. In de aangifte is een liquidatieverlies voor een bedrag van € 923.166 opgenomen. Nu het hier een convenantaangifte betreft is deze, met alle uitworpen op neen, conform afgedaan.

Vreemd dat [voormalig adviseur] mij op 4 april 2019 naar de status van het vooroverleg vraagt terwijl e.e.a. zonder meer in de aangifte is verwerkt. (…).

15 april 2019

Tijdens mijn telefoongesprek met [voormalig adviseur] heeft [naam 4] mijn voicemail ingesproken (zag ik vanmorgen pas) (…). Hem gelijk teruggebeld. Was verbaasd dat er nu ineens een aanslag ligt. Heeft het idee dat er e.e.a. fout is gegaan. Naar zijn idee is het verlies ook niet juist in de aangifte verwerkt. Hem gezegd eerst met [voormalig adviseur] de zaak te bespreken hoe verder. Indien het nodig is kunnen we altijd met zijn drieën aan tafel gaan zitten. [naam 4] kwam in gesprek heel positief over; meedenken aan oplossing en niet formeel, er ligt een aanslag zoek het maar uit.

Ook nog gelukt met [voormalig adviseur] een afspraak te maken op 25 april 2019 om 9.30. Ga er samen met [naam 5] naar toe voor de overdracht RB en het bespreken van bovenstaande en enkele andere zaken.

19 april 2019

Tijdens tekenen convenant ANB weer voicemail van [naam 4] . Hem teruggebeld. Heeft contact gehad met klant en via klant gehoord dat [voormalig adviseur] gereageerd had met de opmerking in de trant van er ligt nu toch een aanslag. [naam 4] geeft aan wat volgens hem het discussiepunt is, nl. het opvoeren van het liquidatieverlies. Uit zijn woorden maak ik op dat hij ook denkt dat dit niet kan op de wijze waarop [voormalig adviseur] het gepresenteerd heeft. Bovendien gaf hij aan de indruk te hebben dat de klant niet weet waar [voormalig adviseur] mee bezig is. Wil samen met klant met mij hierover in gersprek. Aangegeven dat ik in principe hier wel voor in ben maar eerst met [voormalig adviseur] moet spreken over hoe het fout heeft kunnen gaan en hoe verder. Wel aangegeven dat ik e.e.a. in ieder geval inhoudelijk niet zelf zal afwikkelen. [naam 4] zal e.e.a. nog met klant bespreken en zo nodig mij wat laten horen.”

“Zoals gisteren ten kantore van [voormalig advieskantoor] besproken doen wij u nogmaals het overzicht van het liquidatieverlies toekomen.

U heeft aangegeven dat het betreffende overzicht en de brief van 31 januari 2019 voor de Belastingdienst een open eind heeft. In de verstrekte informatie komt volgens u geen conclusie voor waarom de koopsom voor [belanghebbende] is vastgesteld op € 262.500, waarom de koopsom voor [bedrijf 1] B.V. is vastgesteld op € 778.125 en waarom de liquidatie van de vennootschappen vervolgens zou moeten leiden tot een liquidatieverlies van in totaal € 923.166. Bovendien is uitgesproken dat een heldere schriftelijke uitleg over waar belasting is betaald over de door de geliquideerde vennootschappen uitgevoerde activiteiten, gewenst is.

In verband met afwikkeling van het laatste deel van de aangiftestroom 2017 willen wij aankomende week met nadere uitleg komen t.a.v. de vragen die op dit moment bij de Belastingdienst leven. Wij kiezen er voor om eerst zorgvuldig te kijken naar de informatie die wij reeds hebben gedeeld en hoe wij dan de voormelde punten nu wel opgehelderd krijgen. Haastige spoed gaat de communicatie in dit proces immers niet helpen.

Wellicht ten overvloede merken wij via deze weg nogmaals op dat indien mocht blijken dat het liquidatieverlies tot een ander bedrag vastgesteld moet worden, wij bij cliënte het voorstel neerleggen om een verbeterde aangifte vennootschapsbelasting 2017 te doen.”

“Door onjuiste doorbelastingen deed de uitkomst van de formule geen recht aan de waarde van de aandelen. Dit is middels een extracomptabele verhoging van het vermogen gecorrigeerd.”

Het geschil betreft het antwoord op de volgende vragen:

I. Is er sprake van een nieuw feit op grond waarvan een navorderingsaanslag mag worden opgelegd?

II. Indien vraag I ontkennend wordt beantwoord: was de voormalige adviseur van belanghebbende te kwader trouw?

III. Hoe hoog is de goodwill ter zake van de overdracht van de activiteiten van belanghebbende aan [Groep] B.V.?

IV. Heeft belanghebbende de vereiste aangifte gedaan?

V. Indien vraag IV ontkennend wordt beantwoord:

a. is de schatting van de inspecteur redelijk?

b. heeft belanghebbende overtuigend aangetoond dat de navorderingsaanslag te hoog is?

VI. Is de belastingrente te hoog vastgesteld, omdat in strijd met het zorgvuldigheidsbeginsel is gehandeld?

“5.1. De inspecteur heeft primair gesteld dat sprake is van een nieuw feit. Hij hoefde niet te twijfelen over de juistheid van de aangifte, temeer nu die is ingediend onder een convenant Horizontaal Toezicht. De voormalige adviseur heeft voorafgaand aan het indienen van de aangifte van belanghebbende geen cijfermatige informatie over belanghebbende aan de inspecteur verstrekt. Pas bij het opstellen van een structuurschema op 29 mei 2019 heeft de inspecteur volledig zicht verkregen op het feitencomplex. Ter zitting heeft de inspecteur verder toegelicht dat de gesprekken met de voormalige adviseur betrekking hadden op [Groep] B.V. en op de daar opgevoerde liquidatieverliezen van [bedrijf 1] en [belanghebbende] . De inspecteur heeft zich daarbij op het standpunt gesteld dat hij de kennis van het dossier van [Groep] B.V. niet hoefde te gebruiken voor de behandeling van het dossier van belanghebbende.

De vraag is of het enkele feit dat de aangifte is ingediend onder het horizontaal toezicht tot een andere uitkomst leidt. Het hof beantwoordt die vraag ontkennend in het kader van de vraag of er sprake is van een nieuw feit. Het gaat immers om de vraag of de inspecteur ten tijde van het opleggen van de aanslag over informatie beschikte op grond waarvan later alsnog een navorderingsaanslag wordt opgelegd. Zoals reeds aangegeven beschikte de inspecteur over die informatie ten tijde van het opleggen van de aanslag en betreft het geen informatie die pas later bekend is geworden.

Het had op de weg gelegen van de inspecteur om zorg te dragen voor een blokkade in het systeem gelet op de stand van de discussie tussen partijen, zeker gelet op de ervaring ten aanzien van de aangifte 2017 van [Groep] B.V. Het niet opnemen van die blokkade kan worden aangemerkt als een fout in de zin van artikel 16, lid 2, letter c, AWR, maar heeft in deze zaak geen gevolgen omdat de navorderingsaanslag niet is opgelegd binnen de termijn als bedoeld in artikel 16, lid 3, slotzin, AWR.

Het hof heeft zich nog de vraag gesteld of een belastingplichtige die onder horizontaal toezicht valt, een beroep mag doen op het ontbreken van een nieuw feit. In de Leidraad Horizontaal Toezicht Fiscaal dienstverleners, staat in onderdeel 10.1 dat alle geconstateerde fouten moeten worden hersteld. Maar tevens staat vermeld dat bij het herstellen van fouten wordt gehandeld conform gebruikelijke uitgangspunten. Wat hier exact mee wordt bedoeld is niet helder. Het hof is van oordeel dat indien het de bedoeling is om bij toepassing van horizontaal toezicht bepaalde wettelijke bepalingen buiten toepassing te laten, dat het dan voor de hand had gelegen om dit expliciet te regelen. Dat is hier ten aanzien van de navorderingsbevoegdheid niet gebeurd. Voor zover de inspecteur heeft beoogd te stellen dat onder het horizontaal toezicht navordering na vaststelling van een fout altijd kan plaatsvinden, verwerpt het hof dit standpunt.

Dat wat de inspecteur overigens in hoger beroep nog heeft aangevoerd, leidt niet tot een ander oordeel. Dit oordeel betekent dat het incidentele hoger beroep van de inspecteur faalt.

II. Is er sprake van kwader trouw?

“5.4. Bij een ambtelijk verzuim kan de inspecteur toch navorderen als belanghebbende te kwader trouw is. Van kwade trouw als navorderingsgrond is sprake indien1 belanghebbende de inspecteur de juiste inlichtingen heeft onthouden of onjuiste inlichtingen heeft verstrekt, sprake is van (voorwaardelijk) opzet, een causaal verband bestaat tussen het onthouden van inlichtingen of verstrekken van onjuiste inlichtingen en de te weinig geheven belasting en belanghebbende – ten tijde van het doen van de aangifte wist dat – indien de aangifte zou worden gevolgd, de aanslag tot een te laag bedrag zou worden opgelegd.2

De inspecteur heeft gesteld dat de voormalige adviseur een voorvechter was van Horizontaal Toezicht en goed op de hoogte was van de wijze van afdoening van aangiften die onder Horizontaal Toezicht worden opgelegd. Hij wist dan ook dat als het vakje ‘Expliciete uitspraak belastingdienst gevraagd’ niet wordt aangevinkt en de inspecteur niet op de hoogte wordt gesteld dat de aangifte is ingediend, de aangifte geautomatiseerd en versneld af wordt gedaan zonder de tussenkomst van de inspecteur.

Ter zitting heeft de inspecteur toegelicht dat, indien wordt uitgegaan van de juistheid van de stelling van belanghebbende dat de voormalige adviseur inderdaad niet wist dat de aangifte van belanghebbende is ingediend, hij wel verantwoordelijk was voor de wijze waarop op zijn kantoor de aangiften werden ingediend. De voormalige adviseur wist dat na het indienen van de aangifte zonder het aanvinken van het vakje ‘Expliciete uitspraak belastingdienst gevraagd’, de aanslag versneld geautomatiseerd zou worden opgelegd. De voormalige adviseur heeft geen maatregelen getroffen om te zorgen dat de juiste aangifte zou worden ingediend en heeft daarmee, naar de mening van de inspecteur, de aanmerkelijke kans aanvaard op het doen van een onjuiste aangifte zodat sprake is van (voorwaardelijk) opzet voor kwade trouw.

Voetnoot 1: Conclusie A-G Koopman van 26 april 2024, ECLI:NL:PHR:2024:466.

Voetnoot 2: Vgl. HR 13 augustus 2010, ECLI:NL:HR:2010:BN3830, r.o. 4.2.1.

Voetnoot 3: Zie HR 23 januari 2009, ECLI:NL:HR:2009:BD3566, r.o. 3.4.”

Het hof onderschrijft het oordeel van de rechtbank en maakt dat tot de zijne. Het gaat in casu om een situatie dat de heer [voormalig adviseur] van [voormalig advieskantoor] namens de [Groep] -groep overleg voert over het al dan niet in aanmerking nemen van een liquidatieverlies en daaraan gekoppeld het al dan niet verantwoorden van winst over goodwill. Het hof acht aannemelijk dat deze gemachtigde op de hoogte is van alle aspecten van het horizontaal toezicht en dus ook van het feit dat aangiften die onder horizontaal toezicht worden ingediend, zo snel als mogelijk geautomatiseerd worden afgedaan. Het had op de weg van deze gemachtigde gelegen om – gelet op de lopende discussie met de inspecteur – ervoor zorg te dragen dat de inspecteur op de hoogte zou zijn van het indienen van aangiften met daarin het standpunt van belanghebbende verwerkt en niet het mogelijke standpunt van de inspecteur. Dit geldt temeer, zoals ook de rechtbank heeft overwogen, vanwege het feit dat de aangifte Vpb 2017 van [Groep] B.V. ondanks lopende overleggen was ingediend zonder ‘vinkje’ en de gemachtigde ervan op de hoogte was dat die aangifte geautomatiseerd was opgevolgd door een aanslag met dagtekening 9 april 2019. Het hof acht voorts aannemelijk dat de heer [voormalig adviseur] op de hoogte was van het indienen van de aangifte van belanghebbende op 13 mei 2019, gelet op het feit dat deze door hem – weliswaar digitaal – is ondertekend en de lopende discussies over de diverse vennootschappen van de [Groep] -groep (zie bijvoorbeeld de e-mail van [voormalig advieskantoor] van 16 mei 2019 aan de inspecteur en cc aan de heer [voormalig adviseur] , productie 7 bij beroepschrift). Door zonder de inspecteur op de hoogte te stellen van de wijze van indienen van de aangifte, heeft hij essentiële informatie aan de inspecteur onthouden en bewust het risico genomen dat de aanslag zonder nadere controle geautomatiseerd zou worden afgedaan en dat aldus te weinig belasting zou worden geheven. De vraag of het vakje ‘Expliciete uitspraak Belastingdienst gevraagd’ wel of niet moest worden aangekruist, acht het hof daarbij niet doorslaggevend. Ook uit andere hoofde had van de heer [voormalig adviseur] verlangd mogen worden dat hij de inspecteur op de hoogte zou stellen van het indienen van de aangifte.

Het hof is gelet op het voorgaande van oordeel dat sprake is van kwade trouw van de zijde van de heer [voormalig adviseur] en dat die kwade trouw kan worden toegerekend aan belanghebbende. De inspecteur was daarom bevoegd om een navorderingsaanslag op te leggen.

III. Goodwill in verband met overdracht van activiteiten?

Partijen zijn het voorts eens dat voor de berekening van de goodwill in beginsel uitgegaan kan worden van de binnen de groep gebruikte formule om de ondernemingswaarde te berekenen: eigen vermogen plus 1,1 maal de omzet. Daarbij is het eigen vermogen bepaald op de ‘balanswaarde maar dan hoog gerekend om geen cash uit te geven’. Dit betreft een extracomptabele verhoging van het eigen vermogen omdat door onjuiste doorbelastingen de uitkomst van de formule geen recht deed aan de waarde van de aandelen. Dit is door de heer [oud werknemer] uiteengezet in een e-mail aan de inspecteur van 25 maart 2022 (zie 2.5). Feitelijk komt dit er op neer dat het zichtbare eigen vermogen wordt verdubbeld. Deze formule is gebruikt bij aandelentransacties waarbij aandeelhouders werden uitgekocht.

Bij belanghebbende is geen sprake van een aandelentransactie maar van een overdracht van de ondernemingsactiviteiten (activa-passiva-transactie).

Belanghebbende meent dat op twee punten de door de inspecteur gemaakte berekening niet juist is. In de eerste plaats is de inspecteur uitgegaan van de veronderstelling dat in de verkoopprijzen van de aandelen rekening is gehouden met een belastinglatentie die hij op nominale waarde heeft gesteld. In de tweede plaats is belanghebbende van mening dat in de omzet van belanghebbende omzet van [Groep] B.V. is opgenomen en dat dit moet worden gecorrigeerd.

Belanghebbende heeft gesteld dat een deel van de omzet van belanghebbende bestaat uit activiteiten die [Groep] B.V. heeft verricht, waarvoor belanghebbende een beheersvergoeding heeft betaald van € 406.861 en de omzet daarom met dit bedrag verminderd moet worden. Het hof verwerpt deze stelling. Het hof ziet niet in dat dit bij de andere [Groep] -vennootschappen anders zou zijn. Ook daar worden beheersvergoedingen in rekening gebracht door [Groep] B.V. en wordt in de berekening van de waarde van aandelen geen correctie toegepast op de omzet.

In de tweede plaats heeft belanghebbende gesteld dat de latente Vpb-schuld alleen effect heeft op de prijs van aandelen en niet op de hoogte van de goodwill. Belanghebbende miskent hierbij dat de inspecteur bij zijn berekening van de goodwill in eerste instantie, overeenkomstig de overige transacties bij [Groep] -vennootschappen, de waarde van de aandelen heeft berekend en op basis van die waarde de daarin begrepen goodwill en (latente) Vpb-schuld heeft bepaald. De stelling van belanghebbende dat de factor 1,1 al een bepaling van de goodwill is, slaagt niet. De factor 1,1 wordt gebruikt voor het bepalen van de waarde van de aandelen en speelt zodoende indirect een rol bij de vaststelling van de waarde van de goodwill, maar bepaalt niet zelf de waarde van de goodwill. Uitgaande van de waarde die aan aandelen is toegekend en het ‘eigen vermogen’, kan worden bepaald, zoals de inspecteur heeft gedaan, hoeveel waarde aan de goodwill en de (latente) Vpb-schuld moet worden toegekend. Aangezien geen gronden zijn aangevoerd op grond waarvan zou kunnen worden geconcludeerd dat de heffing van vennootschapsbelasting over de meerwaarde pas in de (verre) toekomst zal plaatsvinden, en bovendien duidelijk was dat de betreffende vennootschappen waarvan de aandelen werden gekocht of verkocht zouden worden geliquideerd, heeft de inspecteur de Vpb-schuld terecht op de nominale waarde gesteld.

Belanghebbende heeft ook nog verdedigd dat in de overnamepraktijk nagenoeg nooit rekening wordt gehouden met een Vpb-latentie, omdat de Vpb-heffing over de goodwill nagenoeg nooit aan de orde komt. Belanghebbende heeft deze stelling, die door de inspecteur gemotiveerd is betwist, op geen enkele wijze onderbouwd. Het hof acht die stelling ook niet aannemelijk. De goodwill representeert immers de overwinst en als die overwinst wordt behaald, wordt daarover belasting geheven. Een zakelijk handelende koper zal daar rekening mee houden.

Gelet op het voorgaande is het hof van oordeel dat de inspecteur de door hem verdedigde waarde van de goodwill van belanghebbende ten tijde van de overdracht van de aandelen in belanghebbende in 2017 aannemelijk heeft gemaakt.

De vragen IV en V behoeven geen beantwoording.

VI. Belastingrente

In voormeld arrest van 1 oktober 2010 heeft de Hoge Raad geoordeeld dat in het geval het uitsluitend aan een vergissing van de Belastingdienst te wijten is dat het bedrag dat is nagevorderd, niet meteen bij de vaststelling van de primitieve aanslag is geheven, het zorgvuldigheidsbeginsel zich ertegen dat aan belanghebbende over het nagevorderde bedrag heffingsrente in rekening wordt gebracht.

Het hof heeft onder 4.1 geoordeeld dat de inspecteur voor het eerst na het opleggen van de aanslag kennis heeft kunnen nemen van de feiten en omstandigheden in het jaar 2017 ten aanzien van belanghebbende. Reeds om die reden is geen sprake van een situatie dat het uitsluitend aan een vergissing van de inspecteur is te wijten dat bij de vaststelling van de aanslag niet over de goodwill belasting is geheven.

Tussenconclusie

Ten aanzien van het griffierecht

Ten aanzien van de kosten van het bezwaar

Ten aanzien van de proceskosten